Każdy poranek to nowa myśl dla Hanamakiego. Nie pozostaje mu więc nic innego, niż dalej prowadzić swoje rozważania w towarzystwie pierwszych promieni słońca. Nazwy ich odcieni i moment, w którym należy rozchylić powieki zna tylko dzięki wyszukiwarce Google. Ficzek jest zamównieniem zrealizowanym dla @La_Brebis

pod żadnym pozorem nie przywłaszczam sobie tej historii, jestem tylko od tłumaczenia ;) 🏅2 - #ship [16.12.2020] 🏅1 - #haikyu [11.12.2020] 🏅1 - #kenma [15.01.2021] (creator of the story - cosmogony on ao3)

Coś powstaje by coś skończyć, ludzkie szczęście ma taką samą regułę, lecz pozostaje pytanie.... -czy na pewno wszyscy tego pragną, -czy wszyscy tak sobie wyobrażają, . . . . . . Szczęście?

Jak można wykorzystać swoje ostatnie dni i niczego nie żałować? Kenma, odkąd tylko dowiedział się o swojej chorobie, od razu zdecydował by odciąć się od ludzi. Nie chciał obarczać innych swoją ewentualną śmiercią, chociaż bardzo bolała go samotność i odizolowanie. Kuroo też wiedział o tym, że jego młodszy o rok znajomy choruje na nowotwór a mimo to bardzo chciał go poznać. Coś fascynowało go w tym blondynie i cały czas naprowadzało go na niego. - Obiecuję, że będę z tobą na zawsze, Kenma. - Powiedział mocno ściskając dłoń swojego przyjaciela, wiedząc, że to prawie niemożliwa obietnica do zrealizowania.

Jedna wiadomość może zniszczyć życie. Jedno wydarzenie może je jeszcze bardziej skomplikować. A czy jedno zdanie może to naprawić? Okładka: @Psycho_Yumiko

Sleeping didn't come as easy as it used to. Bokuto knew this, and now Akaashi did, too. The hospital AU that no body asked for, but that I took upon myself to write. _______ Disclaimer : All credits of writing this go to Littleluxray, the original one can be found on archive of our own! Credits to art/book cover also goes to Rheatan which can be found on Deviantart As said I do not own this story, I just wanted to share it :>

Byłem przekonany, że nie ma gorszego widoku od siedzących na boisku, smutnych i czasem nawet rozpłakanych chłopaków z naszej drużyny. Poczuwam się w dużym obowiązku opiekuńczym, trzy lata na pozycji wice-kapitana to stworzenie potężnych, trwałych więzi z każdym z osobna. Obserwując sparingi z innymi drużynami, czy grzejąc ławę na eliminacjach czy innych zawodach, dręczyły mnie myśli o tym, że już w tym roku, pożegnam się z każdym, z kim udało mi się zżyć. Szkoła... co za bezwzględne cholerstwo. Jednak, wracając do myśli o najgorszej możliwej rzeczy, którą może ujrzeć „mama" Karasuno... okazało się, iż niestety, nie jest to po prostu płacz. Problem polega na tym, że takiego łkającego Noyę można przytulić, delikatnie pogładzić po starannie nastoburczonych włosach i szepnąć, że nie ma co się zamartwiać; że porażka to nie koniec świata. Schody zaczynają się, gdy osoba którą znasz, patrzy na ciebie martwo i nie kojarzy cię ani trochę. I wtedy, to ty sam, zaczynasz płakać jak maleńkie dziecko, pozostawione w ciemności.

Haikyuu. DaiSuga. Seria hipotetycznych one-shotów.

! Jest to druga część mojej Daisugi pt. °~Szczęśliwe trudy~°, więc zapraszam najpierw przeczytać pierwszą ¡ Dachi, razem z Sugawarą skończyli już liceum. Kōshi zostaje w Miyagi, ponieważ chce się uczyć na nauczyciela. Niby wszystko fajnie, ale jeszcze jest Sawumura. On natomiast jako kierunek życiowy wybrał szkołę policyjną, lecz nie w tym samym mieście, co jego chłopak, a nigdzie blisko, bo w samej stolicy Japonii! Nie będzie wyjeżdżał z Tokio, tylko aby się zobaczyć ze swoim chłopakiem. Dodatkowo brązowooki poznaje nowego chłopaka. Jak myślicie? Czy ich związek przetrwa ~Na odległość~?

Za każdym razem kiedy jego bratnia dusza skłamie, jej słowa pojawiają się na lewym nadgarstku Iwaizumiego. Za każdym razem kiedy jego bratnia dusza skłamie, jej słowa pojawiają się na prawym nadgarstku Oikawy. • • • opowiadanie nie należy do nas i jest tylko tłumaczeniem, prawdziwa autorka to @srenae_ !!! wszystkie postacie należą do Haruichi'ego Furudate!! Z wyjątkiem państwa Mori