"Өнгөрсөн бүхэн өнгөрсөнд үлдэж, одоогийн зүйлс одоогоороо байдаг тийм ертөнц гурвалжин байдаг байх."

Хаашаа ч юм гэнэт алга болчихдог хүмүүст би дургүй. Дурсаж үлдэх бидэнд л хэцүү шүү дээ. Тиймээс нэг бол дурсамжгүй үлдэх үгүй бол анхнаасаа танихгүй хүмүүс байсан нь дээр. Гэхдээ би түүний төлөө гурав дахь сонголтыг сонгож байна. Би үргэлж дурсан санах болно. /Дууссан/ Зохиогчийн зөвшөөрөлгүйгээр ашиглах болон хуулахгүй байхыг сануулъя :) Таалагдана гэж найдаж байна. ^^

Гутлынхаа үдээсийг тайлагдчихсан гэж ч мэдэхгүй гүйж явсан тэр үед би анх удаа түүнийг харсан.

"Сайн уу, охид, хөвгүүд ээ!!! Би байна. Наби...Наби Ким! Бурхан минь гэж, айсан нүдээр эргэн тойрноо битгий хараад бай! Би цагаан даашинз, цонхийсон царайтай ард чинь зогсоогүй байгаа биз дээ? Тийм болохоор тайвширч үз! Тэгээд хүсвэл попкорн, чипс ч юм уу авчирч болно шүү. Яагаад гэвэл, би та нарт телевизээр гардаг зуу зуун ангитай уянгын Солонгос драмагаас дутахааргүй сонирхолтой амьдралаа ярих гэж байна. Тэр дундаа, би яагаад өөрийнхөө гараар өөрийгөө хөнөөх болсон шалтгаанаа хэлэх гэж байна. Хэрэв чи энэ хайрцгийг авч, яг одоо намайг сонсож байгаа бол...*амьсгаа авах* чи тэр шалтгаануудын нэг!"

Хамгийн жаргалтай эмэгтэйн амьдралаар амьдарч үзмээр байна. -Сүёон

Энгийн нэг тоглоом биелэлээ олно гэж хэн мэдэх билээ? Цуврал аллагад хүргэнэ гэж хэн ч бодоогүй.