İris Acar, şehrin unutulmuş bir köşesinde bulunan küçük restoranını ayakta tutmaya çalışan genç bir kadındır. Mafyayla, silahlarla ve suç dünyasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Ta ki bir gece yanlış kişi sanılarak kaçırılana kadar. Karahan Kara'nın adamları büyük bir hata yapmıştır. Hedefleri başka bir kadındır ancak iş işten geçmiş, İris kendini şehrin en tehlikeli mafya liderinin karşısında bulmuştur.

Hayatı birdaha yaşama şansınız olsaydı, yeniden kayan yıldızdan diler miydiniz aynı dileği? 'Sen Cehennemsin benim için.. Lâkin...' Kadının kelimelerinde ki pas adamın sol yanına saplanırken usulca zehirliyordu ruhunu. Hananın uzun elbisesinin etekleri yere değiyor, içinde ki keder, ruh kapılarını damlalar olarak zorluyordu. 'Göklerle bir kumar oynadım.. Ve şimdi gökler..' Adam nefesini tutarak kıza baktı. Elleri titrerken yüzünde ki dehşete düşmüş ifade bıçak misali keskindi. Genç kız usulca başını çevirdi adama. Bakışları soğuk, teni soluktu... Beyaz saçlarına düşen güneş damlaları ise bir şairin ilk satırları mislai körpeydi sabahın o saatinde... 'Bana bir Cennet borçlu.' ***** Prenses Hana Maria henüz on sekizinde soğuk giyotin tahtasına başını koyduğu vakit sonu olan adamla göz göze gelmişti. Ve idam gününde bir yemin etmişti göklere... Eğer ikinci bir şansı olsaydı asla onu sevmeyecek, asla kadere boyun eğmeyecekti! Nitekim gökler bu dileği duymuş, Hana tekrar gözlerini açtığı vakit on üçüncü yaşına geri dönmüştü... Zamansız, kuralsız, kafa karıştırıcı olduğu kadar günahlarla dolu bir aşk olacaktı onun kaderinde ki. Kader ipinin kırmızılığı kederin kanlı yaraları iken kaçmak imkansızdı. Bu kısır döngüyü durdurabilmek imkansızdı. Bu defa kaderi değiştirebilecek midir genç kız? Yoksa herkes bu dev oyunda ki piyonlardan farksız mı?

Üç gündür hiç bir şey yiyememiştim. Ve ondan önce de düzenli yemek bulamıyordum. Kimse beni işe de almıyordu. Yaşım küçüktü. Hırsızlık yapmak istemiyordum diğer çocuklar gibi. Bu yüzden son seçenek buraya gelmiştim. Ama bu duruma nasıl mı gelmiştim? Tam on iki yıl önce bir bebeğin vücudunda uyanmıştım. Bir kadın bana bakıyor ve güzel bebeğim diye seviyordu beni. Daha sonra o kadını hiç görmemiştim. Ama bana onun annem olduğunu ve beni doğurduktan bir gün sonra öldüğünü söylemişlerdi. On yaşıma kadar yetimhanede büyümüştüm. Ama sonra o yetimhane yanmıştı ve çocuklar sokakta kalmak zorunda kalmıştı. Bende o çocuklardandım. Eğer gerçekten zor durumda kalmasaydım zaten babamı bulmaya çalışmazdım. Çünkü o Günah ve Güzel'in kötü karakteriydi. Tirandı. Kitap ana karakterlerin mutlu sonunu yazamamıştı çünkü o tiran her şeyi mahvetmişti. Ve ben onun kızı olarak uyanmıştım.

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....

"Cuma gecesi sadece sarhoş olmuştu... Gözlerini açtığında bir kontesti." Charlotte, sıradan bir şehir hayatında kaybolmuş bir kadındı. Ta ki bir sabah, gözlerini ışıltılı bir balo salonunda, başkasının bedeni ve başkasının hayatıyla açana kadar. Şimdi herkes onu 'Kontes Charlotte' sanıyor. Ama o, ne nasıl uyandığını biliyor... ne de bu tiyatrodan nasıl çıkacağını. Bu sadece bir rüya mı, yoksa düşündüğünden daha mı gerçek?"

"Şu an mezarının başında kim varsa doğuş gününe kadar ona bağlı kalacaksın. Bu kişi kontrol için gezen bir güvenlik de olabilir, mezar taşlarını çalmaya gelen bir hırsız da. Bunu gerçekten istediğine emin misin? Dünyaya ikinci kez geldiğine pişman olabilirsin. İyi düşün. " düşünülecek bir şey yoktu. Mezarımın başında bekleyen kişi beni seven ve pişmanlığından emin olduğum nişanlımdı, buna emindim. "Eminim. Bir an önce evime gitmek istiyorum. " başını onaylarcasına sallayıp elleriyle gözlerimi kapattı. Ruhum yeryüzüne geri gönderilirken herhangi bir acı çekip çekmediğimi bilmiyordum. Doğrusu çakan şimşek seslerinden anlayamamıştım bile. Eğer bu sesin bir benzerini dünyada duymuş olsaydım kıyametin koptuğunu zannedebilirdim. Gökyüzü çatlıyordu sanki. Çatlayıp beni doğuruyordu. Ayrılık sonunda bitiyordu bunun sevinci içerisindeydim. Sadece bir süre onun gölgesinde gizlenecektim. Sonra her şey eski haline geri dönecekti. Kollarının arasında olacaktım yine. Kapalı gözlerimi açmadan ciğerlerime temiz hava doldurarak Utku'nun kokusunu da içime çekmek istedim. Ama nefeslendiğim koku Utku'ya ait değildi. Bu başka bir kokuydu. Başka bir erkeğe ait bir koku! • Yetişkin içeriktir. Birtakım sahnelerden rahatsız olabilirsiniz.

Yakışıklı Lordlar, sosyetenin hiç bitmeyen baloları, dedikodunun dibine vurulan çay partileri ve bunların içinde Hazel'ı gerçek dünya ile acı bir şekilde tanıştıran Winston Dükü Stephan. Kendisini ordusuna adamış, yaptığı canilikler yüzünden Tanrının Kırbacı adıyla bilinen savaşçıdır. Bir gün Kraliyet tarafından hiç istemediği Dük unvanını aldığında, nefret ettiği sosyeteye girmiştir. Genç kızların aklını başından alan gözde bekar, yeni nesil; asi, cesur ve ağzı susmak bilmeyen bu kızımız hakkında düşüneceği tek şey vardı. "SERVET AVCISI"!! * "Nasıl anlatsam bilemedim. Bin sene heyecanla beklediğin Bir şey sonunda gelmiş de gerek Kalmamış gibi... " Aşk ve Gurur -Jane Austen- * Beni anlamadın demeyeceğim. Beni anladın. Zaten en dayanılmaz acı buydu. Sen beni anladın. Anladığın halde canımı yaktın. - Frida Kahlo- *

--- **Korkunç bir tuzağa düşen Ela, hayatını kaybettiğinde, kendini yazdığı romanın büyülü evreninde bulur. Ancak bu kez, hikayesinin başkahramanı Marcus'un, sevmediği ve sürekli görmezden geldiği üvey kız kardeşi Elisa'nın bedenindedir.** Genç yaşta ölüme mahkum bir karakter olarak yeniden doğmak, Ela için iç karartıcı bir kaderdir. Fakat bu sefer, ona verilen ikinci şansı iyi kullanmaya kararlıdır. Hayatta kalmak için mücadele ederken, romanındaki olayların ötesine geçmeyi hedefler. Fakat Ela'nın bilmediği bir gerçek vardır: Romanında yazmadığı pek çok detayla karşılaşacak ve bu durum, tüm planlarını altüst edecektir. Kendini bir karakterin hayatında bulmak, kaderini değiştirmek için bir yol aramak gibi görünse de, Ela'nın karşısına çıkan sürprizler ve gizemli tehlikeler, onu beklenmedik bir maceraya sürükleyecektir. Gerçek ve hayal arasındaki sınırlar giderek belirsizleşirken, Ela, kendi hikayesini yeniden yazmak için cesaret ve zekasını bir araya getirmek zorundadır. **Hayatta kalmak için savaşan, kaderini sorgulayan ve sırlarla dolu bir evrende yolculuk eden Ela'nın hikayesini keşfedin. Bu büyüleyici roman, okuyucuları sürükleyici bir maceranın içine çekerken, cesaretin ve değişimin gücünü gözler önüne seriyor.** ---

Hazel'ın boynunda taşıdığı eski bir kolye... sadece bir aile yadigârı mıydı, yoksa geçmişin sessiz çığlıklarını mı saklıyordu? Bir akademi, yalnızca seçilmiş ruhları kabul eder. O, bu kapıdan içeri adım attığında, ardında bıraktığı karanlık bir gecenin yüküyle, önünde açılan bilinmezliklerin gölgesinde yürümeye başladı. Ormanın kalbinde fısıldayan bir varlık, gökyüzünün kanatlarında süzülen bir koruyucu ve sırlarla örülmüş bir kader... Hazel, gerçek kimliğini ararken kendi içindeki gücüde uyandırıyor... Ancak bazı sırlar, sadece zamanı geldiğinde konuşur. Bu dünyada aşk, ihanet, fedakarlık ve kayıplar iç içe geçerken, onun bu yolculuğu kaderin sınırlarını aşacak. Kolyeler bir gün konuşacak. Ama o gün geldiğinde, kimse aynı kalamayacak. "Her ruh çağrıldığında, geçmiş uyanır. Ama gerçek kader, sessizlikte saklıdır." *Hazırlan. Çünkü bu yolculukta sadece kahramanımız değil, sen de değişeceksin. ... KAYIP RUHLARIN DANSI SERİSİ I : Melez Tanrıça (1.Kitap) Tamamlanma tarihi: 16/11/2025 🌠🪐 2 Kitap çok yakında sizlerlee olacak 💕

Güneş, henüz üç buçuk yaşında yaşına sığamayacak kadar kırılgan, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. babası bildiği adamla büyürken yaşadığı travmalar, onun dünyasını korkularla doldurmuş,güven duygusu onun için fazlasıyla zor bir hale getirmişti.Hele ki hayatına bir anda giren "baba" kavramı ile herşey dahada zorlaşmıştı küçük kız için... İki yabancı... Aynı kandan, ama birbirine tamamen uzak. Baba-kız Alparslan..başarılı, disiplinli ve işine fazlasıyla bağlı bir adamken, hayatını ülkeden ülkeye koşturarak, duygularını ikinci plana atarak geçiriyordu. onun için hayat; planlar, toplantılar ve bitmek bilmeyen sorumluluklardan ibaretti. Ta ki hiç bilmediği bir gerçekle yüzleşene kadar: Bir kızı vardı. Alparslan, kızı ile kaçırdığı zamanları telafi etmeye çalışırken, küçük kızın kalbine ulaşmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu fark etmişti.. kızına sevgiyle yaklaşsa da, her bir adımı duvara çarpıp geri sekiyordu. çünkü, bazı yaralar, sadece zamanla değil; sabır, anlayış ve gerçek bir bağ ile iyileşirdi.. Peki, bu küçük kız, babasına kalbini açabilecek miydi? Alparslan, baba olmayı gerçekten öğrenebilecek miydi?