elveda dedi; yutkunması on saniye sürdü... Mavi elbisesinin eteklerinde rüzgarın dokunuşları dalgalanırken uçurumda elleri bağlı gözleri siyah bantla kapalı sadece bekliyordu. Gözleri karanlığa söz keserken; fısıltıları rüzgara eş oldu. "bilmiyorum, kim bilmiyorum". ardından sadece karanlık... "sakın arkanı dönme, bu sadece bir başlangıç melisa sayın" "bana günaha bu kadar davet eden bir sebep söyle, Eren yiğit KARA" dört arkadaşın günahını sadece bir masum ödeyecekti... Melisa sayın...

Başımıza gelenler kötüyse, daha kötüsünü hak ettik. Bu an Tanrı'nın bana hediyesiydi. Eğik başını bana çevirsin diye iyice yaklaştım. Hemen bana baktı. Gözlerinin içine bakarak kısık sesle konuştum. "Senin öldüğün bir dünyada yaşayamam, senin yaşadığın bir dünyada her gün ölürüm... Öyleyse ikimizde ölürüz sevgilim, olmaz mı?" Ölürüz diyemedi, yaşarız da diyemedi zira o imkansızdı. Öfkeden boynunda atan damarı gördüm. Sorumun ağzımın içinde kaybolacağı bir hızla dudaklarıma yapıştı. *** |Bu kitap yetişkin okuyucular için uygundur. Karakterler son derece toksik ve kurgu oldukça ağırdır. |Karanlığın Aç Çocukları Serisi, Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seridir. Bütün bölümleriyle burada tamamlanarak final oldu.