Saçlarının her bir teline dolanmış kaderi, genç kadının canını yakıyordu. Bileklerindeki zincir kaçmaya çalıştığı her an, onu daha da dibe çekiyordu. İçinde tutmaya çalıştıkları onu boğuyordu. Genç kadın artık dayanamıyordu. *Dilhun: içi kan ağlayan

[Bazen doğru insanı yanlış seversin.] Hüzünlü bir güzellikti adam. Acıyla karılmış; azapla yoğrulmuştu... Ama öyle güzeldi ki, genç kadın biraz daha yaklaştı yatağa. Gözleri kapalı olduğundan göremediği şiir işli bakışlarının bergüzarına sarılıp kahverengi saçlarının alnına dokunuşunu, kaşlarının gözlerini saran kavsini seyretmeye durdu. Rüyası olmak istedi adamın, onu böyle huzura erdiren olmak istedi. Sonra dokunmak istedi yüzünün latif çizgilerine, hayal olmadığını bilmek istedi. Lakin ona avuçlarını süt bardağına bastırmaktan ötesi düşmezdi. Öylece adamı içine yazana kadar seyretti, sonra da yüreği yaralı arkasını dönüp gitti.

Ensar herkes gibi sıradan bir hayatı olan lise öğrencisiydi. Okula gittiği o sıradan sabahların birinde, tanımadığı bir adam tarafından ona bir zarf verildi. Ensar için artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacak. Bir çocuğun hayatı ne kadar değişebilir? Ensar neden bu kadar özel ? Gizemli adam kim ? Zarfın içinde ne var ? " Yüz yıllardır müslümanlar zulüm görüyorlar. Bu işin arkasında olan büyük güç kim ? " İsrail mi ? Amerika mı ? Yoksa perdenin arkasında bir başkası mı var ? " PERDE KALKTI , ÜÇÜNCÜ DÜNYA SAVAŞI BAŞLIYOR "