zaman ağır çekimde ilerleyen bir sarkaç gibi. ileri geri, ileri geri. hiç bir yere varamıyorum, sana varamıyorum. to; femaleloony, 19316.

Park Jimin, yuvarlak okuma gözlüklerini düzeltti ve karşı komşusunun kırmak istediği kapısını açmasını bekledi. Kapıyı elindeki saksofonuyla açan genç adam, karşısındaki tanımadığı komşusuna bakıp o cümleyi söyledi. "Sanırım yanlış geldiniz, burası cennet değil." ~ Vmin. Fluff ağırlıklı bir au. (gülcez, eğlencez çünkü yazar!jimin ve saksofonist!taehyung + namjin, gamer!kookie ve agresif yoongi bolca içerir)

Bu kişi adeta bir yunan tanrısını andırıyordu, biçimli kaşları çatıktı ve gözleri kahvenin en koyu tonundaydı. Jimin dizlerinin bağının çözüldüğünü hissetti, tekrardan âşık oluyormuş gibi hissetti, içinden bir titreme geçti, yüzüne vuran güneş fazla sıcak olmaya, aralık camdan gelen rüzgar üşütmeye başladı. O kalın ama derin, yumuşak ses kulaklarından içine doldu, bütün hücrelerinde hissetti. Ağzından tek bir kelime çıkmadı.

Akıl hastanesine Jimin'i her ziyarete gittiğimde bana çizdiği resimleri gösteriyordu ve bu resimler uygun resimler değildi. Garip olan şey ise bu resimlerdekiler ikimizdik.

Jimin ve Taehyung o hastane odasında yaşadıkları şeylere rağmen aynı evin içinde sadece iki üvey kardeş gibi yaşayabilecekler miydi? ~ Picture ficinin devamı.

parkjm: Erkeklerden hoşlanmıyorsun ve üstüne üstlük bir kız arkadaşın var, değil mi? kmtaehyung: Evet, öyle. parkjm: Öyleyse bana sadece 10 gün ver, sadece 10 gün. kmtaehyung: Ne için? parkjm: Bana aşık olman için. #1 190805

"Biz hiçbir zaman sevgili olmadık Jimin, sen sadece şizofren bir manyağın tekisin."