benim için sadece bir öğretmen değilsin hyung, bunu sen de biliyorsun

iyi ki •vhope •namjin •yoonmin

O tüm kalbiyle alfalardan nefret ederken karnında bir alfanın çocuğunu taşıyordu. Dahası çocuğun babası hayatında yer edinebilmek için elinden geleni yapıyordu, onun çocuğunu taşıdığını bilmemesine rağmen. Peki o, hayatında tanıdığı en kibar ve düşünceli alfaya daha ne kadar karşı koyabilecekti?

"Eski bir inanışa göre vücudundaki benler, önceki hayatında en çok öpüldüğün yerleri gösterirmiş."

//markhyuck// ... Birkaç kez sertçe yutkunup ilk kez dolan gözlerini gizlemeden gözlerime baktı. Yağan yağmur muydu bütün bedenimi üşüten, yoksa onu bu denli güçsüz görüşüm müydü bilmiyordum. " Değişimden korktuğumu biliyorsun, belki de bu yüzden hep aynı kalıyoruz. " Dudaklarımdan ufak bir kıkırtı kopup hemen ardından gözyaşlarımla eş zamanlı, kıkırtıma ise tamamen tezat bir hıçkırık sesi sokakta yankılandığında canımı acıtacak olsa da bildiğim gerçeği söylemekten çekinmedim. Arkamdaki kalabalığı ve ne düşündüklerini ise hiç umursamadım. Birkaç dakika sonra o gittiğinde ben zaten tamamen yok olacaktım. Canımı hiçbir şey daha fazla yakamazdı. " Bana her gün ne kadar yetersiz olduğumu hatırlatıyorsun Mark ama hala buradayım. " ... Bu hikayedeki tüm ilhamımı Halsey'in Beautiful Stranger ve Noah Cyrus'ın July şarkılarından aldığımı belirtmek istiyorum. 🌼🌼🌼

Biri uyandığında hayatından beş yıl gitmişti. Diğeri ise eşini kaybetmişti. Ona karşı bir yabancı olmaktan daha fazlasıydı. Ondan nefret ediyordu. Eşini tekrar kendine aşık edebilecek miydi?

Mark Lee'nin işi, milyon dolarlık anlaşmalar yapmak ve Kore'deki herkesi tek bir gülümsemeyle baştan çıkartmaktır. Peki, öyleyse neden yedi gündür evden dışarı çıkmıyor? Neden mahvolmuş, sefil bir halde ve depresyonda? Ona sorduğunuzda size sebebinin grip olduğunu söyleyecektir fakat hepimiz bunun doğru olmadığını biliyoruz. Lee Donghyuck, Mark'ın babasının yatırım bankacılığı firmasında işe başladığı anda Mark'ın hayatındaki her alanın bir karmaşaya sürüklenmesine sebep olmuştur. Profesyonel alandaki yarışları Mark'ın cesaretini kırıyor, Donghyuck'a karşı hissettiği çekim dikkatini dağıtıyor ve onu yatağa atma girişimlerindeki başarısızlığı ise tamamen sinirlerini bozuyordur. Nasıl oluyordu da biri çıkıyor ve ağzı iyi laf yapan çapkın bir adamı mahvolmuş, umutsuz biri haline getirebiliyordu? Hayatta asla sahip olmak istemediği tek şeyi gerçekleştirerek. Emma Chase'in "Karmakarışık" kitabından uyarlanmıştır.

Her şey zamanlamayla ilgiliydi. Felix evinden olmuştu, Chan tam o dönem ev arkadaşı arıyordu. İlan asmaya karar verdi, Ve Felix tam o sırada panonun önünden geçiyordu. [Mate serisi birinci kitap.]

//MarkHyuck// ... Aynada karşıma geçmiş soğuk bir tebessümle geceyi olduğundan daha zifiri bir siyaha boyayan, rengi de hayatı gibi solmuş bu beden bana mı aitti? Ben miydim bunca zaman kendine işkence edip siyah bir yağmur bulutuna hapsolan? Benim miydi bu esir düşünceler, prangalar eskitmiş fikirler?.. Peki mutlu muydu şimdi herkes? İznim var mıydı tablodaki diğer herkesin etrafında bulunmaya, bozuyor muydum düzeni yine; uyuyor muydum istedikleri kalıba?.. Darmadağın olmuş eşya yığıntılarının arasında topuklarıma batan cam parçalarından daha çok canımı yakan, kendime yabancıyken bile yine kendimle yüzleşmek zorunda olmamdı o gece. Oysa bu farkındalık için fazla geçti artık vakit... "Sen... Ama neden? Bunu neden yaptın?" Dedi arkamda aniden belirip ellerini iki yanımdan karşımdaki aynaya yaslarken. Enseme çarpan nefesi her zamanki gibi sıcacık, ılık ılık akıtmıştı ona olan aşkımı kalbime doğru. Kurumuş dudaklarımın konuştukça kanayacaklarını bilsem de cevap vermekten korkmadım bu sefer. Bu sefer sözlerimi gizleyecek yeri yoktu kalbimin. "Senin için, sana olan sevgimi hissedebilmen, görebilmen için hepsi... Ama ilk olarak beni görmeliydin. Ben de beni görmeni sağladım..." ... "Sevgisini göstermek için hayatı ayaklarının altına alanlara ithafen..."