Önümde biri diz çökmüştü. Şimdi bir de hangi Allah'ın cezası belasını benden bulmak istiyordu. Tam sinirle çatılı olan kaşlarımla birlikte kafamı kaldırmıştım ki yine o derinliklere denk geldim. Hemen üzerindeki kalın kabanını sırtıma sıkıca yerleştirdi ve eliyle çenemi gözlerine sabitledi. Ve sonra elini gömleğinin cebine atarak kiraz çiceği buketini çıkardı. Bana uzattığı kiraz çiceği ile gözlerini gözlerime mühürleyerek etrafıma sardı cümlesini. "Beni affedene kadar sıçana dönmeye razıyım"