Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Siz: Slm abi (19:12) Siz: Şey... Siz: Duyduğuma göre çok cömertmişsin. Siz: Eğer cömertlik günündeysen Siz: Banada bir kıyak yap be Sarp abi 😭

5 kişi, 5 farklı insan, 5 farklı beden. Hepside, tek bir amaç için toplandı. Dans! Onlar aşklarını dansa kattılar. Bahar, yeni gittiği okulda bir dans yarışmasına katılır. Orada 4 yeni insan ile karşılaşır. Bu yarışmanın kazananı belli değil mi? "Aşkın, tutkunun ve dansın hikâyesi."

İki üniversiteli genç ailerin zoruyla evlenir ve evliliklerini herkesden saklamak isterler ama planladıkları gibi gitmez ve herkes öğrenir . Dışarıda gerçek evli gibi takılırlar

Aramızdaki neydi bilmiyordum ama bir anlaşmadan, rolden ibaret değildi. Bir oyun bu kadar gerçek hissettiremezdi çünkü... ----------------- "Ama anlaşmamıza uymama gibi bir seçeneğin yok. Seninle bir anlaşma yapmıştım ve o anlaşmaya göre sadece sekiz ay beraber olabiliriz." dedim muzip bir tavırla. "Anlaşma?" dedi sanki hayatında duyduğu en saçma şeyi söylemişim gibi. Yüzündeki belli belirsiz gülümsemesiyle yüzlerimizi birbirine yaklaştırdı. "Kalbim o anlaşmayı çoktan fesh etti Ahu." gözleri bütün yüzümü saf bir hayranlıkla tararken sertçe yutkundu. Benim gözlerim yutkunduğu için kavislenen adem elmasına kayarken tekrar konuşmasıyla yeniden gözlerine baktım. "Seni düşünmeden bir saniye bile durmayan aklımı, senin için deli gibi atan yüreğimi....her şeyimi senin ellerine bırakmışken nasıl uyduruk bir anlaşmaya ayak uydurup seni bırakabilirim? Sensiz geçen bir buçuk yıl bile beni iliklerime kadar mahvetmişken, yaşayan bir ölüye çevirmişken bana hayatımı veren senden nasıl vazgeçebilirim?" derin bir nefes aldı, ben gümbür gümbür atan kalbimle beraber ne diyeceğimi ne hissedeceğimi şaşırmışken alnını alnıma yaslayıp uzun bir süre unutamayacağım o cümleyi söyledi. "O anlaşmayı unut güzelim. Artık sadece sekiz ay değil, sonsuza kadar benimsin."

Yeni evli bir çift birbirlerinin karşı komşusu olursa? Romantik hikâyelerin çoğu evlilikle biterdi; Duru'nun hikâyesi evlenmesi, temizlik ve düzen takıntısı olan kocasının pasaklılığına dayanamayıp farklı evlerde yaşamayı teklif etmesiyle başladı. Sonrasında ortaya çıkan yalanlarsa hikâyesinin geri dönülemez bir yola sapmasına sebep oldu. ~Eski Adı: Ezber Bozan Evlilik~

Her şey; aslında bütün aile fertlerinin yapmak isteyip de yapamadığı, ailenin küçük oğlu Murat ve eşi Nalan'ın isyanıyla aile apartmanını terkedip, onların boşalttığı daireye yeni bir kiracının gelmesiyle başladı. Minel ve Kaan'ın sıcacık hikayesini okumaya hazır olun. İyi okumalar ♥♥♥ [TAMAMLANDI]

"Ben, kalbinde yaşayabileceğim birini hayatımda isterdim," dedim ve yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Peki sen, sen nasıl birini isterdin hayatında?" Yeşillerini denize çevirdi, iç çekti. Sabırla bekledim dudaklarından dökülecek olan cümleleri. Uzun uzun baktı denize. Sabrımı sınamak istercesine uzun baktı hem de ve sonunda yeniden bana dönebildi. "Hiç kimseyi," dedi kendinden emin bir şekilde, afalladım. "Neden?" Sordum, kadehinde kalan şarabını bir kerede içti. Boşalan kadehe odakladı bakışlarını. Uzun uzun düşündü. Gözünün ucuyla bana baktığında yüz ifadesi düzdü ama gözlerini yine saklayamamıştı. Gözlerinden anlaşılıyordu kederli olduğu. "Çünkü ben kimseyi kalbimde yaşatamam," dedi, bu cümlenin ağırlığı altında ezilirken acıyla yutkundu ve ekledi. "Benim kalbimde bana bile yaşam yokken, hiç kimseye olamaz."