ადამიანები ხშირად შეიძლება მიამსგავსოთ ერთმანეთს.ზოგჯერ ამაში ნათესავური კავშირია შუაში... ...ზოგჯერ კი უბრალოდ აუხსნელი კავშირი...უბრალოდ მსგავსება.. გაზაფხულის ბოლო დღეებია ვზივარ ნიუ ორკის ცენტრალურ პარკში.ცალ ხელში გაზეთი მიჭირავს მეორე ხელში ყავა.გაზეთს არცკი ვკითხულობ.მზის ჩასვლას ვუყურებ,ეს მართლაც შესანიშნავია.ყავასაც კი არ ვსმავ.გაცივდა კიდეც... ჰანას უყვარდა აქ მოსვლა.გაზეთს და ყავას ვყიდულობდით ხოლმე და აქ ჩამოვჯდებოდით,მაგრამ არც ყავას ვსვამდით და არც გაზეთს ვკითხულობდით ხოლმე.უბრალოდ ერთმანეთს ვუყურებდით...ხანდახან მზესაც. ნაადრევად წამართვა ცხოვრებამ მისი თავი.დიაგნოზი:ფარული სიმსივნე.ფარულად გაუნვითარდა და მხოლოდ მაშინ შევიტყვეთ,როცა მესამე სტადიაში გადაიზარდა.უკვე გვიანი იყო... -უკაცრავად შეიძლება თქვენი ყავა მოვსვა? გამ

და მე მივხვდი, რომ მის გვერდით საკუთარ თავს ვკარგავდი..

"Who's that?" "That's the new student. Stay away from him. They say he's sick." (Multiple Personality disorder) Highest rank : #1 in btsfanfic | #67 in fanfiction | #9 in taekook.

I highly suggest to play the recommended song on each chapter (repeat the songs if needed ㅋㅋ you could also click and hold the youtube video for two seconds and there would be an option for 'LOOP' it will automatically play over and over until you finished reading! No need to scroll up anymore! )~ and! use the black background for more feels. ♡ TAEKOOK PSYCHO / MAFIA AU TOPKOOK BOTTOMTAE

-Ах ты... чёртов кролик!- выругался Тэхён. -Ой, прости КОТИК~- сказал Чон и ушёл. - НЕ НАЗИВАЙ МЕНЯ ТАК ЧЁРТОВ КРОЛИК!!

- Псих! - мычит Чонгук на парня, который прижаший его к стене и больно давя на шее так чтоб на нее потом осталось след его рук. - Псих? - на лице того играет дяволсская улыбка. - хаха... это я псих?! - еще больнее давить. - Больно... - Больно?...хахаха больно ему. А когда издевался надо мной не было больно? отвечай! - Н-не могу..кха... дишать... - Чонгук своими дрожащыми руками схватывает того за руку давиящий его шею и пытался как-то освободиться от схватки. Не получается. Тэхён понял что если так продолжится то тот потеряет сознание а этого он не хочет, поэтому он ослабляет схватку и отпуская того отходя одним шагом назад, а Чонгукова ноги больше его не держать и он падает на пол начиная кашлят трогая на больное место, он слышит: - запомний, сейчас я тебя жалею, но в следующий раз пощады не жди. - и он покидает комнату оставлая Чона одного. ●○•°○●•°○○°°●•○°●•○°○°●•●°● хаха описание не маленькой получилось.