Lal. İnsanlar,konuşamayanlara böyle seslenirdi değil mi? Peki ya konuşmak istemeyenler. Onlara ne denirdi? - "Eskiden severdin yağmuru,şimdi ne değişti?" - !𝐛𝐲//𝐚𝐠𝐧𝐞𝐬𝐫𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞¡ [𝐚 𝐭𝐨𝐦 𝐦𝐚𝐫𝐯𝐨𝐥𝐨 𝐫𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞 𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧] |𝐛𝐱𝐠|

Sessiz, sakin ve dışlanmış bir kızın ailesini de kaybettikten sonra tek hayatı resim olmuştur. Peki bir gün hayallerini çizerse ve gerçekleşirse ne olur?

#harrypotter 1ˢᵗ Tom Marvolo Riddle, Lord Voldemort olma hayallerini bir kız için yarıda bırakacak mıydı? Tek bir kız, onun çoğu kararını değiştirebilecek miydi? Yoksa cidden Tom Marvolo Riddle'ın içinde, gram sevgi duygusu yok muydu? Peki bu "kız" da kimdi? O, Marvolo için dünyadaki tek kızdı. _________________________ _____________________________ Hikaye 1942 yılında geçiyor, bazı isimleri bilmediğimden uydurdum, bazıları orijinal. Hikaye smut içermez. İyi okumalar <333

Bilinmeyen: Abimin kankası olmasaydın olmazdı değil mi? Bilinmeyen: Şu kocaman okulda gittin Bilinmeyen: Her yerden sik gibi fırlayan abimi buldun Bilinmeyen: Ve onunla kanka mı oldun Bilinmeyen: Bu mudur yani? Bilinmeyen: Hiç beklemezdim senden Bilinmeyen: Cık cık

Yıllar önce ayrıldığı kasabaya geri döndüğünde, kasabayı eskisi gibi bulamayacaktı Rowena Greene. Bir yarı vampir olarak, çocukluk arkadaşının kurt adama dönüştüğünü öğrendiğinde artık her şey için çok geç olacaktı. Bir yarı vampirin kurt adam tarafından ısırılması ölmesine değil, güçlenmesine sebep olursa hayatı ne yönde değişir? Bunun yanı sıra kalbini bir alfaya kaptırırsa neler olur? -- "Senin burada olmaman gerekiyor ufaklık." Ciddi tavrıyla alay eden ifadesi birbirine girmişti. Gözlerimi çıplak vücudunda gezdirdim, pantolondan başka bir şey yoktu üzerinde. "Buraların bekçisi sensin herhalde kas yığını?" Güldü. Yüzünün keskin hatlarına ihanet edercesine dudakları yukarı kıvrıldığında şaşkınlıkla yüzüne bakmaya devam ettim. Gülmenin ona bu kadar yakıştığını biliyor olsaydı her saniye gülerdi muhtemelen. Gülümsemesi yerini ciddi bir ifadeye bırakırken kaşlarını çattı. "Git buradan." Meydan okurcasına omuzlarımı dikleştirdim. "Ne yapıp yapmayacağımı bana söyleyemezsin." "Korunmasız olduğun kadar cesursun da ama yazık olur sana. Git." Bu sefer gülen taraf bendim, hatta kahkaha attığım için kaşlarını daha çok çattı. İlk defa korunmasız olduğum söylenmişti biri tarafından. "Beni tanısaydın bu dediğine sen de gülerdin." dedikten sonra saçlarımı savurup ormanda ilerlemeye başladım. "Tanışalım o zaman ufaklık." diye seslendi arkamdan. Dönüp tatlı tatlı gülümsedim. "Daha çok karşılaşacağız kas yığını." Ardından hızla ağaçların arasında kaybolana dek yürüdüm.

Simsiyah bir sayfanın üzerinde duran bembeyaz noktaydı o. O kadar kusursuzdu ki. Ah kimi kandırıyorum; o beyaz olamıyacak kadar siyah, kusursuz olamıyacak kadar da kusurluydu. Ama yanılıyordum o kusurlu olmasına rağmen kusursuzdu. Ben ise siyah olamıyacak kadar beyaz, Beyaz olamıyacak kadar da siyahtım. Ben siyahla beyazın arasında varolmuş bir kusurdum. Ben beyazın masumluğuna inanıp, Siyahın karanlığına kanan bir zavallıydım. Ben araftım. "Siyahta kusur aranmazdı, Beyazın da zaten kusuru olmazdı."

Tehlikeli güzelliğinin ardında saklı kurt tarafı onu daha da mükemmel kılıyordu. Aynı zamanda tehlikeli. Noryenda ülkesinin sert prensesi babası gibi bir kurttu. Kurt olmasının yanı sıra annesinden aldığı güzelliği bir tanrıçayı andırıyordu ve bu iki güç birleşince ortaya tam anlamıyla tehlike çıkıyordu. O Arven Lesley Howfendi. Noryenda'nın en güzel Leydisi. Babası kızının ne zaman kurt'a dönüşeceğini bilmemenin tedirginliğiyle onu, kılıç ormanındaki şatosuna göndermişti, oysa olacakların önüne ne bir baba nede bir insan geçebilirdi.

Psikoloji okuyan Eylül'ün hayatındaki her şey sıradandı ta ki arkadaş zoruyla indirdiği Tinder'da ünlü bir basketbolcuyla eşleşene kadar... Biraz eğlenmek istiyorsan buyur içeriye :) Yayımlanma tarihi: 17.02.2020 Romantizm #2 Genel Kurgu #5 Genç Kurgu #9 Mesaj #1 Texting #2

Anonim: Neden sürekli senin tuvalete ağlayarak koştuğunu görüyorum? Anonim: Neden arka bahçedeki en köşedeki ağacın altına oturup, sessiz sessiz ağladığını görüyorum? Anonim: Bir derdin var gibi. Anonim: Bana anlatabilirsin. Anonim: Benden sır çıkmaz. Güven bana. Seni dinlerim. Ada: Kimsin? Anonim: Derdini merak eden biri. Anonim: Hem de çok merak eden biri.

-Bölümler düzenlenmeye başlanmıştır.- Gözyaşları ölenler için değildir aslında; geride kalanlalar içindir, gidemeyenler içindir, en çokta susmak zorunda kalanlar içindir... Kader mi kaybetmeye zorlar? Yoksa beden mi kaybetmeye alışan? Kaybedecek birşeyin kalmadığında fark edersin aslında kaybedecek çok şeyin olduğunu! Kaybetmeye.. Kazanmaya.. Susmaya Ve Ölmeye...