Ben Hira Özer. Annesi ölmüş ve babası tarafından takılmayan bir kızım. Yaşama amacım yok gibiydi. Bazen oluyor bazen olmuyordu. Kolay kolay yüzüm gülmezdi zaten. Sevmek istedim. Sevilmek istedim. Gülümsemek istedim. Çok büyük şeyler değildi. Ama benim gibi bir kızın hayatında gülümsemek anormale bile kaçıyordu. Ama ben onun dikkatini çekmiştim. Egehan Demir. Yeraltı mafya birliğinin en güçlü mafyasının biricik oğlu. Beni gıcık etti. Sinir krizine soktu. Ama buna rağmen beni bir tek o anladı. Kimsenin anlayamadığı kadar iyi. Kollarını açtığında belkide koştuğum tek kişiydi o. Beni yaşama bağlayan şeydi o sanırım. Benim gibi bir karamsarı gülümsetti bu mafya. Mutlu etti,ağlattı,hayatımı kurtardı,yaşama umudumu gösterdi. Kısacası beni hayata sil baştan başlattı. Mutlu muydum? Evet. Aşık mıydım? Deliler gibi! Eğer maceramızı merak ederseniz önce bir imza alalım. Sorumluluk alamayabilirim çünkü her yerde silah bomba ve tuzak var... Dikkatli olun! ----------- "Ben bu hayattan yoruldum Egehan. Bırakıp gitmek istiyorum. Ağlamaktan sıkılmaktan bıktım. Acılar çok geliyor. Ölmek istiyorum" Egehan kafasını kaldırdı ve yüzümü ellerinin arasına aldı. "Her sıkılan her ağlayan senin bir gün deliler gibi mutlu olacağına inanıyorum. Bunun için ölmene izin vermeyeceğim güzelim" 5 Şubat 2016 tarihinde yayınlanmaya başlamıştır Yeni bölümler: Cuma BU KİTAP BASTIRILMAYACAKTIR. MAFYA ÇETESİ GİZEM/GERİLİM ALANINDA İLK DEFA 25 HAZİRAN TARİHİNDE BİRİNCİ OLMUŞTUR. Kapak=> @ruhsuzkalemler

Bizler bir yoncanın 4 yaprağındaki şanslarız."RÜYA" lar görür,"HAYAL"kurarız , "MASAL"yazar ,"HAYAT" ımızı yaşarız...

Kısık bir çığılık... Kesik bir nefes... Sessiz yalvarışlar... Saklandıkları o siyah duvarların arkasında bu sesleri duymamak için kulaklarını kapatan üç büyüyememiş adam... Yaşamdan gereken tekmeleri almış ve renkli duvarları yıkılmaya başlayan, her bir tuğlayı özenle boyayarak tekrar yerlerine yerleştirmeye çalışan üç genç kadın... Mutluluk ve sakinlikle başlayan bu üç hikaye, nefretle kavrulup, aşkla pişebilir mi? Yavaşça nefes alın... Alın... Alın... Şimdi sakince verin... Rahatlama hissi oluşmadıysa ciğerlerinizi birileri kurutmuş demektir. Şimdi size sorduğumuz sorunun cevabını bu kitapta bulabileceksiniz... (2 arkadaşın samimice ve acemice yazmaya başladığı ve ustalık yolunda emin adımlarla ilerledikleri eski adıyla Kamp Süprizi adlı bu hikaye sizden de bir parça taşıyor olabilir. Okumadan bilemezsiniz...)