Ruhsuz bir adamla evlendim. Ruhsuz, duygusuz, gaddar, kaba ve insanlıktan yoksun bir adam... Artık Karahan konağında o ruhsuz adamla bir ömür geçireceğim. Ben beyaz gelinlikle annemin evinden çıkarken herkesin gördüğü gelinlik değildi, üzerimdeki... Kefenimdi... O gelinlik üzerimden çıktı ama kimsenin görmediği kefenim hâlâ üzerimde. Kimse görmese de ben görüyorum. Ben her gün öldüğümü sanırken, aslında o adamı gördüğüm gün öldüm ama bilemedim. Ben kim miyim? Hande İnanoğlu. Kerem Karahan'la evli, hayatı cehennemden daha cehennem sıradan biri... Çok sevdiğim arkadaşım Zehra'mın katkılarıyla.. Sonsuz teşekkürler NOT: TÖRE HİKAYESİ DEĞİLDİR!

Karanlık rüzgar saçlarımı sağa sola savururken ,boğazımdan bir hıçkırık daha koptu. Göz yaşlarım yağmura eşlik ediyordu bir adım daha attım ucsuz bucaksiz denize baktım. hırçın dalgalar Kayaları parçalarcasına vuruyordu. Uçurumun kenarindaydim Hayatım gözlerimin önünden geçerken su kısacık hayatımda ne büyük acılar cekmistim.Ne büyük yükler vardı sirtimda Ne derin kırgınlıklar vardi sol yanimda . Kollarımı açıp gökyüzüne bakarak. " bitti artık acılarım, yanlızlığım özgürüm "diye haykırdım ,gozlerimi kapattim ve kendimi uçurumdan aşağı bıraktım ,........

Hiç zamanda geri gitmek istediniz mi ? Ne garip ki ben hergün gidebiliyorum ... Kapak Tasarımı @fecocukk 'a ait