"Sen annemin istediği gelinin tam zıttısın. Boyama tahtası bir yüzün, sarı olan boyalı saçların, beyaz bir tenin, çılgın ve kıpır kıpır bir kişiliğin var...Ha birde bakire değilsen tam da annemin istemediği gelin tipine uyacaksın. Bakire değilsin değil mi?"

Bir başka komedi hikayesi, fakat söz konusu olan Irmak, Deniz ve Ege'yse kesinlikle sıradan değil!

Aldıkları piyango biletinin kendilerine çıkmasıyla sevinçten dört köşe olan İnci, Cemre ve Başak'ın unuttuğu bir şey vardır. Bileti talihsiz bir kaza sonucu kaybetmişlerdir. Ve bileti bulmak için şehrin altını üstüne getireceklerdir. Ancak kahramanlarımız o kadar salaklardır ki, bu hiç de kolay olmaz. Başlarına gelen pişmiş tavuğun başına gelmez. En önemlisi de, asla aşık olmam dedikleri adamlara aşık olmaya başlarlar. ©Tüm hakları saklıdır

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Geçmişimde en fazla ne yaşamış olabilirim ki? Kraliçe Arı artık kitap :)

Bora’yla tanışın. O ne sportif ve kaslı ne zengin ne de bir kötü çocuk. O sadece Bora. Bildiğimiz erkek yani. | WATR Watty'14 En İyi Humor Hikayesi |

Gençlikte günler kısa;yıllar uzundur oysa benim gibi birinin ne kadar uzun yılları olabilir ki... Tamamen umutsuzluğa kapılmıştım hem bence umutla yaşayan,müziksiz de dans eder.Ben Öyküm Arıcan tabiri caizse hastalığın pençesinden kurtulmaya çalışan genç bir kız...Bu günlerde aşkı,arkadaşlığı,heyecanı,aksiyonu,macerayı bir arada yaşıyorum.

Ev arkadaşlarım,En yakın arkadaşlarım,Üniversite aşkım,Belalım hepsiyle birlikte geçirdiğim muhteşem üniversite yıllarım. Romantik komedi tadında mizah yüklü bir hikaye okumazsanız üzülürsünüz... ^●^

"Hayır!" Acı içindeki bağırışlarım etki etmiyordu. Gözlerimden çıkan yaşlar etraftaki öldürücü dumanla birleşip yakıcı bir şekilde yanaklarımdan aşağı süzülüyordu. Bütün gücümü kullanıyordum, en azından ben öyle sanıyordum, ama fayda etmiyordu. Acı, gücümü bedenimden alıp götürmüştü sanki. "Hayır, hayır! Bırak beni!" Feryatlarım belki bininci kez kulaklarında yankılanmıştı. Ama bırakmıyordu kollarımı. Bıraksa hemen dalacaktım alevlerin arasına. Belki dışarı canlı çıkamayacaktım, ama umurumda değildi. Bir bıraksa...