O sanki ressamın en gurur duyduğu tablosu gibiydi. Gözleri yeşile boyanmış burnu özenle çizilmiş bir çift çizgi ve bir tutam çil serpitilmiş yüzü. Ya dudakları onlar ise kıpkırmızı ve dolgun boyanmıştı bütün boyayı oraya harcamış gibi. Fiziğini ise cetvelle çizmiş gibi güzel ve kusursuzdu. Ve ressam sanatını en kuytu köşeye kaldırır kimse onu görmesin diye. Onun gözünden görmeleri mümkün olmasa da o kuytu köşenin içinde kalmalıydı.