Joseph od lat czuł się źle w swojej ludzkiej skórze. Miał ochotę zedrzeć z siebie każdy jej kawałek. Dusiły go myśli jakie posiadał, a doświadczane wizje sprawiały, że powoli gnił od środka, aż w końcu przepadło w nim człowieczeństwo. Zapragnął stać się legendą, o której pokolenia będą pamięć przez laty. Postanowił zostać seryjnym zabójcą. Uwaga! Książka zawiera duże ilości przemocy fizycznej, psychicznej oraz seksualnej.

Sherlock przechadzał się nerwowo po salonie. - Powiedz mi. Powiedz mi, kim jesteś. Czemu tu jesteś? Czy ktoś cię przysłał? Nie jesteś zwykłym człowiekiem. Jesteś inteligentna. ZA bardzo inteligentna. Przecież to niemożliwe, żebyś tak przypadkiem zapukała do moich drzwi... Ja nie wierzę w przypadki. Nie odpowiedziała, więc mówił dalej. - Ktoś cię przysłał, tak? Powiedz mi. To ON? Chociaż to do niego nie podobne... Chyba, że chce uśpić moją czujność... A może to mój braciszek się ze mnie nabija... Nie, wiedziałbym, że to on... Więc skąd się tu wzięłaś? Wciąż milczała. - I dlaczego się ciągle tak uśmiechasz? Przecież nikt się nie może ciągle uśmiechać. Ale na twojej twarzy zawsze gości uśmiech. Co ukrywasz pod tą maską? Dlaczego to ukrywasz? - Sherlock? - usłyszał głos Amber i po chwili dziewczyna weszła do salonu. - Co robisz? Obrócił się do niej, nawet nie próbując zakryć siedzącej na kanapie małej kukiełki, która na szyji miała zawiązaną jedną z apaszek dziewczyny. - Rozmawiam z tobą. - odparł, jakby nie było w tym nic dziwnego. - Ze mną? - obrzuciła go uważnym spojrzeniem. - Często tak rozmawiasz ze mną, jak mnie nie ma? - To był wyjątkowy przypadek. - Sherlock usiadł w fotelu, wyciągając przed siebie nogi. - John był bardziej chętny do rozmowy, gdy go nie było. - Ile razy mam ci powtarzać, że nie jestem Johnem? - Przecież wiem, że nim nie jesteś, nie jestem głupi. John nie nosił apaszki w groszki. Spojrzała na niego z politowaniem. - Jesteś niemożliwy... - Jestem Sherlockiem Holmesem. *** Sherlock ma nowego asystenta, a właściwie... asystentkę. Czy to oznacza, że słynny detektyw znowu będzie rozwiązywał zagadki kryminalne? Czy asystentka okaże się odpowiednia? Czy może tym razem sukces odniesie druga strona? Czy to możliwe, żeby ktoś rozumiał drugą osobę bez słów? No i - czy detektywi dadzą sobie radę? Fanfiction na podsta

Shuji jest szesnastoletnim chłopakiem, którego rodzinę wymordowano gdy miał cztery lata a on sam jako jedyny przeżył. Ludziom odpowiedzialnym za ten brutalny czyn, obiecał krwawą zemstę. Jednak wszystko się zmienia, gdy wkracza w świat mafii i staje się prawą ręką młodego bardzo przystojnego szefa, który na domiar złego jest odpowiedzialny za śmierć jego rodziny.

This book is a collection of all of my headcanons on Fyodor Dostoevsky from Bungou Stray Dogs. For a while I have been filling and posting headcanon requests on Tumblr as well as my usual scenario requests. I figured that I should finally get around to posting my headcanons on Wattpad. Headcanons may now also be requested on Wattpad! You can comment or send requests by message here or on my Tumblr: fyodorscenarios.tumblr.com I actually made a crappy cover for this one as well. So congrats to me I guess? As always, I hope you enjoy! (Bungou Stray Dogs and it's characters belong to Kafka Asagiri, pas moi)

Spis seryjnych (głównie) morderców. Ich historie, trochę ciekawostek i czasem sypnę jakimś cytatem, bo czemu by nie. *okładka autorstwa Żmii* *źródła, z których czerpię informacje: strony internetowe (głównie angielskie, bo po polsku nic nie ma) oraz wiedza własna, w tym screeny i zapiski jakichś ciekawostek etc. na kartkach, które są tak stare, że nie mam pojęcia skąd pochodzą* Seryjni mordercy © Venus, 2017

Im głębiej zagłębiasz się w zakochanie, tym trudniej z niego wyjść.

W tej książce będą wszystkie zagadki kryminalne jakie uda mi się znaleźć w różnych źródłach