Bedenimizi değiştirdiler. Boyumuzu, saçımızı, göz ve ten rengimizi... Bizi mükemmelleştirdiklerini söylüyorlar. Ama onlar kim? Hiçbir şey bilmiyoruz. Geçmişimizi hatırlamıyoruz, eski hallerimizi bile. Hayatımızın geri kalanını etkileyecek bir oyunun içindeyiz. Burada güvende olduğumuzu söylüyorlar ama günden güne sayımız azalıyor. Aşk. Arkadaşlık. Ve ölüm. Buzdan Zihinler. "Ve buzdan zihinlerimiz yavaş yavaş erimeye başlıyor." Bilim Kurgu #1 22.07.2017 Model-credit: http://cathleentarawhiti.deviantart.com

Soylu kanından gelen dört büyük yaratıktan nesli tükenen soydan geldiğini öğrenmesinin sonucu başına açılan olaylar...

#1-Fantastik/#1-Özelgüçler Fantastik bir dünyaya adım atmaya hazır mısınız? Cadılar,deniz kızları,vampirler... Yepyeni türler de size kapılarını açıyor. Hayal gücünüzü fazla zorlamanız gerekecek. Kıvılcımların dansına bakın ve kim olduğunuzu görün! Peki ya buna gerçekten hazır olduğunuza emin misiniz? Gerçekleri kaldırmaya mesela ya da kim olduğunuzu öğrenmeye? Durmayın, ateşi takip edin!

O sadece babası kalp krizinden ölmüş ve annesiyle 8 yıldır yaşayan bir kızdı. Ama hayatı birden o kadar değişti ki. İlk önce bir çocuk çıktı karşısına 'seni bulacağım' dedi. Ama kız korkmadı ve okulun ilk günü o kadar garip bir olay yaşadı ki hayatı ters düz oldu. Aslında kendine olanları içten içe, çocukluktan beri biliyordu ama inanmak istemiyordu.

Her zaman her yerde elementler kullananlar,vampirler,periler,cadılar... Ve bir çok şeyin akademisini okudunuz. Peki ya bunların hepsi bir araya gelip aynı okulda okursa ne olur ?? Belinda büyülü dünyalardan habersiz, normal bir insan gibi yaşıyordu.. Ta ki 17. yaş doğum gününe kadar... Onu kaçırıp güçlerini çalmak isteyen de var, onu geliştirip ona yardım etmek isteyende... Sevdiklerini kaçırıp, güçlerini elde edebileceğini sananlar... Bakalım bu yarışta kimler galip gelecek... *** " Burası da neresi ? " dedim. Büyük saray gibi bir okuldu. " Baştaki kocaman tabelayı okumadın mı akıllı ? " "Hayır" dedim. Evet. Okumamıştım. Ne var yani her yazılan okunmaz ki. O da bana " Burası IRKLAR AKADEMİSİ " dedi.... #Başlangıç : 27/ 06 / 2017 # #FANTASTİK# 2 #

Hayatımda hersey çok normaldi. Şimdi ne mi değişti? ben değiştim. Eskisi gibi değilim artık. Ben insan değilim. Etrafım vampir, büyücü ve kurt adam dolu. Bense bunların tek hedefiyim. Hepsi bana alacaklı gözle bakıyorlar. Kimileri yaklaşamıyor, kimileri cesaret edip ölüyor. Onlardan çok daha güçlüyüm. ama benden akıllıları var. Beni tek öldürebilecek kişiler ise değer verdiklerim... PEKi BEN NEYİM?

"Tehlikeli Hisler vardı içimde.. Tehlikeli duygular.. Aşk gibi.. Çünkü Aşk'tan daha tehlikeli bir duygu yoktu hayatımızda... " ♢♢♢ Kurtadamlar ve Cadılar... Asırlardır süren düşmanlık son buldu.. 2 düşman ırk güçlerini birleştirmeye karar verdi.. Kime karşı mı? "AVCILAR"a karşı.. Savaştıkları tek şey Avcılar değildi.. Kendi duygularıyla da savaşmak zorunda kalmışlardı.. Arkadaşlık gibi.. Aile gibi.. AŞK gibi... Peki, bu savaşta kendi ikiziyle karşı karşıya gelen "KÜÇÜK CADI" ne yapacak? Yalanlar.. Sırlar.. Geçmişten gelen Acılar.. Bu onların İMKANSIZLIĞA karşı verdikleri savaşın hikayesi.. ♧♧♧♧♧ Hikayeme hoş geldiniz... Bu platformda "Tehlikeli Hisler" isimli ilk kitaptır.. Yayınlanma tarihi: 02.05.2017 Tamamlandığı tarih: 02.10.2018 13.04.2018>>#164 Fantastik 08.07.2018>>#34 Kurt 11.01.2019>>#7 Cadı

Genç adam, kendisine mühürlediği kızın yanına doğru ilerledi. Kızın kendisine özel kokusu burnuna dolduğunda istemsizce gülümseme yayıldı dudaklarına. Yavaşça yatağına oturdu. Onu uyandırmak istemezdi.. Yüzüne gelen küçük bir saç tutamını parmaklarıyla geriye doğru attırdı. "Senden hiç pişman değilim." Diye mırıldandı genç adam. Ondan asla ayrı kalamazdı. Zaten böyle bir şey de istemiyordu. Ondan başkası ile olamazdı. "Ve asla da olmayacağım." Genç adam, karısına doğru yaklaştı. Onu mühürlediği için vampir kanununa göre karısı idi. Alnına doğru eğildi ve dudaklarını alnına bastırdı. Bu sırada da derin bir nefes aldı ve geriye doğru çekildi. "Eğer bir gün karşına çıkarsam..." Genç adam yavaşça yataktan kalktı ve pencereye doğru yürüdü. Pencerenin önüne geldiğinde hala aynı şekilde uyuyan, güzeline baktı. "Benden korkma olur mu?" Pencereden aşağıya atladı ve gözden kayboldu. ~AY TENLİ ADAMIN, ZÜMRÜT GÖZLÜ KADINI~ Kitabın şarkısı: Jaymes Young - Infınity -Kitap bittikten sonra düzenlenecektir. İlk bölümlere göre yargılamayın.- ! +18 sahneler vardır ! -Wattpatte VAMPİRİN GELİNİ ismiyle yayımlanan ilk kitaptır. -Tüm hakları bana aittir.- -Kitap hala devam ediyor.-

"Adios amigo." Söylemeyi en çok sevdiği cümlelerden biri olmuştu her zaman. Arkasında bıraktığı cesetlere bakarak söylerdi bu iki kelimeyi ve yüzündeki gülümsemesiyle uzaklaşırdı. Nedeninin ne olduğunu sorgulamadan yerine getirdiği emirler yüzünden ölen onlarca insanın hepsine söylemişti. Kısa bir zamanda nam salmıştı. Acımasızlığıyla, yalanlarıyla, mükemmel saklanışıyla ve elbette ardında bıraktığı cesetlerle. Şu ana kadar her emri sorgusuz sualsiz yeri ne getirmiş ve en ufak bir hata yapmamıştı. Ama ne yazık ki bu durum değişecekti. Sonunda biri, gözlerini açacaktı. * Toplantı odasına girmeden kıyafetimi son kez düzelttim ve derin bir nefes aldım. Heyecanlı sayılmazdım onlarla tanışacağım için ama insanların bir kadın olduğumu öğrendiklerinde verdikleri tepkiyi izleyemeye bayılıyordum. Kapıyı yavaşça itip içeri girdim ve onlarla karşılaştım. Ama en önemlisi, onunla. Hayatımda bu kadar yer edineceğini ve gözlerimi açacağını bilmeden etkileyici bakışlarımı göndermiştim o gözlere. Hemen de çekmiştim. İçeridekiler bana anlamadan bakarken hafif sıska genç adam yanıma geldi ve yüzümdeki sırıtışı genişletecek cümleyi mırıldanarak karşımdaki adamların ağızlarını açık bıraktı. "Tanıştırayım, Kurşun." Akıllarından geçen soruları biliyordum. Bu kadar ceset buna mı ait? O nasıl bir katil olabilir? O meşhur Kurşun, bir kadın mı?

"Hayır, anlamıyorsun. Ben hep birilerinin arkasından koştum. Herkes beni terk etti. Onlar giderken ben onları durduramadım. Çabaladım ama başaramadım. Yeni bir başarısızlığa kendimi bırakamam. Sende gitme." Kafasını salladı. Gözlerini dalgalı denize çevirdi. Bende gözlerimin yaşlarını kuruladım. Kafasını tekrar bana çevirdi. Güçlü durmaya çalıştığı belliydi. "Kalamam Hazel. Üzgünüm." O giderken benim tek yaptığım daha çok ağlamak ve kendimi yere bırakmaktı. Yine yalnızdım. Yine birini kaybetmiştim. Karanlık beni kucaklamadan önce şunları mırıldandım. "Gitme... Sende gitme..."