nasilkalalimayri
꩜
"Mahir Baran, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından hakkınızda yakalama kararı var. Zorluk çıkarmayın!"
Daha önce duyduklarımı tekrar duyuyordum.
Polis memuru Mahir'in kollarını arkadan bağlayıp kelepçeledi. İki polis memuru annemi tutuyordu. Annem ağlıyordu. Resmen bu mal para kaçakçısı için ağlıyordu.
Etrafıma bakınırken bir polis memuru bana yaklaştı. Boyuma uyması için biraz eğildi. Yüzünde hafif mesafeli ama içten bir gülümseme vardı. Bana baktı ve "Adın ne bakalım?" diye sordu.
Derin bir nefes aldım ve boğazımı temizledim. "Aleda... Aleda Özüm."
Polis memuru başını sallayarak beni onayladı. "Hadi git, montunu giy, Aleda. Bizimle birlikte karakola gelmen gerekiyor," dedi.
Hemen başımı salladım. Odamdan montumu almak için arkamı döndüğümde, hem yakınımda hem de uzakta olan birinin sesini duydum.
Annem "Lütfen... Kızım korkuyor. Onun bir suçu yok, o hiçbir şey bilmiyor!" Dedi hıçkırarak. Kolundan tutan iki polisi itmeye çalıştı ama polisler onu sıkıca tuttuğu için hiçbir etkisi olmadı. Bağırmasına rağmen kimse onu önemsemiyordu. "Kızımı almayın, o hiçbir şey bilmiyor."
Hayır anne, artık senin küçük kızın değilim.
Hayır anne, hiçbir şeyden korkmuyorum.
Hayır anne, yanılıyorsun, ben zaten her şeyi biliyorum.
Her şeyi biliyorum...
꩜