Σ' έναν κόσμο γεμάτο σκοτάδι, είναι δεδομένο ότι το λιγοστό φως που υπάρχει θα ξεχωρίσει αμέσως. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ίσως το σκοτάδι να είναι απλώς το φως που δεν άντεξε άλλο να λάμπει. Το υπέροχο εξώφυλλο είναι φτιαγμένο από την @i_seira_mou_tora_! (σε αναμονή εδώ και 2 χρόνια, ουπς.)

The truth is rarely pure, and never simple #27 -Ποίηση- 11/4/2017 #19 -Ποίηση- 13/6/2017 #18 -Ποίηση- 22/7/2017 |Δημοσιεύτηκε: Οκτώβριο 2016 Ολοκληρώθηκε: - | Cover credits i_seira_mou_tora_

Ωδή σε όλες τις ανέγγιχτες πανσελήνους, αυτές που τις λεηλάτησαν αχόρταγα χιλιάδες μάτια, μα δεν κατέκτησε ποτέ κανείς. Δεν ξέρω να γράφω ποίηση οπότε πάρτε ένα τυχαίο βιβλίο με ό,τι σκέφτομαι μέσα :) 🚫 -Οποιαδήποτε αντιγραφή Δεν επιτρέπεται-

꒰✧꒱ ❝ A sky full of stars, and she was staring at her.❞ ꒰✧꒱ Ένα λίγο αμήχανο αλλά γεμάτο συναισθήματα ραντεβού, στο κάτασπρο Όσλο της Νορβηγίας, με πρωταγωνίστιες δύο νέες από τις δύο άκρες του κόσμου, που τους ένωσε ένα κοινό πανεπιστήμιο, στην πανέμορφη αυτή πόλη. ꒰✧꒱ ©2020, written by -coldmercury cover by -flowerfairies ♡ a greek short story

❝ i'm in a field of dandelions wishing on every one that you'll be mine and I see forever in your eyes i feel okay when I see you smile ❞ Όπου η καλύτερη φίλη μιας κοπέλας στην Ιαπωνία της κάνει έκπληξη για τα γενέθλιά της, ενώ και οι δύο τρέφουν αισθήματα για την άλλη, όμως δε γνωρίζουν ότι είναι αμοιβαία. ↬ girl x girl, oneshot ✧cover made by @-flowerfairies ©2018, -purples

✿ Για όλους όσους δεν έπαψαν να ελπίζουν και για όλους όσους δεν σταμάτησαν να αγαπούν, μάζεψα μία κούτα αναμνήσεις, ευχές και όνειρα κι ύστερα από ένα αερόστατο τα σκόρπισα στον αιθέρα. Και όπως πετούσαν ζωηρά σαν κόκκινοι χαρταετοί, που μπλέκονται από τις ριπές του ανέμου, έκλεισα τα μάτια και ευχήθηκα να μην χάσουν τον προορισμό τους. Είχα ρίξει στιγμές όμορφες και τις έστελνα προς ολάκερη την Γη, γιατί άπαντες έχουν σημασία και όλοι αξίζουν ένα καλό τέλος.

«Δεν θυμάμαι και πολλά από τότε. Το μόνο που φέρνω στο νου μου σαν προσπαθώ να θυμηθώ εκείνο το βράδυ, είναι θολές εικόνες, κλάματα και μία μονάχα λέξη να βγαίνει από το στόμα μου, μα να ακούγεται σαν ψίθυρος στο δωμάτιο. Μη. Μη το κάνεις.» Υ.γ: αν και συ έχεις βιώσει κάτι ανάλογο, μη μένεις στη σιωπή. Μίλα!