(Aurora Serisi'nin 1. kitabıdır. Seri iki kitaptan oluşmaktadır.) Özel güçlere sahip 12 insanı başka bir gezegene sürgün etmek ve onları bunun bir sürgün olduğundan haberdar etmemek, işin en kolay kısmıydı. Fakat her şeyin bu kadar karmaşık hale geleceği kimse tarafından bilinmiyordu. Güçler, beraberinde düşmanları da getirdi. Kayıp Kraliçe'nin varlığı, güçlü ruhların özgür kalacağı Aurora için çok önemliydi. Gerçek ismiyle Alicia ancak kendi bildiği kadarıyla Aisley, Dünya'ya ayak bastığı an bir devinimin habercisi olduğunu, bu uğurda sevdiklerinden vazgeçmek zorunda kalacağını nereden bilebilirdi ki? Kimliğinden bile haberdar değilken, çok önemli biri olduğuna nasıl emin olabilirdi? •Başlangıç tarihi: 3 Ocak 2016 •#1 Bilim Kurgu Not: Bu kitap Ekim 2020'de, seri tamamlandıktan sonra düzenlenmiştir. Kapak tasarımı için @Elcin_64 'e sonsuz teşekkürler!

#Bilim-Kurgu'da 8 Serinin ilk kitabıdır. K.A.O.S. projesinin tek amacı, daha güçlü, daha dayanıklı ve daha sağlıklı nesiller üretmekti. Kim bilebilirdi ki böylesine iyi niyetli bir projenin herkesin laneti olacağını? Dünya'nın tüm çocukları projeye dahil edildi ve bu mucizevi proje hayata geçirildi. Taa ki beklenmeyen gerçekleşene kadar... Virüs her çocuğun bünyesinde bir zehir etkisi yaratarak onları içten yok etmeye başladı ve acı içinde ölüme terk etti. Virüs çoğu çocuğu öldürmüştü, hayatta kalanları ise değiştirmişti. İşte şimdi her şey daha yeni başlıyordu... Projeyi yürüten herkesi öldürdükten sonra sıra hayatta kalan çocuklardaydı... Peki ya çocuklar buna baş kaldırırsa? Ya karşı çıkarlarsa? İşte her şeyi belirleyecek şey güçlü taraftı. Onların savaşına hoşgeldin. Taşıyıcıların savaşına... Kapak tasarımı :Fjdjeha

"Bir şey soracağım?" Durup hafif arkamı döndüm. "ALEDA... Ne demek?" " dedi. Güldüm. " Kanatlı demek. " dedim. Kahkaha attı. " Senin kanatların yok ama. " dedi. Gülen yüzüm soldu... Bir iki adım atıp tam dibinde durdum. Dudaklarımı hareket ettireceğim sırada bir kükreme sesi geldi. Karşımdakinin. Karşımdakilerin gülen suratları aniden soldu. Bu sefer gülme sırası bendeydi. Karşımdakinin kulaklarına yaklaşıp fısıldadım. "Benim kanatlarım o." 'Tüm telif hakkı saklıdır'

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

81 milyon alem vardır. Biz sadece belli başlı olanları biliriz. Melekler, insanlar, hayvanlar, bitkiler, cinler ve şeytanlar. Peki ya bilmediklerimiz... Normal bir kız olduğunu düşünen Gece'nin macerasına kulak vermeye ne dersiniz? Kapak tasarımı: @CrystalSparkle09

Bir yaz günü su ve toprak elementlerini kullanabildiğini öğrenen Anka yeni okul yılında kendi gibi beyni gelişmiş insanların olduğu Akademeia'da okumaya başlar. Yeni insanlar yeni hayatlar derken gizli öğretmeninin sevgilisinin ölmesi üzerine kendini okulun delisi ile devasa bir maceranın içinde bulur... Devamı ise sadece bir tuş ileride -OKU- Yazar:Ç.T.

Kar taneleri döküldü gökten, farklı şekilleri ve farklı renkleriyle 7 genç kızı ve onların hayat hikayelerini oluşturarak... Kaderleri birleşmiş umutları intikam ateşiyle harlanmış tutuşmaya başlamıştı. Bu 4 element: Toprak, Hava, Su ve Ateş 'in 7 farklı şekilde birleşerek oluşturduğu 7 kızın intikam hikayesiydi, intikam savaşıydı... ****** "Kim bilebilirdi ki tek umudum olan yıldızlarında bir gün söneceğini?..."- Dolunay Gece ÇETİN "Mutsuzken daha önceki mutluluklarını düşün ve gülümse... Unutma Zhen 'inde dediği gibi 'Eskiyi asla yeniler silemez.'" - Rüya DEMİR "MAVİLERİM IŞIKTI belkide umut... Ama sen ikisinide ÖLDÜRDÜN, mavilerimi başka kahvelere gömdün!" - Kumsal Ada DOĞAN "Ruh mudur acı çeken yoksa kalp mi? Ruhtur... Çünkü öldükten sonra bile ruhun o acıyı hisseder..." -Mira AYDOĞMUŞ "Göz kapakların ağırlaşır, bedenin soğuğa teslim olur. Sonra ne olur biliyor musun? Ahhaha... ÖLÜRSÜN!" -İrem TANLI "Gün geçtikçe daha da üzülür, yıpranırız işte o zaman karanlığa gömülüp ruhumuzun parçalanışını cam kırıkları halinde çöpe atarız..." - Doğa GÜÇLÜ "Kalbim bir anka kuşu gibi. Tek farkımızsa o küllerinden ben nefretimden doğuyorum..." - Alara Deniz ARMAĞAN ****** Artık onlar saflığını ve masumluğunu kaybetmiş, umutları intikam için var olan, kalpleri intikam için atan, masumiyeti sıfır kızlar çetesiydi... "Ya karanlık senin olacaktı, ya da sen karanlığın..." - Solitariopallida244 #19.01.2016# Not: Gözü kararmışlar adındaki ilk kızlar çetesi hikayesidir. Gözü kararmışlar ünvanı yalnızca bu kitaba aittir. Çalınması halinde haklarımı kullanarak yapmayacağım şey yoktur! Bilginize... -Solitariopallida244

SERİNİN İKİNCİ KİTABIDIR.... Bir kralı yenmenin tek yolu; kral gibi düşünebilmektir. Ve sakın unutmayın: Rakiplerinize önem verin, hatalarınızı ilk onlar fark eder.

Zaman hızlı akıyor demiştim ya hani. Hissetmiyordum artık zamanın aktığını, nasıl geçtiğini. Artık korkmuyordum mesela kendimden. Yaptıklarım, yapacaklarımın yarısı bile etmezken pes etmeyi seçen benin tersine daha güçlü duruyordum artık. Hayata sözcüklerin anlamı olarak bakmıyordum. Hayata, gözlerimi kapattığım an hissettiğim, beni içine çeken o gücün kuvvetini alt etmek adına bakıyordum. Beni yok etmek için gelenlerin inadına dik duruyordum. Her son bir başlangıcı doğururdu. Onların sonları dönülemeyecek bir başlangıcı hediye etmişti. Hataların bedelini ödeyen genç bir kız ve onun arkasını kollamak için seçilen genç bir oğlan. Hikaye bitti dedikleri yerde başka bir hikaye başlamıştı. Umut etmek kalbi ferahlatırken; pes etmek ruhun katili oluyordu. 18.04.2017!