(+16)-(+18)içerikler olabilir..

Autumn: Biliyorum ki eğer yanlış yoldaysak, Calum: Arkadaştan daha fazlasıyız. |Gabrielle Aplin şarkısından esinlenilmiştir.

Tumblr'dan bulunmuş 1D ve 5SOS grubuna ait tek bölümlük hikayelerin çevirileri. *Uyarı kısmını okumadan geçmeyiniz.*

Hikaye +16 olacaktır,rahatsız olacakların okumaması önerilir. Şiddet olabilir. Şimdiden uyarıyorum,sonradan en ufak bir yükümlülük kabul dahilimde değildir. "Umut ettiğin kadar özgür, Korktuğun kadar tutsak olursun." Kadın en az adam kadar çaresiz, Adam en az kadın kadar siyah. Kadın çaresizce adama sığındı, Adam kadını sessizce karanlığına kattı. "Kirpiklerini sayıp ezberlemek istediğim, kadın. Sen en güzelisin." 9 HAZİRAN 2017|CUMA GÜNÜ PAYLAŞILMAYA BAŞLAMIŞTIR.

Gidenin beni bulmadığı bir dünyada toy halimle hayata tutunmaya çalışırken bir gecede tüm hayatım değişti. Attığım çığlıklar susturuldu, gözyaşlarım görmezden gelindi ve canıma can katarak ölümün eşiğine doğru sürüklendim. Yaşatmam gereken bir konumdayken hep ölmek istedim. Tecavüze uğradığım gün, O gün başladı ölüme duyduğum özlem... Ben Beril, soyadının bile öylesine verildiği bir kızım ve bu satırlar gözyaşlarımın hikayesi... **Klişeleri unutup derin bir nefes alın ve Beril ile birlikte mücadele verin! Not: KİTAP İSMİ DEĞİŞMİŞTİR. (Eski isim: ŞEHVETİN ESİRİ)

İç çamaşırı denerken kopçayı bağlamama yardım eden çocuk, şu an onu açmaya çalışıyordu.

Bir araya gelmeleri yasak; birbirlerine karşı koymaları ise imkansız olan bir adam ve bir kadının hikayesi.

Not: +18 sahneler vardır.

Yasaktı biliyordum. Aile içinde aşk bizde uygun görülmezdi, ayıp sayılırdı. Hayatımın bu kadar değişeceğini hiç sanmazdım. Cebimdeki 20 tl bir haftada 20.000 tl oldu. Ben bir gettoydum, o ise züppe bir üvey kardeş.. Öz kardeşim ve kendini beğenmiş William connor'la işler ne kadar zor olabilirdi ki? Hele bide kırkından sonra hayatını yaşamak isteyen bir anne ile...

\\+18 Lütfen hikayeyi uyarıyı dikkate alarak okuyun// Tanıtım: Kaybolmak istedim, yok olmak. O adamın tenime elleri her dokunduğunda hissettiğim şey tam da buydu. Bedenimden iğreniyordum. Kendimden ve bu karnımda her geçen gün büyümeye başlayan şeyden nefret ediyordum. Ağlamak bir çözüm değildi; artık kaybetmiştim bu savaşı, tek sağ kalan ailem ve teselliğim olan o adam tarafından ihanete uğradığım zaman. Müebbet mahkûmları gibi ölümümü bekliyordum: yavaş yavaş; acı çeke çeke... İnfaz reddedilmişti. O kadar kolay paçayı yırtmamı istemiyordu, ne tanrı ne de beni sevenler. Gökyüzünü özlemiştim. Yağmuru tenimde hissetmeyi, toprağın kokusunu, kalabalık insan guruplarının kaldırımlarda bir nehir gibi akmasını; gecenin rengini, yıldızların parlaklığını ve benim hayatıma hiç doğmayacak olan güneşi... Kısacası özgürlüğün ruhuma yarattığı afrodizyak etkisine hasrettim. Her şeyi geriye bırakınca tek bir sonuç çıkıyordu ortaya öyle ya da böyle ben asla serbest bırakılmayacak bir TUTSAK'tım