[🎤] jeon; gündüzleri taehyung'un grup içindeki tavırlarına katlanamazken, geceleri adını sayıklayarak kendine dokunmaktan nefret ediyordu. @wwtgww.

Sosyalist Gazeteci Jeon Jungkook, Güney Kore'deki askeri darbe haberini aldıktan sonra Sovyetler Birliği'nden kaçarak anavatanına geri döner. Güney Kore artık hatırladığı gibi değildir. Sıkıyönetim altındaki halk ile askerler arasında amansız bir çatışma yaşanmaktadır. Jungkook ve birkaç cesur arkadaşı baskıcı rejimin sansürünü kaldırmak ve halkı doğru bilgilendirmek için gizlice bağımsız bir gazete basmaya başlar. Ancak bu tehlikeli girişim, Jungkook'un yakalanmasına ve cezaevine atılmasına yol açar. Cezaevi, dışarıdaki acımasız rejimin küçük bir yansımasıdır; hayatta kalmak için Jungkook'un tek şansı soğuk ve esrarengiz Gardiyan Kim Taehyung'un dikkatini ve güvenini kazanmaktır.

sevgilin var, zerre sevmiyorsun biliyorum. bir tarafları da yetersiz ve küçük, esmer bacaklarının arası için. anlamıyorum, ben bu kadar iyi doldurabilirken neden onunla olmaya devam ediyorsun, sürekli kendime bu soruyu sorup duruyorum. bak bebeğim, hayatın boyunca edindiğin en iyi erkek arkadaşın olabilirim, dünya tersimize dönerken seni uçurabilirim ve sanki tüm spot ışıkları üzerine tutulmuş gibi benimle parlamanı sağlayabilirim. erkek arkadaşın olmama izin ver, ver ki bunları hatta daha fazlasını yapabileyim. [i can be your buzz lightyear.] slowburn. © WYST4EJK '22

Kaçırdık zamanın ipini eski ağaç evin içinde bulamasın bizi kimse bakmasak da göz göze başın dizimde kal benimle. -Kimlerden.

ülkeden sürgün edilmiş bir yazar kim taehyung ve onun için tez araştırması yaparken peşine takılmış bir üniversite son sınıf öğrencisi jeon jeongguk.

"Bay Kim. Evinize dönün."

"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

Tıpkı Shakespeare'in oyunu gibi, son aşkımızla karşılaşmışız gibi, birbirimizden başka kimseyi görmedik. Sana dünyaları verdim, çünkü her şeyimdin. Yazımı ve kışımı verdim sana. Sıcak ve soğuk şu mevsimlerde gerçekten birbirimizi sevdik mi? - Four Seasons [Evli Taekook & CEO Jungkook] Anti-kahraman!

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.