Po deszczu, przychodzi burza. Po utracie prestiżowej pracy Ferran odkrywa, że ​​jego dziewczyna go zdradziła. Zły i zraniony, postanawia odnaleźć jej kochanka i dać mu nauczkę. Odkrycie, że jej kochanek jest biseksualny, tylko jeszcze bardziej go wkurza. Wychowany w skrajnie homofobicznej rodzinie, Ferran jest przekonany, że jest heteroseksualny i czuje jedynie pogardę do ludzi, którzy są odmiennej orientacji. Ale czasami pogarda i gniew mogą przerodzić się w obsesję, a następnie w coś zupełnie innego - coś, co Ferran zawsze uważał za chore i złe. Pedri to odnoszący sukcesy hiszpański model, który zawsze nienawidził oskarżycieli. Kiedy Ferran pojawia się w jego drzwiach, oskarżając go o spanie z jego dziewczyną, Pedro nie ma ochoty na zostanie jego workiem treningowym. Jednak prowokowanie homofoba prawdopodobnie nie jest najlepszym pomysłem - ani najbezpieczniejszym. Z drugiej strony, Pedro nigdy nie był dobry w bezpiecznym graniu. Sprawy komplikują się znacznie bardziej, gdy Ferran zostaje ochroniarzem Pedriego. Czy uda im się zachować profesjonalizm? Kłócą się i walczą, i nienawidzą się nawzajem. Jeszcze gdyby tylko potrafili trzymać od siebie ręce z daleka...

Pedri wydaje się kimś, kogo nie sposób nie pokochać - spokojny, uroczy i nieświadomy tego, jak bardzo przyciąga spojrzenia innych. Dla Ferrana jednak to uczucie dawno przestało być zwykrym zauroczeniem. Z czasem przerodziło się w obsesję, która wypełnia każdą jego myśl i nie pozwala mu ruszyć naprzód. Los nieustannie stawia między nimi mur. Nieważne, czy są to niewypowiedziane sekrety, złożone okoliczności czy obietnice, których nie da się złamać - bycie razem wydaje się niemożliwe. Im bardziej Ferran próbuje zaakceptować rzeczywistość, tym mocniej traci nad sobą kontrolę. Granica między miłością a szaleństwem zaczyna się zacierać. Mimo wszystko nie potrafi odpuścić. Każdy przypadkowy dotyk, każde spojrzenie i każda rozmowa stają się dla niego kolejnym powodem, by znaleźć sposób na zbliżenie się do Pedriego. Nawet jeśli oznacza to przekraczanie własnych granic i ryzykowanie wszystkiego. Bo co, jeśli największym koszmarem nie jest utrata ukochanej osoby... lecz świadomość, że nigdy nie mogła należeć do ciebie? Jeśli wolisz mroczniejszy klimat (psychologiczny thriller, slow burn lub yandere),  mogę dopasować opis do takiego stylu.

"𝙉𝙞𝙚 𝙗𝙮ł 𝙙𝙡𝙖 𝙢𝙣𝙞𝙚 𝙙𝙤𝙗𝙧𝙮. 𝘼𝙡𝙚 𝙠𝙞𝙚𝙙𝙮 𝙢𝙣𝙞𝙚 𝙙𝙤𝙩𝙮𝙠𝙖ł, 𝙨́𝙬𝙞𝙖𝙩 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙨𝙩𝙖𝙬𝙖ł 𝙗𝙮𝙘́ 𝙯𝙡𝙮."

Opowieść bxb! Bez opisu ale odsyłam was do prologu!