Hey ! Biri beni burdan çıkartabilir mi? Yine babamın saçma sapan kuralları yüzünden her sene olduğu gibi okul değiştiriyorum. Beni burdan kurtarıııııın. "Ah öküz önüne baksana be" diye çıkıştığım çocuk "Hoop dedik ne o öküz möküz ağzına yakışıyor mu Duru" dediğinde sadece şaşırmakla kaldım. İlk defa geldiğim okuldaki çocuk beni tanıyor?

"Neden peşimi bırakmıyorsun?" Soruma şaşırmış gibiydi.Bir süre düşündü "Bence söylemenin tam sırası" Dedim önünde dikilirken.Yorulmuştum. Yanıma yaklaştı ve kulağıma eğilip "Seni karanlığıma çağırmıyorum küçüğüm,çünkü zaten artık karanlığımın bir parçasısın"

Kırmızı ojeli tırnaklarımı boynunda gezdirirken aklımda olan tek şey, onu alt etmekti. Beni alt ettiğini sanarak geçirdiği günlerin bir karşılığı. "Seni affetmem için bana yalvaracaksın ve ben ne yapacağım biliyor musun?" Dedim bu sefer kırmızı Dudaklarımı kulağına yaklaştırırken. "Tadı kaçmasın, dene ve gör." ●•● "Herkes bir parça karanlıktır." ●•● Öyle bir yalan söylemiştim ki temeli doğrulardan daha sağlamdı. Yıkım yakındı. Çünkü yıkım bendim. ~L.M~