Σταματά ο χρόνος άραγε; Κυκλώνεται μήπως; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται ρητά οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Η Βικτόρια Παπάζογλου είναι μια επιτυχημένη δικηγόρος με την ζωή της να προχωράει με προσοχή και ακρίβεια. Όλα μοιάζουν έτοιμα για τον γάμο της με τον Μιχάλη Ζωιτό, έναν ιδανικό άντρα για εκείνη. Μια σειρά από απρόβλεπτα γεγονότα οδηγούν την Βικτόρια από την Νάπολη στο Μπρίντιτζι. Εκεί θα συναντήσει τον Λορέντζο, έναν γοητευτικό Ιταλό που παλεύει για την οικογένεια του. Η Βικτόρια εγκλωβισμένη στο Μπρίντιτζι αναγκάζεται να συνεργαστεί με τον Λορέντζο για να φτάσει έγκαιρα στην Νάπολη και στην ακτή Αμάλφι όπου θα τελεστεί ο γάμος της. Όμως καθώς ο χρόνος πιέζει, η καρδιά της αρχίζει να αμφισβητεί τον γάμο που έχει σχεδιάσει στο μυαλό της, ως ιδανικός. Με έναν αέρα κωμωδίας και ρομαντισμού, η ιστορία αυτή θα σας ταξιδέψει στην Νότια Ιταλία και θα εξερευνήσει τα αναπάντεχα μονοπάτια του έρωτα, τις ανατροπές και πως μια λάθος πτήση μπορεί να αλλάξει την ζωή σου για πάντα.

<< Δηλαδή πιστεύεις σε αυτούς και οχι εμένα;>> Τον ρωτάω και κοιταζόμαστε για μερικά Δευτερόλεπτα αλλά υποψιάζομαι με τον τρόπο που με κοιτάει στα μάτια τι απάντηση θα μου δώσει. << Κοίτα Λυδία>> Κάνει μια παύση << κάναμε παρέα και περάσαμε καλά οι δυο μας αλλά δεν υπάρχει κάτι παραπάνω μεταξύ μας.>> Μου απαντάει πλήρως αδιάφορος σαν να μην έχει γίνει μεταξύ μας τίποτα. Trigger Warnings: Σεξουαλικές σκηνές ενηλίκων. Οικογενειακά τραύματα. Βιασμός αναφοράς. Έντονη γλώσσα. Βία Λεκτική/Σωματική. Κατάχρηση Αλκοόλ/Ουσιών. Χειραγώγηση.

girlxgirl one shots μικρές ιστορίες με σεξουαλικό κυρίως περιεχόμενο... Δέχομαι προτάσεις

Πολλές φορές πιστεύουμε στο τέλειο, στο ακατόρθωτο, στο ψεύτικο ή μπορεί και στο αληθινό. Δεν ψάξαμε είναι η αλήθεια για να δούμε εάν είναι αληθινό. Ούτε η Νικολέτα νοιαστηκε. Ούτε ο Αχιλλεας. Αλλά αυτό έγινε στην αρχή. Μετά τι ακολουθεί; πόσο ξύλο μπορεί να χωρέσει ένα 17χρονο σώμα σαν αυτό της Νικολέτας; και γιατί αυτή; και γιατι η οικογένεια της; ποιοι οι λόγοι που ο φόβος δεν θα φύγει ποτέ από τα μαύρα ματια της; Κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν μπόρεσε να μάθει, πόσο μάλλον η ίδια.

Τι θα γίνει όταν η μικρή άβγαλτη απουσιολόγος αναγκαστεί να κάνει μια συμφωνία με το πιο διάσημο παιδί του σχολείου?

«Ντάρια δεν γίνεται να με φιλάς.»η φωνή του βγήκε περισσότερο βραχνή από όσο υπολόγιζε και είχε σχεδόν ανατριχιάσει. Τι στον διάολο; «Γιατί;»τα μάτια της γυάλιζαν στα δικά του, φαινόταν ικανοποιημένη. «Γιατί είπαμε ότι δεν έχουμε τέτοια σχέση. Δεν πρέπει να ξανά γίνει αυτό, εντάξει;» *** Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήξερε πως ήταν η πιο απαιτητική υπόθεση που είχε αναλάβει ποτέ. Ο στόχος του ήταν να ξεσκεπάσει ένα κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός και ήταν σίγουρος πως μπορούσε να δράσει καθαρά επαγγελματικά, όπως πάντα. Μέχρι να μπει στη ζωή του η Ντάρια, η κοπέλα που του δίνεται ως δώρο και θα τον κάνει να πάρει την υπόθεση πιο προσωπικά από κάθε άλλη φορά. Πρέπει να μείνει μακριά της αλλά ποτέ δεν ήταν άγιος και δε θα γινόταν σίγουρα μαζί της...

"Τι θέλεις εσύ εδώ?"ρώτησα "Δεν είσαι τόσο σκληρή όσο δείχνεις!"είπε και γουρλωσα τα μάτια μου. "Τι θέλεις από μένα πια?" "Εσένα!"είπε και ήρθε πιο κοντά. "Δεν είσαι εσύ! Είναι όλα στο μυαλό μου! Είσαι..." "Είμαι ο φόβος σου?"ρώτησε γελώντας. "Δεν είσαι τίποτα! Είμαι πιο δυνατή από σένα!" "Φοβάσαι!" "Σκάσε!"ουρλιαξα. "Κι όμως φοβάσαι!" "Φύγε μακριά μου!"ψιθύρισα. Ελπίζω να σας αρέσει κι αυτή η ιστορία μου και να πάει εξίσου καλά με τις άλλες, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας, καλή ανάγνωση και μην αντιγράφετε! ❤❤❤

Η Ερμήνα είναι 17 ετών και φέτος είναι η τελευταία της χρόνια στο Λύκειο. Δεν της αρέσει η ρουτίνα, προτιμάει τα ωραία απρόβλεπτα. Αυτή η χρονιά όμως θα μείνει αξέχαστη για την Ερμήνα και θα την κάνει μια και καλή να ξεχάσει την βαρετή ζωή της! «Τα αγγίγματα του με κάνουν να χάνομαι και το βλέμμα του με υπνοτίζει. Πλησιάζει αργά και η αναμονή με σκοτώνει, με φιλάει έντονα και παθιασμένα. Είναι τόσο υπέροχος, τα χείλη του στο στόμα μου με κάνουν να τον θέλω τόσο πολύ! Νιώθω κάτι υγρό στο στόμα μου, το φιλί μας γίνεται πιο άγριο πιο κριτικό καθώς βάζει στο παιχνίδι και της γλώσσες μας. Ξαφνικά η πόρτα ανοίγει και απομακρυνόμαστε...»