- 19 Mayıs 2015 tarihinde yayımlanmaya başlanmıştır - Yaşayacağım hayatı biliyor olsaydım yine doğmak ister miydim, çok merak ediyorum. Öyle bir kozanın içinde açtım ki gözlerimi, kapkaranlık, dapdar. Nefes alsam yok olacakmışım gibi. Her geçen gün biraz daha küçük gelen, öyle ki hareket etmemi bile engelleyen bir koza. Beni korumak için değil de hapsetmek için etrafıma örülmüş duvarların arasında kalakaldım. Ve bir kelebek bir günlük de olsa tadacağı özgürlük için o kozayı yarıp hayata kavuşabilirken, benim bir kelebek kadar bile umudum yok. Benim adım Sahra. Adım artık annemin kaderi değil benim hikayemin ön sözü.

Gözlerinin ışıltısı bitmek bilmeyen bir özlemle, elanın en hoş tonunu aldığında, kusursuz kirpiklerini kırpıştırdı... *** "Tanrım..." diye mırıldandı. Gözlerini bir şeylerden kaçırıyormuş gibi kırpıştırırken sözlerine devam etti : "Bu içtiğim bilmem kaçıncı martininin ve viskinin etkisi değil mi...Biraz sonra gözlerimi açacağım ve sen gitmiş olacaksın. Bende seninle sevişirkenki rüyalarımın içine hapsolacağım. Yine.Yeniden mahvolacağım. Tanrım neden..? Neden bana acı çektiriyorsun... Günahkar olduğumu biliyorum ama bunu yapmak yerine beni öldürüp cehennemine tıksan daha az acı çekerim. Lütfen..." Gözlerini hafifçe kapattı ve derin derin iç çekerken, sağ eliyle karamsar renklerin en umutlusu olan siyah saçlarını karıştırdı. Şaşkınlıkla sözlerini bilinç altımda kontrol ediyordum. Benimle sevişirkenki rüyaları mı ? Benimle rüyalarda mı sevişiyordu ? Tanrım bu... Sapıkçaydı. Aslına bakarsan "sevişmek" kelimesi bile sapıkçaydı. Her neyse.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.