Ben kilometrelerin yok sayıldığı aşklara inanmazdım. Kimse canlı kanlı görmediği bir insana 'Seni seviyorum' diyemezdi. Ve tükürdüğünü yalamayı seven ben, yine yanılmıştım. Yazılma tarihi 22 Nisan 2019 - 26 Eylül 2019 25.05&13.08&10.10.2019&24.11.20 Mizah #1 10.06.2019&01.05.2020 Texting #1 08.08&04.10.2019&25.11.2020 Romantizm #1 © Hikayenin tüm hakları saklıdır. ©

- KÜFÜR İÇERİR - - Tamamlandı - - Yazım hataları var. Rahatsız olanlar okumasın! - (Bir ara düzenlenecek ama üşeniliyor.) ♤ Hikaye de 'Bad Boy' yada 'Bad Girl' bulmak istiyorsan şimdiden yorulma. Bad Girl'ün yanından geçmeyen iki kuzen, hayatlarının tek amacı haylazlık. Açe'nin açtığı belalar arkasını toplamaktan yorulmuş huysuz kızımız Cemre. Ah! Birde iki çakma prens! Birisi Açe'nin prensi diğeri ise umursamaz prensimiz. (Prenslerimizin beyaz atı yoktur!) Çakma bir sarışın Talia. Hikayenin Masum kızı Burçak. Açe'nin kopyası bir Asrın. Aşık olduğu kız tarafından sevilmeyen bir adet Eray. !Hikayeme besmele ve sol ayakla giriş yapınız! ♤ ÖNEMLİ NOT: Bu hikayeyi okuduğunuzda kahkahalarınıza engel olamayacaksınız! Her bölümü geçtiğinizde yüzünüzde gülümseme eksik olmayacak! Yanınızda kimse Olmasın! Geceleri okumayın! İnsanları uyandırmak istemezsiniz! HADİ DURMA... BİR MACERAYA VAR MISIN? ♤ YAYINLANMA TARİHİ: OCAK, 2016 ♤ Tüm hakları Açe'nin yastığının içinde saklı! (Kitabın aynısı olması söz konusu bile değildir!)

Bazıları aşka inanmaz,bazıları ise umutsuzca aşkı bekler... Birde aşık olduğunu fark etmeyenler vardır... Bazı şeyler zamanla değişir ancak değişmeyen şeyler de vardır... Aşk bunlardan biridir... Onu hiçbir şey bozamaz çünkü sevdiğinin kalbinde kilitlidir. İnsanın kafasına bir soru takılır yalnızca:"Aşık olduğumuzu nasıl anlarız?" Kolay bir cevabı vardır aslında:Kalbinize sorun. Bunun cevabını bir tek o verebilir. ~ Cemre kendi ayakları üstünde durmak isterken işler sarpa sarar. Düzeltmeye çalıştıkça yeni bir olayı tetikler. Geçmişinden gelen biri de buna dahildir. Onur asi bir gençtir. Hayattaki amacını bulmak için uğraşmaktadır. Amerika'da okuduktan sonra Türkiye'ye döner. Geçmişinden gelen biri onu beklemektedir. Bir Uğur böceği ile Shakespeare hikayesi...

NE ÇOK YALNIZ KALMIŞTIK ÖYLE . NE ÇOK SAVRULMUŞTUK ACI DENİZİNDE ORADAN ORAYA NE ÇOK GEMİ BATIRMIŞTIK. NE ÇOK LİMAN KAÇIRMIŞTIK. NE ÇOK İNSAN KAYBETMİŞTİK. NASIL BU HALE GELDİK NASIL DA YALNIZLIĞIN PENÇESİNE TAKILMIŞTIK. KİMSESİZLER ŞEHRİNİN NE ARA YEGANE VATANDAŞI OLMUŞTUK. BİZ NE ARA BU KADAR UZAKLAŞMIŞTIK BİRBİRİMİZDEN. MUTLULUK NEYDİ ÖYLE ? TATMIŞ MIYDIM DAHA ÖNCE? KİMDİM BEN KİMİN RUHUNUN KİMSESİZLER KÖŞESİYDİM? HANGİ LİMANIN TERK EDİLMİŞ BÖLÜMÜYDÜM? HANGİ GEMİNİN BATAN KISMIYDIM? SAHİ NEYDİM BEN? BİR SAVAŞTA KALAN SON KALE Mİ? FETHEDİLMESİ EN ZOR TOPRAK MI ? HANGİ İMKANSIZLIĞIN GÖSTERGESİYDİM BEN? HANGİ ÇİÇEĞİN SOLUŞUNDA BİR GÜNEŞİN BATIŞINDA GİZLİYDİM? BİR MUCİZE Mİ GEREKLİ SEVİLMEM İÇİN ? BİR İNSANIN MERHAMETİNİN SON KIRINTISINI DAHİ HAKETMİYOR MUYDUM? SEVGİ SOFRASINA TOK OTURUP AÇ KALKAN BİR TEK BEN MİYDİM? BU DÜNYADAN NASİBİNİ ALAMAYACAK BİR BİZ MİYDİK? ASLINDA SORULARIMIN ARASINDA HEPSİNİN TEK BİR CEVABI GİZLİYDİ. BİZ KİMSESİZDİK. BİZ BU KOCAMAN DÜNYANIN AYAĞA ÇARPAN ÇAKIL TAŞLARIYDIK. EFŞAN ÇETİN: ELİFCAN ONGURLAR CANDAN HAŞEMOĞLU: UFUK ŞEN AYAZ ALACA: EKİN MERT DAYMAZ HAVİN HAŞEMOĞLU: SEMA AYBARS BARAN ÇETİN:TUNCEL KURTİZ PERVİN HAŞEMOĞLU : ECE OKAY UMUT HAŞEMOĞLU: EMİR BERKE

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

❝Çünkü beyefendi, siz, kelimelere sığmayan bir adamsınız.❞

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Adım Mira, Benim sizden farkım yok ama bu evde bir şeyler paylaştığım her insanın büyük bir farkı var. Ardı arkası kesilmeyen maceralar, anne karnında bedel ödeyen bebekler. Beni bunlar içinde etkileyen en büyük şey oydu... Kılıç. Eğer ben ölürsem o da ölürdü çünkü onun kalbi sadece bana bağlıydı ve ben ölürsem o yaşayamazdı! Peki ya sizce ben yaşaya bilecek miyim? Bilinmiyor... "Tam öleceğim dediğim anda ciğerime dolan nefessin. Tek Nefessin." https://www.instagram.com/tek_nefeswatty/ ... #WATTYS2018 Kapak için THEAYCA ya teşekkürler ?