Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Yeni mezun olmuş bir edebiyat öğretmeni, İzmirden ayrılarak körpe bir kasabaya taşınır. • İki erkeğin aşkını konu alır. Cinsellik ve argo vardır.

O, dans ederken, geçmiş ikinci bir rôlle arka planda bozuk bir plak gibi çalıyor, balerine eşlik ediyordu. Geçmişin ondan çaldığı, çalacağı çok şey varken, şeytan, cehennem obruklarından acıyı çıkarmaya devam ediyordu, iki ruh için. Günâha bulanacak, doğarken çoktan günâha bulanmış iki ruh için. Balerin ölüydü. Bunun farkındaydı, genç adam. Ama dans ediyordu. Dans etmeye devam ediyordu. Cemile Başak Doğru Başlangıç- 24 Kasım/ 2017

Kafasında kurduğu onca yalan mutluluktan sonra bu adam ona iyi gelecek miydi ? Titrek elleri soğuktan kızarmıştı. Karşısında ki adamın cehennem kadar sıcak elleri sarıyordu yaralarını. Korkuyordu içten içe. Ya yine tökezlersem diye sormaktan alıkoyamıyordu kendini. Acı dolu dünyasında sevilmek istemek suç geliyordu kıza. Ben bir şeyin karşılığı olamam diye düşündü. Peki adamın cehennemi kendisine nasıl cennetten bir köşeymiş gibi geliyordu. Adımı içeri attığı anda canı yanıyordu. Korkuyordu. Sessiz ve tek başına yaşadığı, kuyu diye adlandırdığı bu zindan onu ne zaman serbest bırakacaktı ? Acılar tek tek etraflarını sararken birbirilerine ilaç olduklarının farkında değillerdi. Zehir diye içtikleri bu hastalıklı duygu ikisine de iyi geliyordu. Kabullenmek zor olsada. Yakıp yıkmak kolaydı. Zarar vermek, bağırmak. Tek İhtiyaçları büyük bir yıkımdı sadece. Tüm her şeyi yıkıp yeniden inşa edeceklerdi. " Sen kendi cennetin için yalvarırken ben çoktan kendi cennetimin kapısını açtım sana. " erkeksi sesi kulaklarının dibinde yankılandı. Kendine bu kadar yakınken karışısın da kavruluyordu. " Senin cennetine ihtiyacım yok benim. " kaybetme korkusu sesine de yansımıştı. Alkan vazgeçmedi. Ne olursa olsun harap olan hayatında bir güzellik olsun istiyordu. " Ne kadar inkar edersen et cennetim senin. " kabul et dedi içten içe. Kabul etki cehennemden daha sıcak olan cennetimin kapıları açılsın sana. " İçimde sönmeyen bu ateşle cennetine girersem orayı yakar kül ederim. " karışısında duran kızın sesi titriyordu. Adım atmaya korkuyor, kendine bir adım gelen bacağını yerinden koparıyordu. Genç adam parmaklarını kızın pürüzsüz teninde gezdirdi. Korma dedi içinden senin ilacın benim. " Ben senin ateşine bile razıyım. " 04.24.2020

Azılı bir suçlu. Masum bir doktor. Ve bu onların aşka düşüş hikâyesi. (01.08.2019)

Parmaklarım küllerinde dolaştı. Sonra birden yağmur bastırdı. Gülümsedim ve beni izledi. Sustu ve onu dinledim. Sessizliği bile güzeldi. "Çünkü Leyla, çünkü iki gözüm, yangında en son küller ölür."

Mavi gözlü bir dev, Yeşil gözlü ruhu güzel katil bir kadın. "Bir hikaye başlıyor; okursan ölürsün. Ölürsen, ölürüm." Kor adam, yanık bir hanın mahzeninden, gül tenli Dolunay'a sesleniyor. Kadın duymuyor, adam gülüyor. Gülüşleri kadının dikenlerine batıyor. Dolunay, karanlığın göğsünde, siyaha karışıyor. Hayır! Hayır! Bedenine dokunan yabancı eller, ölü yanının portresini çiziyor. Kadın bedenine dokunan ellerde ölüyor, adam ailesinin gözleri önünde katledilişini izliyor. Kor bir gecede, ruhlar yıldızlarla savaşırken, kadın ruhunu bulduğu adamın önünde dizleri üstüne çöküyor. Adam önünde diz çöken kadının yollarına seriliyor. Boğulduğu okyanusa aşık olmuş, kuyruğundan yanan omurgasına kadar acıya boyanmış bir kız. Kemiklerinde cehennemi kaynatmış, intikam ateşi ile yanmış değil, ateş olup intikamla yanan ve çocukluğunun külleriyle doğan bir adam. Çehresinde büyüttüğü soğuk; karanlık ve dipsiz bir kuyu kadar tehlikeli. Kalbi, cenneten bir dünya gibi. Ölümün Düşler Sahnesi cehennemin zehrini kusuyor. Bu zehir adamın avuç içlerine akıyor. Avuçlarında şifanın doğurduğu varlık, siyaha karışıyor. "Ruhumun koğuşlarında bir gardiyan dolanıyor, o gardiyan hücre, hücre seni sorguluyor. Unutursa fısılda ona; sorgulanan katil, benim kalbimin altın kafesinde yüreğimi on ikiden vuruyor."

Yasemin, kendine ait dünyasında ona bu dünyayı veren birçok dostuyla beraber yaşayan, kalbi yaralı ama yaralarından en güzel çiçekler inşa eden bir kızdır. Sonra biri çıkar gelir. Yaralardan inşa edilen o çiçeği görür. Koparmaya kıyamaz, koklamaya da. "Yasemin," der. "Çiçeklerin en güzeli."

Safir Mila Safkan, şu an olduğu yaşından çok daha ufakken, hayatının taşlarını yerinden oynatan bir olay yaşar ve kendini ansızın, yetimhanenin soğuk duvarları arasında kimsesiz bulur. Sahip olduğu şeyler, her ne yaşarsa yaşasın iyi kalan kalbi ve tutkuyla bağlı olduğu dansıdır. Kalbi yalnızca bir tek şey için, bale için çarpar. Ta ki ikincisini bulana kadar. Hazer Han'ı. Dans seçmelerine gittiğinde, kendisini seçen bu adamın gözetimi altında dans etmeye, müzikali kazanma hedefiyle bir kelebek gibi kanat çırpmaya başlar. Fakat, sahip olmayı istediği tüm bu başarıların yanında, ona başka bir hediye kılınmıştı. Aşk. Kendi kalbi kadar hassas, nazik bir kalp, Mila'ya yaklaştığında, bu zamana kadar koruduğu tüm savunmaları yavaşça yerle bir olur ve aşk, arzuyla, bedeninde dans eder. •yetişkin içerikli sahneler mevcuttur•

Yeni bir başlangıç bizim için iyi olacak mıydı ? Bilmiyordum ama daha fazla devam edemezdik.Denemeye değerdi... "Burası Esentepe.Koşmaya alışsan iyi olur." +16 ( Olay kurgusu karışık bir şekilde sürdüğü için bu yaş sınırı tavsiye edilir. )