+ Mirza insanlara dün gece aramıza bir şeyler olmadığını söyle Artık insanlar resmen çevremizde daire kurmuş Mirzanın ağzından çıkacak kelimeleri bekliyordu. - Bir şeyler olmadı derken ? Fısıldaşmalar başlıyordu. Bu salak ne dediğimi anlamamış olmalıydı. Tekrar ettim. + Yani dün gece aramızda herhangi bir şey olmadı. Bunu söylesene - Hadi ama dün gece aramızda olanları inkar etmemi bekleme benden. Bu ikimize de haksızlık olur. Sendeledim ne dedi şimdi bu. "Dün gece aramızda olanlar." Yalan söylüyordu. Fısıldaşmlar yerini hakeretlere ve küçümseyen gözlere bıraktığında Gözlerim dolmaya başladı. Hayır bu kadar insanın önünde, şimdi olmaz. Mirza'nın dedikoduları yalanlaması gerekiyordu beni değil. Amacı neydi bunun. böyle yalanlayarak neyi amaçlıyordu? + Yalan! Yalancısın. Bana dokunmadığını söylemiştin. Daha fazla benimle eğlenmesine dayanamadım ve birazdan yankılanacak olan o tokatı attım. ............. +Bak Ecmel tekrar soruyorum. Ne yapıyoruz biz? Planın ne senin? -Anlatıcam ama ani tepkiler vermeden beni dinle tamam mı? +Tamam artık anlat. - Şimdi Afranın üstündekileri çıkarıcam. Sen de sadece kendi üstünü çıkarsan yeter. +Yuh nereye gidiyor bunun sonu? Sonra ne olacak? -Sonra Afrayı senin üstüne koyucaz. Beraber yatıyormuşsunuz gibi gözükecek. +Yuh Ecmel yuh iyice uçtun sen. Asla olmaz biliyorsun ki benim bir sevgilim var. -Ya ani tepki vermiycektin hani. Senin yüzün gözükmiycek şeklide fotoğraf çekicem zaten. +He birde fotoraf çekiceksin. Bak bu Afraya bile çok ağır. Bu resimi paylaştığın an Afra biter. Babası çok katıdır onun Duyarsa onu asla affetmez. Babasınının onu affedip affetmemesi işte bu tamamen Afra'nın sorunuydu. Bana yaplılanların yanında bu neydi ki?

Ne olursa olsun hayat güzel...🍃

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."