„Draco na niego patrzył, stojąc obok drzwi, z rękami w kieszeniach spodni. Harry w jego wzroku zobaczył wszystko. Oczy miał przepełnione rozdarciem, tęsknotą i rozpaczliwym, pustym szczęściem. Były oceanem, w którym każda kropla miała inny skład, tworząc coś niemożliwego do opisania. Pełne emocji, dławiących się pragnień i wyrzutów. Pełne uczucia, niepoprawnego, niechcianego, ale płonącego stale, wybuchającego deszczami iskier, kiedy on sam, Harry, dokładał kolejnych drewien. Oczy nie mogły kłamać. Oczy były szczere. Wiedział już wszystko." Pierwsza z najprawdopodobniej dwóch części drarry. Mój pierwszy poważniejszy projekt, do którego miałam plan wydarzeń i jakiekolwiek przygotowania, przy tym chyba pierwsza praca, którą ukończyłam. Kanon postaci starałam się zachować i raczej się udało, ale czasami nie było innej drogi niż odbiegnięcie od realiów. Życzę miłego czytania, zapraszam do krytyki. Art na okładce należy do alek.dar (Instagram), alek.r (Tumblr), alekartt (vk). Tutaj nie będę rozpisywać się o sytuacji związanej z prawami autorskimi, po szczegóły można napisać.

James i Lily Potter nie żyją. Voldemort, podczas próby zabicia małego Harry'ego, sam umiera. Harry trafia pod opiekę dwójki najlepszych przyjaciół swojego ojca. Syriusz Black nigdy nie trafił do Azkabanu. Nigdy nie ruszył w pościg za Peterem. Dzięki Remusowi, który go powstrzymał, mógł cieszyć się w miarę spokojnym życiem i swoim chrześniakiem. Oczywiście dopiero po rozprawie, w której zeznał, że to nie on zdradził Potterów. Od tego momentu wychowywał Harry'ego jak na Huncwota przystało. Z drobną pomocą Remusa, oczywiście. Dzięki temu, młody Potter miał cudowne dzieciństwo. Miał własny pokój, zamiast mieszkać w komórce pod schodami. Wiedział o czarodziejskim świecie. Nauczył się latać na miotle o wiele wcześniej. I, co najważniejsze, miał przyjaciół. Już od dziecka przyjaźnił się z Ronem Weasley'em. Nie ominęły go przykre sytuacje z lat w Hogwarcie. Voldemort się odradza, jednak Harry ma najbliższych przy sobie. Ma Syriusza i Remusa, którzy dali mu najlepsze dzieciństwo, jakie mógł sobie wymarzyć. Ma najlepszego przyjaciela z dzieciństwa, Rona. Ma najlepszą przyjaciółkę, Hermionę. A co najważniejsze, ma przy sobie swojego ukochanego, Draco Malfoy'a. Ku zgrozie Syriusza.

Myśli, które przeleciały przez głowę pewnej osoby, prędzej, niż by chciała. Pragnienia, które nigdy się nie spełnią. Słowa, które nigdy nie zostaną wypowiedziane. Czyny, których nie dane będzie mu wypełnić. W jaki sposób będzie próbował radzić sobie z bezradnością? Niektóre rozdziały będą krótkie, inne dłuższe, więc miej na uwadze, że jest to celowe.

"I mimo że Harry dawniej naprawdę nienawidził Dracona, teraz nie może patrzeć, jak księżyc w jego oczach rozsypuje się na miliardy kawałków" [antyt, 2k17, czerwiec - grudzień]

Draco Malfoy zamiast zabić Dumbledore'a, przyjął jego pomoc. Ale polecenia Czarnego Pana trzeba wykonywać. Draco odmawia kolejny raz. To oznacza srogą karę. Voldemort postanawia uderzyć w Hogwart od środka. Wysyła tam szpiega. Tylko niektórzy śmierciożercy wiedzą, kto nim jest. Snape? Draco? Nowy nauczyciel OPCM, ktoś przypadkowy, Dumbledore, Ron, Hermiona? - kto? Harry chwyta się wszystkiego, by wreszcie poznać prawdę. Jest też gotów na zawiązanie sojuszu z Draco Malfoyem. Wszystko, by ochronić bliskich - zanim ukarani wykonają swoje zadania.