❝Czarna Maska powstanie, a Smok odrodzi się na nowo.❞ Adrien i Marinette nigdy nie chcieli przejąć korony. Ludzie uważali to za zaszczyt, przywilej, lecz nie było im dane zaznać smaku udręki i rozpaczy, który pochłaniał ich od środka bez ostrzeżenia. Kiedy całe Miraculles obraca się w ruinę na ich oczach, jedynym wyjściem pozostaje wzajemne zaufanie. Marinette ma jednak zasady przypieczętowane obietnicą, a za Adrienem ciągnie się szlak fałszywych oskarżeń, zaciskając się na nim niczym żelazne kajdany wbijające się przy każdej próbie ucieczki. Równowaga całego świata jest zagrożona, złowieszczy uśmiech i lodowate spojrzenie boleśnie wyłaniające się z mroku. Przepowiednia, której wypełnienie odmieni bieg historii. (Miraculous fanfiction)

Co by było, gdyby Biedronka nie zostawiła Czarnego Kota zaraz po walce z Mrocznym Amorem? Co by było, gdyby Czarny Kot wyznał Biedronce to, co zamierzał jej wyznać w Walentynki? A gdyby przekonał Biedronkę, że tamten pocałunek zaiste był pocałunkiem prawdziwej miłości?

(Zaczęłam pisać to opowiadanie przy dość małym doświadczeniu w tej dziedzinie. Na Pierwsze kilka rozdziałów przymknijcie oko, im dalej, tym lepiej) Jak wiele może zmienić jedno, niewinne wydarzenie? Jak dotychczasowy wróg może stać się kimś zupełnie innym? Jak najlepsi przyjaciele mogą namieszać w Twoim życiu? Jak wiele może znaczyć jedno słowo? Jak dużo trzeba poświęcić, by ocalić kogoś, kogo kochasz? Akcja toczy się na szóstym roku, gdyby ktoś miał wątpliwości, pominęłam wątek ze Slughornem, bo nie był mi potrzebny. Najwyższe notowania: #1 w Drarry 17. 07. 2016 - #39 w Fanfiction!!!! 21.08.2015 - 25.08.2016 Zakończone

Ciąg dalszy Dramione: Gdyby nie Ty. Hermiona Granger zakochuje się w swoim niedoszłym pacjencie Draconie Malfoy'u. Pod wpływem porwania dziewczyny przez zwolenników Voldemorta odpowiedzialnych za podpalenie Malfoy Manor, dwójka największych wrogów zbliża się do siebie, a potem zostaje parą. Gdy wszystko prowadzi do happy endu, Malfoy wyprowadza się od Granger i bez słowa zakańcza ich związek. Ginny Weasley zostaje narzeczoną Blaise'a Zabini. Para mieszka w małej kamienicy w mieszkaniu z poddaszem. Neville Longbottom i Pansy Parkinson spodziewają się dziecka. Wbrew obawom i wcześniejszym tragediom, kobiecie udaje się przejść przez granicę trzech miesięcy, w której to zawsze traciła ciąże. Ronald Weasley wraca do Londynu, usiłując rozwieść się z Sigrid i odzyskać córeczkę - Padmę. Jego celem staje się teraz ponowne zdobycie kasztanowłosej dziewczyny cierpiącej po rozłące z Malfoy'em.

Od bitwy o Hogwart minęły dwa lata. Harry Potter oświadcza się Lunie Lovegood, porzuca posadę w Ministerstwie Magii i zaczyna studiować mugolskie prawo. Ginny Weasley po rozstaniu z Wybrańcem ucieka z domu i zamieszkuje w małej kawalerce na obrzeżach Londynu. Zatrudnia się jako kelnerka w pizzerii, do której często wpada były uczeń magicznej szkoły i obecny biznesmen i współwłaściciel największej pracowni architektonicznej w mieście - Blaise Zabini. Hermiona Granger kończy czarodziejską psychologię i zostaje zatrudniona jako ordynator pierwszego w historii oddziału psychiatrycznego w klinice św. Munga. Ron Weasley porzuca Magiczne Dowcipy Weasleyów i wyjeżdża do Norwegii, gdzie zostaje obrońcą w norweskiej narodowej drużynie quidditcha. Poznaje tam Sigrid Kristoffersen i wdaje się z nią w romans. Gdy kobieta zachodzi w ciążę, Ron zostawia Hermionę i na stałe osiedla się w Norwegii. Draco Malfoy razem z Blaise'm tworzy własną firmę przygotowującą projekty architektoniczne, a potem ze względu na sukces poszerza ją o firmę budowlaną. Malfoy Company staje się największą i najbardziej dochodową instytucją w swojej branży. Były Ślizgon zaczyna mieć napady strachu i koszmary, gdy zwolennicy Voldemorta z zemsty podpalają Malfoy Manor i w pożarze ginie jego matka - Narcyza. Ponadto dowiaduje się, że jego narzeczona - Astoria zamierza wyjechać do Afryki by tam kształtować i pomagać młodym czarodziejom. Musi wybrać między ukochaną a karierą.

Rozpraszała mu drużynę i obserwowała go z trybun. Draco to typowy bad boy z nieśmiesznymi żartami. * Hermionie się to podoba. * *Tylko pod wpływem alkoholu.

"Malfoy! Piszę do Ciebie ten list aby uświadomić Ci jakim jesteś kretynem. Mógłbyś dać jakiś znak życia?! Proszę napisz do mnie. Chce mieć pewność czy wszystko z tobą dobrze. Nie mam pojęcia czy powinno mnie to w ogóle obchodzić, ale nie mogę przestać o tobie myśleć. Nienawidzę Cię, ale jesteś moim przyjacielem (niczym więcej! To, że mnie pocałowałeś nic nie znaczy) chcę być spokojna, że wszystko w porządku. Nie obchodzi mnie co sobie o mnie pomyślisz. H.Granger Ps: Nie wiem czy ten list do Ciebie dotrze, ale jeśli go przeczytasz i nie odpiszesz to Cię zabiję. Naprawdę się martwię! Draco siedział w swoim pokoju czytając list Hermiony. Czuł się okropnie. Nie mógł jej odpisać. To mogłoby mu poważnie zaszkodzić. Wyszedł z domu postanawiając się przejść. Śnieg topniał, a gdzieniegdzie wyrastały pierwsze wiosenne kwiatki. Zagłębił się w miejskie uliczki, rozmyślając nad listem dziewczyny. Nie mógł uwierzyć, że jej na niemu zależy." Opowieść nie jest moja. Chciałabym się wyprzeć wszelkich praw autorskich.//autorka

"Siedzę spokojnie w najwygodniejszym fotelu jaki udało mi się znaleźć w całej Anglii. Szary, wykonany na pozór z surowego materiału, ale w rzeczywistości jest niezwykle miękki, udowadniając, że nie należy oceniać niczego po pozorach. Czytam książkę; w kominku żarzy się wesoło ogień. Odkąd Ginny się wyprowadziła jest tu trochę pusto, ale nadal przytulnie, a przynajmniej to próbuję sobie wmówić. Niestety, wszystko mi o niej przypomina, nawet kolor ścian. Pamiętam jak się o niego kłóciliśmy; ja chciałem szary, bo to mój ulubiony kolor, natomiast Ginny upierała się przy czerwieni. W końcu udało nam się dojść do porozumienia i wybraliśmy żółty. Nienawidzę żółtego." Harry Potter, samotny Auror, próbuje na nowo znaleźć jakiś celu w swoim życiu. Pewien, że już nic go nie zaskoczy, dostaje propozycję powrotu do Hogwartu, także tam nie oczekuje żadnych niespodzianek. Jednak w pociągu do szkoły coś, a raczej ktoś pojawia się na jego drodze, żeby wywrócić wszystko do góry nogami.

Upływających wakacji Harry nie mógł zaliczyć do najprzyjemniejszych, pomimo tego, że Dursleyowie przestali go dręczyć psychicznie czy zaganiać do fizycznej harówki. A to wszystko dzięki dyrektorowi, który, działając zapewne w dobrej wierze, wysłał list do wujostwa Harry?ego, próbując nakłonić ich do zmiany podejścia i przełamania ich antymagicznej postawy. W odpowiedzi rodzina zaczęła chłopca zupełnie ignorować, a biorąc pod uwagę to, że Harry'ego cały czas męczyły wspomnienia Turnieju Trójmagicznego, ta zupełna izolacja i brak jakiegokolwiek zajęcia były najgorszym, co mogło go w tamtej chwili spotkać. Niczym niezajęte myśli wciąż analizowały najdrobniejsze szczegóły tragicznych wydarzeń, o których tak bardzo pragnął zapomnieć. [nie ja napisalam tekst, udostepniam tutaj po prostu]

Ostatni pył opadł, przykrywając ciała poległych, a ich krew na zawsze zakrzepła. Wrogowie zostali pokonani i pojmani. Wojna się skończyła. Wydawać by się mogło, że Harry Potter wreszcie śpi spokojnie. On jednak jeszcze nie zakończył walki. Walki z poszarpaną psychiką, własnymi lękami i ciągle powracającym pytaniem: Kto uratował mu życie? *** Opowiadanie zostało wznowione po latach! Nareszcie zostało ukończone! Rekord: 1 w fanfiction - 02.02.2025 Poprzednie rekordy: 31 w fanfiction - 03.02.2018 50 w fanfiction - 29.01.2018 81 w fanfiction - 11.07.2017 241 w fanfiction - 06.01.2017 Okładkę wykonała @KasiaWierczyska