Απαγορεύεται αυστηρώς η αντιγραφή της ιστοριας μου Αυτή..μια κοπέλα έξυπνη και πονεμένη.. Αυτός... γυναικάς και εγωιστής... τι θα γίνει οταν ένας θάνατος τους φέρνει σε μια συμφωνία γάμου.. Θα ερωτευτούν η απλά θα μείνουν δύο γνωστοί; Κατέβηκε το βιβλίο μας από 1 στις τάσεις του chick lit πάμε παιδιά να ανέβει λίγο

Καλοκαίρι στην Ελλάδα, νησί όλα ήρεμα μέχρι που... μπουκάρει ο Βικτώρ με τη μαύρη του Maserati και το ψυχρό βλέμμα που κρύβει έναν ωκεανό αίματος και ενοχών. Ηρωίδα: Η Λυδία. 24 χρονών. Δουλεύει σε ένα παραλιακό καφέ, σερβίρει καφέδες με χαμόγελο και αλμύρα στα μαλλιά. Όλοι την ξέρουν, κανείς δεν την ξέρει. Ένα πλάσμα γλυκό, αλλά με μια θλίψη που δεν έχει ακόμα εξηγήσει. Ο Βικτώρ: Ρώσος μαφιόζος, σκληρός, παγωμένος, με βλέμμα που κόβει σαν γυαλί. Ήρθε για "διακοπές", αλλά στην πραγματικότητα προσπαθεί να ξεφύγει από την ένοχη ζωή του. Δεν θέλει έρωτα. Δεν θέλει να εμπλακεί. Μέχρι που είδε εκείνο το κορίτσι να γελάει πίσω από ένα ποτήρι φραπέ...

Μου το είχε πει... Μια πεταλούδα κρύβει καταβαθος το γκρίζο... Μπορεί να έχει πολύχρωμα φτερά μα αν τα αγγίξεις η σκόνη θα χαθεί... Το χρώμα θα καταστραφεί πάνω στα δάχτυλα σου... Δεν θα μπορέσει να πετάξει ξανά χωρίς ώθηση Και τότε, τότε θα μείνει μόνο το γκρι... Ένα γκρί που πονάει... Που πληγώνει... Ένα γκρι που μόνο εκείνος μπορει να το επαναφέρει και να το γεμίσει με χρώματα... Τι να τα κάνω τώρα πια ; Τώρα έμεινα με εκείνο το γκρίζο, τα φτερά έσπασαν, ξεθωριασα, έκανα την επιλογή.... Εκείνος μου το είπε, μόνο που εγώ δεν τον πίστεψα... Don't copy Ζέτα Ορφανού ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

<<Μη σπασεις>> <<Μη λυγισεις>> Ακουτε και εσεις αυτους του ψιθυρους;Αυτοι που τρυπωνουν στο μυαλο σου και βουιζουν.Σε κανουν να νιωθεις ακυβερνητο καραβι που εχει χασει το λιμανι του στην μακαβρια μαυρη θαλασσα. Με μια μαεστρια ξεχυνεσε σαν τραπουλα αναμεσα στον ασσο,στον ρηγα,τον βαλε και τον χειροτερο εφιαλτη τον τζοκερ.Αναμεσα τους εισαι η νταμα.Που παλευει να ξεφυγει παλι και να μπει στην καθημερηνοτητα της υπολοιπης τραπουλας. Αλλα τα φυλλα εκπροσωπουν εσενα.Την χαμενη ελπιδα. Η μηπως οχι; Highest: #1 in Teen Fiction Highest: #2 in Teen Fiction