က်ြန္ေတာ့္ဘဝ ဆက္လက္ရွင္သန္ဖို ့ အခ်စ္ကို လိုတယ္။ မင္းအိမ္မက္က ဘာလဲလို ့ေမးရင္ ေျဖစရာ တခုပဲရွိတယ္ ။ အခ်စ္ကို လက္ထက္ပီး ပိုက္ဆံရွာဖို ့ပါ။ အခ်စ္ ...က်ြန္ေတာ္အခ်စ္ ...သူနာမည္က သက္ပံုတဲ့။ ကျွန်တော့်ဘဝ ဆက်လက်ရှင်သန်ဖို့ အချစ်ကို လိုတယ်။ မင်းအိမ်မက်က ဘာလဲလို့ မေးရင် ဖြေစရာ တခုပဲရှိတယ် ။ အချစ်ကို လက်ထက်ပီး ပိုက်ဆံရှာဖို့ ပါ။ အချစ် ...ကျွန်တော်အချစ် ...သူနာမည်က သက်ပုံတဲ့။

Myanmar × BL || Complete ||

punishment type ပါ။ အဆင်ပြေတယ်ဆိုမှဖတ်ပါ။

I'm not a robotထဲမွ​ေရာဂါကို​ေၾကာ႐ိုးတည္​​ေရး၏။ Own Creation ​ေနလ​ေရာင္​ စိုင္​းတိမ္​ယံလင္​း ​ေနရန္​ စိုင္​းညီယံလင္​း fan ficမဟုတ္​ပါ။🔥🔥🔥🔥

Author >> Ju Mao Ge Ge Original title >> Da Lao Dai Qiu Pao ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းပြီး သွေးနားထင်ရောက်ကာ အေးစက်စက်နေတတ်ရုံသာမက အချစ်ကို မယုံကြည်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်...။ သွက်သွက်လက်လက် ထက်ထက်မြက်မြက်နဲ့ အချစ်ကြီးချစ်တတ်ပြီး ခံစားချက်မှန်သမျှ မြိုသိပ်နိုင်လွန်းတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်.... ။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာတွေမှားယွင်းနေတာလဲ.... ။ Author >> Ju Mao Ge Ge Original title >> Da Lao Dai Qiu Pao ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ႀကီးလြန္းၿပီး ေသြးနားထင္ေရာက္ကာ ေအးစက္စက္ေနတတ္႐ုံသာမက အခ်စ္ကို မယုံၾကည္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...။ သြက္သြက္လက္လက္ ထက္ထက္ျမက္ျမက္နဲ႕ အခ်စ္ႀကီးခ်စ္တတ္ၿပီး ခံစားခ်က္မွန္သမွ် ၿမိဳသိပ္နိုင္လြန္းတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္.... ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးက ဘာေတြမွားယြင္းေနတာလဲ.... ။

1920ခုနှစ်လောက်က လူနေမှုပုံစံတွေကို inspireယူပြီး ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ Own Creation rebirth fictionလေးပါ။ _________# Starting date_26.6.2020 Ending date_6.11.2020 #ပိုးညို🐌

မီးနီျဖတ္ေမာင္းတဲ့ယာဥ္ထိန္းရဲဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုေျပး ျမင္ပါ ဒဏ္ေၾကးအျဖစ္ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုေပးေဆာင္ပါ့မယ္ ခ်လံကေတာ့ မင္းအခ်စ္နဲ႔ျဖတ္ေပးလိုက္ေပါ့.... ၾသရေမာင္ Unicode မီးနီဖြတ်မောင်းတဲ့ယာဉ်ထိန်းရဲဆိုရင် ကိုယ့်ကိုပြေး မြင်ပါ ဒဏ်ကြေးအဖြစ် ကိုယ့်နှလုံးသားကိုပေးဆောင်ပါ့မယ် ချလံကတော့ မင်းအချစ်နဲ့ဖြတ်ပေးလိုက်ပေါ့.... သြရမောင်

Both Unicode & Zawgyi "တွေ့ပြီထင်တယ်၊ ခင်ဗျားပဲ ထင်တယ်၊ ကျွန်တော် စောင့်နေမိတာ တကယ် ခင်ဗျားပဲ ထင်တယ်" ____________ "ေတြ႕ၿပီထင္တယ္၊ ခင္ဗ်ားပဲ ထင္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ေစာင့္ေနမိတာ တကယ္ ခင္ဗ်ားပဲ ထင္တယ္"

Start Date: Sep 22nd, 2020 End Date: May 21st, 2021 ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဇာတ်သဘင်တစ်ခု ရှိသတဲ့။ တစ်ရက်တော့ ပိုင်ရှင် ဇာတ်ဆရာကြီးက ဆုံးပါးသွားလေတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဇာတ်ဆရာကြီးရဲ့ ညီဖြစ်သူက သူ​ေဋ္ဌးတစ်ယောက်ကို ရောင်းလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပါလေရောပေါ့ကွယ်။ သူ​ေဋ္ဌးကြီးမှာ မြို့တက်စာသင်နေတဲ့သားတစ်ယောက်ရှိလေတယ်။ အဲ့ဒီမြို့​ကျောင်းသားလေးကတော့ဖြင့် ဇာတ်သဘင်ကို လုံးဝမချစ်ရှာဘူး။ ဇာတ်မင်းသားမင်းသမီးဆိုရင် အထင်ကိုမကြီးတာပေါ့ကွယ်။ ဒီလိုလူသားလေးက ကိုယ့်မြေကိုယ့်ရွာကို ပြန်လာတဲ့အခါ ဖခင်ဖြစ်သူက ဇာတ်သဘင်တစ်ခုကိုဝယ်ယူထားတာသိရှာလေတော့..... အမယ်မင်းရယ် .... ပြောရတော့မယ် ဟဲ့ လို့ နှတ်သံနှောကာ ပြောလိုက်ရရင်ဖြင့် .....