Her yeri maviye boyamak istiyorum. Her yeri maviye boyamak, hep gökyüzüne bakmak istiyorum. Çünkü bir tek baktığımız gökyüzü ortak şimdi. Çünkü bir tek gökyüzüne bakınca yitiriyor gerçekler ürkütücü yüzlerini. Hep sağ tarafta durup, "Sol yanımdasın biliyorum." demek gökyüzüne bakarken. Biliyorum. Bir kere bile yan yana yürümemiş olmamız bu sokaklarda, benimle tam da burada şiirler okuduğun gerçeğini değiştiremez. Çünkü hangi şiire değse gözlerim, hepsi senin sesin. Hep "zaman" diyor sesin. Her yeri maviye boyamak, şiirler okumak, hep gökyüzüne bakmak istiyorum. "Duvarlarını aşıp, elini tutmaya çalışıyorum. Ve elini tuttuğumda seni aydınlığa çıkarana kadar bırakmayacağım."

KİTAP OLACAĞI İÇİN YAYIMDAN KALDIRILMIŞTIR! Hayalet yazar olan Winona; tutkulu hikâyelerini, ünlü bir yazarın isminin ardına saklanarak insanlara ulaştırmaktadır. Yazdığı; cesur ve seksi hikayeler tam anlamıyla hayal ürünüdür. Çünkü Winona yazdığı tutkulu ilişkilerin hiçbirini deneyimlememiş bir bakiredir. Bir gün işlerin o kadar da iyi gitmediği bir dönemde ''eksiklerinin'' farkına varan Winona bunun için çare aramaya başlar. Arkadaşının çalıştığı otelde ona yardım ettiği bir gün o aradığı çare tam karşısındadır. Etkileyici bakışlar, ahlaksız tavırlar, Tanrı'nın yarattığı en harika görünüş... Tüm bu özellikler ünlü jigolo Alexander Connery'den başkasına ait değildir. Şehveti deneyimlemek için ne hoş bir seçim... Fakat işin içine aşkı karıştırmadan seks yapmak, şekersiz tatlı dilemek gibidir. Başlama Tarihi : 17.09.2020

O bir Türk ama aynı zamanda bir Viking Savaşçısı... Asya arkadaşına hediye etmek için aldığı antika bir saatin bütün hayatını alt üst edeceğinden habersiz her zamanki gibi işten çıkıp evine gitmişti. Fakat duşunu alıp yemeğini yedikten sonra saate şöyle bir baktı ve omuzlarını silkti. "Bir kez denemekten ne çıkar? Zaten antika ve kim bilir kaç kişi kullandı. Taktığımı anlamaz bile..." diye düşündü. Saati koluna geçirdi kendinden biraz uzaklaştırıp bir süre hayran hayran onu izledi. Daha sonra yanlış bir saati gösterdiğini fark etti ve ayarlamanın iyi bir fikir olacağına karar verdi. Saatin pimini çekip 23:05 olacak şekilde ayarladı. Bu küçücük hareketin bütün dünyasını ve inandığı her şeyi değiştireceğinden habersiz pimi yerine indirdi... Asya kendi zamanında son dakikalarını geçirmiş olduğunu çok sonradan anlayacaktı. Artık bu dünyaya ait değildi. Aslına bakılırsa o zaten hiç bir zaman bu dünyaya ait de olmamıştı zaten. Başlangıç: Ocak 2020 - Yazarın Notu Bu kitaba başlarken küçük bir çocuktum. Gördüğüm bir rüyadan esinlenerek yazmaya başladım ve olaylar çok farklı yerlere, çok güzel yerlere doğru devam etti. Tabi bu süreçte benim hayatım da çok değişti. Bu kitapla birlikte ben de büyüdüm, değiştim, geliştim. Şimdi neredeyse 30 yaşında yetişkin bir kadınım. Şimdiye kadar nasıl hep ileriye baktıysam, bundan sonra da ilerlemek için elimden geleni yapmaya devam edeceğim. Kim bilir? Belki bu kitabı bitirip baskıya verdikten sonra hayal ettiğim diğer hikayelerimi de yazmaya devam ederim. Bana bu güzel yolculuğumda destek olduğunuz için hepinize çok teşekkür ederim. Sevgilerle, Gözde...

"Elf gözlerin neler görüyor Legolas?" dedim, kaşlarımı çatıp manzaraya bakarak. Sarı saçlı Elf, kafasını bana çevirip anlamaz gözlerle baktı. "İlk olarak, adım Aramil Oronra Galanodel. İkinci olarakta çorak bir araziye bakıp ne görebilirim, söyler misin?" "Hiç eğlenceli değilsin." Söylediğim sözlere nazaran, arkamdaki bir yere bakışlarını dikti. Ve fısıldadı; "Bu topraklar eğlence arayışı içinde değil, küçük insan. Kan arayışında..." O sözlerini bitirir bitirmez, kulağımın hemen yanından geçen ok bana hangi Dünya'da olduğumu fazlaca hatırlatmıştı. Ben kendi dünyamda değildim. Kusurlu Topraklarda'ydım. Beni öldürmeye yemin içmiş iri yapılı bir ork, savaş naraları atarak koştuğunda, her seferinde nasıl daha fazla korktuğumu merak ediyordum doğrusu! *** Elf, insan ve cüce...Bu takım, artık ölü olan Kusurlu Toprakları, yeniden canlandırabilmek için yola çıkmıştı. Yanlarındaki küçük insan, başka bir dünyadan gelen üniversiteli bir genç kızdı. Üstelik esen rüzgardan bile korkuyordu!

Seni mutsuz masal kahramanları büyütmüş. Her biri sana kendinden yetmiş yedi parça. Hepsi de ruhuna saplanan hançer. Hepsi de niye yaptın diye haykırmak içinden. Bunların hepsi de acı. Ama sen bunu sevdin. Buna alıştın. İyileşmesinden çok sökülmesini bekledin bir dikişin. Açılmasından çok kapanmasını bir kapının. Kendine bir ad bulabilen her şey fazla sana. Sen bulamadın. Kendine her şeyi çok gören. Fazla bulan. Ait hissetmeyen. Yarım kalan. Yıldızları gölgede bırakan adam çırpınıyor hala. Sen tek saniyesini dahi hatırlayamasan da. Loki: God Of Mischief'in devam kitabıdır.

Avengers kulesine bir Stark yetiyordu. Zekâsıyla, egosuyla, şikayetleriyle ve durmayan çenesiyle bazen fazla bile gelmekteydi. Onun kadar zorlu bir insan, kendi genini taşıyan birinden başkası olamaz. ☄ Stark soyunun ortak sorunu, gurur duyulmasını istemek. ☄ Ona en çok koyan şey buydu, dünyanın süper kahramanı olup kızının kahramanı olamamak. ☄ 2018 En İyi Marvel Hikayesi! ☄ 『 Yazmaya Başlama - 15.09.18 』 『 Yazmayı Bitirme - 01.11.18』 『 Yayımlama - 03.11.18』 『 Yayımlama Bitirme - 10.12.18』 ☄ Bu kitap, sadece, bu platformda paylaşılmaktadır. Tüm hakları saklıdır.

Sinan Tümer; başarılı, insanın içini eriten ses tonu ve kusursuz diksiyonu olan bir spor spikeridir. Yurt dışında çalıştığı kanalda Beşiktaş'ına laf ettiği için canlı yayına gelen konuğuna kafa atıp, istifa eder ve Türkiye'ye dönmeye karar verir. Bütün spor camiası şerefli davranışıyla onu bu dünyaya kabul etmeye hazırken; aynı şeyi abisi, yengesi ve yeğeninin bakıcısı başarabilecek miydi? Resmi instagram hesabımız; @vurduveaskwattpad ⚫⚪

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.