Rosallie nie trzeba tłumaczyć czym jest samotność, smutek czy ból. Ona zna te trzy słowa bardzo dobrze. Od zawsze wyczuwała ich obecność głęboko w sobie. Wiele razy wyśmiewana oraz gnębiona przez innych. Lecz w jej nudnym życiu coś nagle zmieni się. Pozna ludzi, którzy wywrócą całe jej dotychczasowe życie do góry nogami, a także zmienią ją samą. Przeżyje to, czego normalna dziewczyna nie mogłaby sobie nawet wyobrazić. Czy, aby na pewno jest na to gotowa? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ogólnie błędy są poprawione, choć pewnie coś przeoczyłam. Jeżeli zobaczycie błąd, to poprawiajcie mnie śmiało. W każdym razie życzę Wam miłej lektury. Ps. Książka ta (w niektórych rozdziałach) bogata jest w krwawe opisy. Jeśli nie lubicie tego typu rzeczy, to odradzam Wam czytania jej. Najwyższe notowania: #3 w horrorach - 23.04.2016 #2 w horrorach - 05.05.2016 #1 w horrorach - 11.05.2016 (bardzo Wam dziękuję :*)

"Pamiętaj o śmierci Wszystkie rzeczy muszą mieć swój koniec Lecz nie ma się co smucić Bo będziemy mogli spotkać się ponownie." ~ Last Heaven Last Heaven to druga część "książki" I fear no evil. Okładkę wykonała dla mnie @ERNRiddle. Złożmy jej więc pokłony, bo bez niej raczej nie dodałabym tego tak szybko ♡

❝ - M-Miałem list gończy, szukali mnie w c-c-całym kraju i poza nim. Chroniłem cię, Susannah. Gdyby taka wiadomość trafiłaby w ich ręce, t-to po tobie - powiedział, przyglądając się mi z niepokojem. Zacisnął palce na mojej dłoni. ,,Jak śmie?". - Swoją ucieczką zrobiłeś mi krzywdę większą, niż ci się wydaje - odepchnęłam od siebie jego rękę. Czułam narastającą złość, która przeszywała moje ciało na wskroś. Zacisnęłam usta, mierząc bruneta wyzywającym spojrzeniem. ❞ Jeżeli znudziły cię te tanie romansidła pomiędzy milusińskim seryjnym mordercą, a dziewczynką z patologicznej rodziny, gdzie ojciec wraca pijany do domu i bije naszą bohaterkę, to zachęcam do przeczytania tej książki. Mnie też się to przejadło i słowo daję, że historia będzie inna niż wszystkie. #05 - 24.05.2018 z Horrory #03 - 24.01.2020 z #creepypasta Książka autorska, wszelkie podobieństwa są przypadkowe. Nie zgadzam się na kopiowanie mojego pomysłu oraz na plagiat tekstu. © zuziaczeq_ 2017/2020

❝Cała ta sytuacja wydawała mi się aż nazbyt nierealna, więc na wszelki wypadek uszczypnęłam się w przedramię. Nie, to nie był sen. To koszmar na jawie, z którego nie mogłam się wybudzić. W tym momencie tak bardzo tego pragnęłam; cofnąć się parę godzin do tyłu, do łóżka, gdzie leżałam obok śpiącego Toby'ego Rogersa. Jednak to już nie było możliwe. Toby leżał z zamkniętymi oczami, a z jego klatki piersiowej sączyła się krew, tworząc wielką, szkarłatną kałużę na ciemnej posadzce❞ Książka ta jest drugą częścią fanfiction o Ticci Toby. Pierwszą część znajdziecie na moim profilu: "𝐃𝐎 𝐘𝐎𝐔 𝐑𝐄𝐌𝐄𝐌𝐁𝐄𝐑 𝐌𝐄? ~ ticci toby" Książka autorska, wszelkie podobieństwa są przypadkowe. Nie zgadzam się na kopiowanie mojego pomysłu oraz na plagiat tekstu. © zuziaczeq_ 2019/2020

Victoria Parker od zawsze marzyła o tym, aby któregoś dnia, zaistnieć w teatralnym świecie. Znajdując na ulicy zwykłe ogłoszenie, otwierają się przed nią drzwi, do spełnienia marzeń. Jednak nie wszystko jest tak proste, jak może się wydawać. Gdy dziewczyna idzie na przesłuchanie, spotyka tam chłopaka, którego samo spojrzenie mrozi krew w żyłach. Blake Brooks zdecydowanie nigdy nie należał do grupy osób, których można nazwać "normalnymi". Już jako dziesięciolatek, odrywał głowy swoim misiom, a jako czternastolatek, potrafił okradać starsze osoby i po prostu uciec. Teraz Blake, siedzi od dwóch lat za kratami więziennymi. Jako, że każdy kiedyś musi odkupić swoje winy, Blake zostaje niemal zmuszony, aby zagrać Romea w sztuce Szekspira, na jednej z wysoko postawionych scen teatru w Nowym Jorku. Pierwsza część trylogii "diabeł".

Zawsze zastanawiało mnie czy śmierć jest dla nas wybawieniem, czy może raczej karą. Wierzyłam, że Bóg czuwa nad każdym, ponieważ każdy ma prawo do szczęścia i miłości. Moje życie jednak zaśmiało się temu w twarz. Pewnego dnia najzwyczajniej w świecie tracisz wszystko na czym ci zależało, a twoje serce przestaje bić. Nie czujesz niczego oprócz rozrywającego smutku, z którego nie masz siły się uwolnić. Zostajesz sam pośród wszechobecnej ciemności. Wtedy na końcu pojawia się promyk, który wyciąga w naszą stronę pomocną dłoń. Jednak czy jesteś w stanie mu zaufać?