တစ္ခါတုန္းက အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ေကာင္ေလး ႏွစ္ေယာက္႐ွိတယ္တဲ့ ။ ျဖဴစင္႐ိုးသားလြန္းတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္သူကမွ အေရာင္မဆိုးရဲခဲ့ၾကသလို ဘယ္သူကမွ မခြဲႏိုင္ ခဲ့ၾကဘူး ။ အနာဂတ္ကိုေတြးၿပီး ျပန္ဆံုရမယ့္ ေန႔ရက္ေတြကို ေစာင့္ကာ ရင္ထဲအခ်စ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ့ရတယ္ ၊ ဒီလိုနဲ႔ တေန႔ျပန္ေတြ႔ ၾကမယ္ေပါ့ ။ ပံုျပင္ထဲက ဇာတ္ေဆာင္ႏွစ္ဦးက ရာစုသစ္ နဲ႔ ႏိူင္းဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္သူ ေတြရယ္ပါ။ ေလာကႀကီးမွာ ျပည့္စံုတဲ့သူဆိုတာ တကယ္မ႐ွိဘူး ထင္တယ္ ။မဟာျမတ္သူဆိုတဲ့ သူဟာ လက္ညိဳး ၫြန္ရာ ေရျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ သူ႔ကို ၿပီးျပည့္စံု ခြင့္မေပးတဲ့ နတ္ဘုရားက သူ႔အသည္းႏွလံုး ေနရာ ကို ကြက္လပ္ထားေပးခဲ့တယ္ ။ ဒီကြက္လပ္ကို ျဖည့္ဖို႔အတြက္ သူ႔ရဲ႕ လက္ညိဳးကို ျဖတ္ပစ္ရမယ္ လို႔ ကံတရားက ေရြးခ်ယ္ခိုင္းခဲ့ရင္ေကာ ။ Unicode တစ်ခါတုန်းက အရမ်းချစ်ကြတဲ့ ကောင်လေး န

ဖတ်ရတာ အလုပ်မရှုပ်​အောင် Unicode နဲ့ Zawgyi ကို တစ်အုပ်စီ ခွဲထားပါတယ် Unicode ဖတ်ချင်ရင် ဝင်ရှာကြည့်လိုက်ပါ​နော် . . . "အားလံုးကိုထားၿပီး ထြက္သြားလိုက္ခ်င္တယ္" တစ္စံုတစ္ရာက လက္ေကာက္ဝတ္မွာ ရစ္သိုင္းလာတယ္။ ေဟြ႕ရင္ အထိတ္တလန္႔ငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လုရွန္းက သူမရဲ႕လက္တစ္ဖက္နဲ႔ သူ႔လက္တစ္ဖက္ကိုေပါင္းၿပီး လက္ထိပ္ခတ္လိုက္တာ ျဖစ္ေနတယ္။ "မင္းသြားမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လည္း လိုက္မွာေပါ့" မ်က္ဝန္းနက္နက္တို႔နဲ႔ၾကည့္ရင္း သူကဆိုတယ္။ ေဟြ႕ရင္ဟာ အႏိုင္က်င့္ခံခဲ့ရတယ္။ လွည့္စားခံခဲ့ရတယ္။ ေလွာင္ရယ္ခံခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ဆံုး လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္တဲ့အထိ ႀကံဳရတယ္။ သူက သူမကို ခ်စ္တယ္လို႔ ထင္ခဲ့ေပမယ့္ တစ္ပါးေသာမိန္းမအတြက္နဲ႔ လြယ္လြယ္ေလး ထားသြားခဲ့ျပန္တယ္။ သူမပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြဟာ သူမအေပၚေကာင္းတယ္လို႔ထင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ထိုးၾကသူေတြပဲ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။