İnsan kıran varlıktır, üzen, huzursuz eden ve bazen de güldüren. Kimi zaman yıkılan ve öyle kalan, kimi zamanda yıkıldığı an toparlanan. Gücünü içine atan, o kırılmasın bu üzülmesin diye kendini paramparça eden. Yolun sonunda neler olduğunu fark eden ve o an toparlanmak için tüm her şeyi yapan. Hazal'da öyleydi. Daha küçükken kırılmıştı, üzülmüştü. Dünyada neler olduğunu çözemeden birçok kez yemişti suratına anne tokadını. Okşanması gereken yanağında birçok kez el izi çıkmıştı. Ama o pes etmedi. Edemedi. Hani derler ya, kolayı herkes başarır, önemli olan zoru başarmaktır diye. İşte o da pes etmedi, her yediği tokatta biraz daha güçlendi. Her yediği sözde, her hakarette biraz daha umursamaz oldu. Her olumsuzlukta güller açtı suratında. Dik durdu, gücünü kaybetmedi. Ve kaybetmemeliydi, çünkü hayat bizim istediklerimi elimize verecek kadar adil değildi. Başlangıç Tarihi: 04.02.2019 Kapak Tasarımı: @ruyamfeza

"Lokum gibi adamsın,fıstık gibi sözlün var,benimle neden muhattap oluyorsun?" "Çünkü fıstıklı lokum sevmem." ©23042015 Tüm hakları saklıdır.

bu hikaye bir deniz kızı nın hikayesini anlatıyor ve bu hikaye bazen hüzünlü üzüntülü olabilir bazen ise sevinçli.

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Öncelikle bu hikayeyi @HmeyraNalbant adlı okuyucum ve arkadaşıma ithafen yazıyorum. Kendisine buradan sevgimi yolluyorum. Adrien ile marinette okulu bitirirler ve evlenirler. Chloe adrien'ın evlendiğini duyunca da çıldırır ve bir plan yapar. Chloe adrien'ın eski sevgililerinden birini arayıp ona adrien ile sevgili olduklarını söylemesini ister.bunun üstüne marinette de oradan kaçarak uzaklaşır. Marinette'e tam araba çarpacakken adrien ani bir haraketle marinette'i kurtarır. Daha sonra marinette ağlıyarak evlerine gider ve eşyalarını toplar ve adrien'a evden gideceğini ve ayrılmak istediğini söyler. Adrien ise kabul etmez ve marinette'in kolundan tutar ve gitmesine izin vermez. Marinette kolunda hissettiği acı nedeniyle oracıkta bayılır. Adrien marinette'i hastaneye götürür. Hastane de marinette'in hamile olduğu öğrenilir. Adrien ve marinette çok sevinirler ama daha sonra marinette'in aklına adrien'ın sevgilisi gelir ve yüzü düşer ve adrien'a bebeği doğurmak istemediğini, aldırmak istediğini söyler. Ama adrien buna izin vermez. Bir süre sonra adrien (siz kitapta öğreneceksiniz) bir şekilde bu sevgili olayının chloe'nin çıkardığını öğrenir ve kendini bir şekilde marinette'e affetttirmeye çalışır.

Cemrenin ayrılmasına sebep olan yakın arkadaşı plan yaparak Cemrenin sevgilisini elde etmeye çalışır. Olaylar karışık bir hal alırken Aşk galip gelir mi?

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.