"- Wellinger, co ty robisz? - spytałam go, gdy dziwnie się do mnie uśmiechnął. Byłam zaskoczona i jednocześnie przestraszona. Widziałam jak do mnie podchodzi i łapie w pasie, przyciągając do siebie. Parę miesięcy temu wyrwałabym mu się, przywaliła w twarz i nigdy się do niego nie odezwała. A teraz? Stałam nieruchomo, czekając na jego ruch. - Robię coś, co od dawna powinienem zrobić. - odparł i brutalnie wpił się w moje usta." [ski jumping] 2016 © spideyee

Czasem w życiu dzieją się rzeczy, na które nie mamy żadnego wpływu. Nie możemy się na nie przygotować ani ich powstrzymać, bez wcześniejszej zapowiedzi zjawiają się w naszym życiu, wywracając cały dotychczasowy świat do góry nogami.

Ona- wieloletnia przyjaciółka Richarda Freitaga, która dzięki swojemu przyjacielowi dostaje szanse na rozwiniecie kariery dziennikarskiej u boku niemieckiej drużyny. On- zarozumiały dupek, który dzięki tej jedynej zmieni się Jak się poznają? Czy połączy ich miłość? Czy może znienawidzą się i ta relacja się zakończy? Co się stanie na Igrzyskach Olimpijskich? NIECH PIERWSZE ROZDZIAŁY WAS NIE ZNIECHĘCAJĄ! TO MOJE 1 FANFICTION WIEC się WPRAWIAM! Zapraszam do czytania „OH shut up Wellinger"

□■ Pierwsza część serii - Huncwoci: Hogwart Naszym Domem. " - Myślałem, że Syriusz Black się nie zakochuje. Nie to powtarzałeś przez ostani czas? - spytał, a uśmiech wciąż nie schodził z jego twarzy. - Poprawka: Syriusz Black nie zakochuje się w byle kim." Juliette Lupin od zawsze była zaradna i pełna humoru. Jej świat staje jednak na głowie, gdy, po zaledwie roku nauki, zostaje wyrzucona z Beauxbatons. To jednak prowadzi do pojawienia się dziewczyny w Hogwarcie. Już pierwszego dnia trafia na paczkę, do której należy jej brat, grupę chłopaków, która na zawsze odmieni jej życie - Huncwotów. Ponownie zawitaj w Hogwarcie i przekonaj się, że nie ma idealnych ludzi, a tym bardziej idealnych czarodziejów.

*druga część fanfiction "Sunflower"* Czasami czekam, wpatruję się w szybę. Rozglądam się, szukam wzrokiem. Czego? Ciebie. To naiwne? Nic poza naiwnością i nadzieją mi nie pozostało, skarbie.

Wystarczył jeden Twój dotyk. Ruch. Uśmiech. Spojrzenie. To wystarczyło. Zawsze wystarczało, bym zakochiwał się w Tobie od nowa. A jeśli mnie zostawisz... Będę bał się wszystkiego.