+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Gerçekten kötü bir adamın ellerine düşen bir kadın.. Gerçekten kötü bir adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın.. Takıntı mı aşk mı? Gözleri ilk kez bir uçurum kenarında buluştuğunda bunun adı aşk'tı. Fakat yıllar sonra bir ringin içinde buluştuğunda.. kadın bile bunun aşk olamayacak kadar fazla olduğunu hissetmişti. Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi.. Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi.. Sır. Oyun. Tutku. Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı.. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Hâyâl ürünüdür!

Kanlı Ay yükseldiğinde beraberinde iki yansıma getirdi. Dillerinin altındaki iğneleriyle kurbanlarının kanlarını içen Upierzci vampirleri sadece yakılarak yok edilebilirdi ve yakıldıklarında bir sürü sürüngen ve kemirgene dönüşerek parçalara ayrılırlardı. Eğer bu parçalardan herhangi birisi kaçarsa bu vampirin geri dönerek intikam alacağı anlamına gelirdi. Yansımalardan biri kaçmıştı. Ve Kont Femortona Loogaroo'nun alması gereken bir intikamı vardı. *Her Cuma yeni bölüm yayınlanmaktadır. *Wattpad'deki UPIERZCI adındaki ilk kurgudur. *Kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır.

𓇚𓇚𓇚 "Kaçma!" dedi Ezra yakarır gibi. " Bir kere de beni yakma, iki gözüm." Firuze kolunu kurtarmaya çalıştı. İzin vermedi Ezra. "Gitmem lazım." dedi Firuze titreyen bir sesle. Oysa sert çıkarmaya çalışmıştı sesini ama artık olmuyordu. Yıkılmıştı tüm duvarları, tutamıyordu bu enkazı. Bir kez daha gitmeye çalışınca Ezra'daki bütün ipler koptu. Şu Midyat hep sessizliğine mahkumdu ya! Sevdasını haykırınca göğe şimşekler çaktı sanki yer yüzünde. "Kahrolmayasıca! "dedi onu kollarına alarak. Bir kolu Firuze'nin ince belini sardı. Boşta kalan ise güzel gözlerini kaçırmasın diye Firuze'nin yüzünü kavradı. Bir kere daha isyanını haykırdı ona. "Kahrolmayasıca! Ben daha sana nasıl anlatayım seni sevdiğimi! " Firuze onun kollarında sarsıla sarsıla ağlamaya başladı ama Ezra bunu bile görmüyordu. "Senin sevdanı demire söyledim, boynunu büktü. Taşa fısıldadım, yükümden dağıldı. Şu dağa bağırsam yıkılır ama bir sen anlamadın Firuze!" Bir kere daha sarstı onu. Dudakları arasında sadece Firuze'nin göz yaşları, Ezra'nın ise haykırışları kadar bir mesafe vardı. Aşılsaydı bu uçurum, sönerdi belki bu hasret ama bir nefeslik bu mesafe kaybolmuş yıllar kadar uzundu işte. "Keşke kör kalsaydım!" dedi ona doğru." Keşke kör kalsaydım da senle kör olmasaydı şu gönlüm!" Firuze'nin gözlerine değdi gözleri. Ağladığını fark etti. O da yıkıldı karşısında. Saman alevi yandı sarı renginde. Söndü Firuze'nin kara gözlerinde. "Neden?" dedi yıllardır dilinin ucunda tuttuğu, boğazına düğüm ettiği soruyu sonunda sorarak. "Neden kaçıyorsun benden?" 𓇚𓇚𓇚 19.09

"Beni özgür bırakan sendin, Duru. Kanatlandığım için beni suçlayamazsın." Albatros kafesin dışındaki özgürlüğü yeniden tattı. Acıları peşine takarak, kanatlarını kanlı günlere doğru açtı. Ama zihnine çöken karanlık pusun altında hiç kimsenin göremediği, siyah gözlerine bakıp da kimsenin ayırt edemediği bir farklılık vardı onda... İşte tam olarak bunu fark edecek bir kurban arıyordu kendine... Çoktan bulmuştu da!

Yıl 1997; İstanbul'da gerçekleştirilen darbe sonrasında yedi büyük kabadayıyı katleden Ercüment Karadağlı, aldığı intikamın sonunda tutuklanarak hüküm giyer. Ve yıllar sonra yürürlüğe giren af yasasından yararlanan Ercüment Karadağlı, bütün görkemiyle içeriden çıkar, İstanbul'u kuşatan hainlerin sofrasında hayatta kalma mücadelesi verir. Bu uğurda karşısına çıkan gözleri sürmeli bir güzel ise ona aşkı, inancı ve sadakati tattırır. - Hikâyede şiddet, argo ve cinsellik vardır. 🔞

!YETİŞKİN İÇERİKLİDİR...! İskoçya'nın küçük bir köyünde büyüyen Galler prensesi güzeller güzeli Helen'nin hikayesini okumaya hazır mısınız? Prenses olması gereken topraklardan daha kundakta bebekken sürülmüştü Helen ve onun kaderi İskoçya'nın bu çetin topraklarında hayat bulmaktı. Kral James'in ve Kraliçe Claire'nin güzeller güzeli kızı Helen'nin gelişi bütün Galler halkını etkisi altına alan mutluluk dolu günleri beraberinde getirmişti. Kraliçeleri öylesine güzel bir kadındı ki, herkes onun hakkında aynı şeyi düşünürdü. Kalbinin güzelliği yüzüne yansımış derlerdi, soylu bir aileden gelmeyen bu yeni kraliçe birçok eğitim almış, genç leydiden daha görgülü ve daha bilgiliydi. Herkesi büyüleyen güzelliğinin yanı sıra yardımseverliğiyle de herkesin gönlünde taht kurmuştu. Bütün halk onun dünyaya getirdiği güzeller güzeli küçük Heleni görmek için can atığı günlerde, düşman bir engerek yılanı gibi sinsice, zehrini saçağı o günü küçük kulübesinde bekliyordu. Güzel ve mutlu günler pek yakında kötü, soğuk ve zor geçen günlere dönüşecekti. Helen♡Alex

!YETİŞKİN İÇERİKLİDİR....! Matteo ellerini genç kadının ıslak saçlarına geçirdi ve onu kucağına alarak dudaklarına daha da yaklaşmak için başını hafifçe öne doğru itti ve eğilerek Lydia'nın her zerresini tatmak ister gibi öptü. Lydia'nin güzel kadınsı kokusu genç adamı adeta büyüledi. Lydia o dolgun tatlı dudaklarını araladığın da Matteo aklını kaybedecek gibi oldu. Güçlü kolları ile kadını odadaki masaya taşıdı. Şimdi karşında incecik beyaz geceliği ile tarifi imkansız güzellikteki bu kadını çıplak görmek için deliren benliğine ket vuramadı ve o incecik kumaşı ikiye ayırdı. Ortaya çıkan kadife güzelliğinden o ten Matteo'nun dayanabilecegi bir görüntü degildi. Odada duyulan kumaşın yırtılma sesi, Lydia'nın inleyisini bastıramamıştı. Genç kadının sanki doyuma ulaşmış gibi çıkardığı sesler, adamı az kalsın toy bir delikanlı gibi oracıkta gözünün dönmesine neden olacaktı. Matteo, Lydia'nın dolgun dik ve bembeyaz memelerine doğru yaklaştırdığın da başını ilgiyle büzüşmüş kiraz kırmızısı renginde meme uçlarına doğru serin nefesini üfledi ve kadına eziyet etmek ister gibi yaptıklarına devam etti. O sırada zor bulduğu sesiyle bir seyler mırıldanan kadını duydu. "Tek bir gece." Diye nefes nefese konuşan Lydia'ya, bir gecenin onlar için yeterli olmayacağını kanıtlamak için, Matteo'nun yapacakları karşında, Tek bir gecenin değil, binbir gece de geçse birbirlerine doyamayacaklarını Lydia'ya gösterecekti. Lydia 💜 Matteo

Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni bir şey sinmezdi ve ben bu duruma artık alışmıştım. İlk günden beri üç maymunu oynar, bana yapılan ve söylenen hiçbir şeyi umursamazdım. Bekliyordum. Onsekizimi doldurmayı bekliyordum ki üzerimde hak iddia edemesinler. ••• "Aynı konakta yaşayacak, aynı odada kalacak, aynı yatakta yatacağız." Konuşurken bir yandan da yavaşça kuşağı çözüyordu. Zaten tek bir düğüm atmıştım ama o kadar yavaş hareket ediyordu ki böyle giderse saatler sürerdi o kuşağı çözmesi. "Ben söylediğimin aksine hiç sabırlı değilimdir. Bana, aileme ve soyadıma bir saygısızlık yaparsan asla affetmem. Bu evliliği istemiyorum. Tam şu anda odadan çıkıp gitmemek için kendimle savaşıyorum. Eğer en ufak bir yanlışın olursa töre dinlemem, Çavdar konağına atarım seni. Yaşın küçük, bazı şeyleri anlamıyor olabilirsin. Git büyüklerinden akıl al. Burada çok yaşamamışsın ama bu sana tolerans göstereceğim anlamına gelmez." Kuşağı çözüp belimden çektikten sonra avuçlarında ezmeye başladı. Gözleri tam gözlerimin içine bakıyordu. "Dediğim gibi, ben sabırlı bir adam değilim ve bu konakta huzurlu yaşamak istiyorsan attığın adımlara dikkat et." ••• Nalin Çavdar & Fıraz Şahoğlu Yayımlanma Tarihi: 17.10.2021

İlerleyen bölümlerde YETİŞKİN İÇERİKLİ SAHNELER olacaktır. *** Kurtuluş. Kurtuluş'tu bu. Bu gözleri, benimkilerin aynısı olan bu gözleri nerede görsem tanırdım. Ama öyle değişmişti ki, yüzündeki o haylaz pırıltılardan eser yoktu. Sanki dünyanın dönmesi onun umurunda değilmiş gibi bize bakmadan kalın parmaklarının arasına kıstırdığı sigarasını içiyordu. Gözleri yere bakıyordu lakin asıl gördüğü bambaşkaydı. Kavruk teninde değerli bir çift taş gibi parlıyordu ela gözleri. Erkeksi yüzünde tanıdık tek bir mimik yoktu. Beni delirten, benimle sürekli uğraşan ve suskun dilimden kelimeler çalmaya çalışan o çocuğun yerini alan bu adama hayretle baktım. O sırada ela gözleri benimkilerle buluştu, bedenimi hatta damarlarımı hedef alarak kıvrandıran bir sızı oluştu. Kanımın akışı tersi yönüne düşerken o hayran olduğum gözleri hedefinden ayrılmayan bir avcı misali saçlarıma dokunduğunda zorlukla yutkundum. Koyu renk kaşlarını çattığında sarıya çalan ela gözleri kıstı. Kirpiklerle çevrili gözlerindeki sert ifade tüm yüzüne itinayla yayılmıştı. Küçükken de güler yüzlü, sevecen bir çocuk değildi ama o zamanlarda bile böyle hiçliğe bakar bakmıyordu. Hala o çocuğa benzeyen tek bir şey vardı yüzünde; benimkilerin ikizi olan sarıya çalan ela gözleri. Limonlu şekerlere benzeyen gözleri hala aynıydı, derinlerdeki ifade değişmiş olsa da. Kurtuluş'tu bu adam. *** Rana & Kurtuluş *** 14.05.21 *** Kapak tasarımı tamamen bana aittir.*

Kutsal ellerin, beni günahkar yapıyorlar.