Hiçbir şey söylemeden bir kaç saniye bakıştık, sonra beni zorla koltuğa oturttu. Koltuğun kolçaklarına ellerini dayayıp yüzüme doğru tehlikeli bir mesafede eğildi. "Ben seni taciz ettim mi?" dediğinde sesi buzdan beter yakıcıydı. Aynı tonu saklayan gözlerimi gözlerinden ayırmadan -ayıramadan- "Hayır!" dedim. "Peki sana zarar verdim mi?", "Hayır!" mümkünmüş gibi daha da yaklaştı bana, dizleri dizlerime dayanmıştı. "Güzel! Tehdit de etmedim?" Dişlerimin arasından konuşuyordum. Savcı sadece şoka girmiş gibi izliyordu bizi. "Etmedin!" "O zaman benim hakkımda ne diye suç duyurusunda bulunacaksın? Sana iş teklif ettiğim için mi?" Hiç acele etmeden sakince "Haneye tecavüzden suç duyurusunda bulunacağım! Anladın mı?" dedim. Savcı öksürerek boğazını temizlediğinde gözlerimizde süren savaş ateşkes imzaladı. Ani bir hamleyle benden uzaklaşan Alaz, karşımdaki koltuğa kendinden emin ama gerilmiş bir halde oturdu. "Şimdi Firuze Hanım, şikayetçi olmak yerine uzlaşmacı olmanızı rica ediyorum. Alaz Bey ise bir daha bu gibi girişimlerle sizi rahatsız etmeyecek, öyle değil mi Alaz Bey?" Bana bakan gözleri bu sözlerle savcıya çevrildi. "Aynen öyle Ayhan Bey!" Savcı gülümsedi ve bana döndü, "Tamam mıyız, Firuze Hanım?" bakışlarımı Alaz'dan ayırmadan,"Değiliz! Ben uzlaşmayacağım! Suç duyurusunda bulunacağım." dedim. "İstirham ederim, yapmayın böyle..." savcı sözlerini bitirmemişti ki Alaz dahil oldu konuşmaya, bakışlarını üzerime dikmişti yeniden. "Firuze Hanım çok istiyorsa işleme alın suç duyurusunu! Boşa zaman kaybetmekten hoşlanıyor zannımca." Kısık gözlerle yeniden içimi deşmeye başladığında duruşumdan ödün vermedim. "Haklısınız, sizin gibi nüfuzlu bir beyefendi! için işleme alınan suç duyurusunu ekarte etmek pek kolaydır!Çamuru üzerime sıçratmaktan hoşlanmam! ...

Bir Mardin Masalı/ Kalbim Sana Sığındı diye değişti •~• Kaderin bir cilvesi.... ( a twist of fate ) •~Töre hikayesi değildir.~• "Aslında bizim hikayemiz durup dururken başlamadı. En başından beri biz birbirimizin kaderinde yazılıydık. Fakat yaşanmaması gerek olaylar yüzünden ayrı düştük ama ne diyorlar kaderde varsa bu işin kaçışı yoktur. Öyle değil mi meremin?" "Evet jinamin" "Aşkı birbirimizden başka birinde yaşayamayacağımızı anlayan kader, tekrar birleştirme kararı almıştı ama yıllar bizi iki düşman aile yapmıştı. Nasıl mı? Hadi! Toprak kokulu adam ve okyanus gözlü kadının aşk hikâyesinde kaybolma zamanı." ⚠️ DİKKAT!!! BU HİKÂYE ÖLÜMSÜZ BİR AŞK İÇERİR... ZÜMRA ... Ve.... ROBAR ...

Mardin'in en büyük aşiretinin ağasıydı Baver Hezo. Gençken çok sevdiği amcasını kaybetmiş , bu yaşına kadar Baştir aşiretine duyduğu nefretle gelmişti. Şimdi ise kız kardeşinin yaptığı yanlış yüzünden nefret ettiği adamın kızıyla evlenmek zorundaydı. Jiyan Baştir, ezelden beri Baver Ağa'ya aşıktı. Çok daha küçükken onunle uyur onunla uyanırdı. Aralarında başlayan kan davasından sonra kendisine Baver Ağa'yı hayal etmeyi bile yasaklamıştı. Baver Ağa'yı konağın kapısında elinde silahıyla görene kadar gayet başarılı olduğunu düşünüyordu. Peki her şeye rağmen bu acımasız adamla evlenecek miydi? -------------- '' Cevap ver Jiyan sevdiğin var mıydı?'' Sessiz gözyaşları yanaklarından süzüldüğünde artık cevabımı almıştım. '' Va-vardı ağam'' Sinirle duvara yumruğumu geçirdiğimde korkudan zıpladı. '' Görüşüyor muydun onunla?'' sessiz kaldı. Duvara bir yumruk daha geçirdim. Kıskançlık tüm vücudumda izinsiz bir şekilde dolaşıyordu. '' CEVAP VER JİYAN GÖRÜŞÜYOR MUYDUN? DOKUNUYOR MUYDU SANA ? ONDAN MI EVLENMEK İSTEMEDİN? '' Aklıma daha önce gelmeyen bir ihtimalle sarsıldım. Olabilir miydi? '' Ha-hayır ağam yemin ederim yok öyle bir şey'' Ağlamaktan titreyen sesi artık beni sakinleştirmeye yetmiyordu. Derin bir nefes aldım korktuğum soruyu sordum. '' O da seni seviyor muydu?'' '' Hiç Ağam, hiç sevmiyordu''

Geçmişe sıkışıp kalan herkes bir parça ölüdür sevgilim. Ve bir kadının yüzünün yağmurlarla ıslanmasına neden olan adamsa birgün geçmiş olmaya mahkumdur. ♠️ Yalan bir aşkta kavrulan bir kadın... Kendi yalanına kurban gitmiş bir adam... Yaşanan acı kayıplar... Gram gram eksilen ruhlar, kaybedilen inançlar, yok olan gözyaşları... Bir kadının önce yok oluşuna tanık olacaksınız bu hikayede sonra tekrardan dirilişine. ♠️ "Bırak hakikat incitsin yüreğini bir yalan avutacağına." ♠️ " Seni bir gün her şey yoluna girmiş olduğunda bile affetmeyeceğim." ♠️ "Ben kalbi kırık bir kadın nasıl sevilir bilmiyorum. Başından ayak ucuna kadar can kırıklarıyla bezenmiş bir kadın nasıl sevilir..? Bilmiyorum." Elimi tutup göğsünün sol kısmına götürdü. Kalp atışları avuç içimi doldururken gecenin karanlığına doğru fısıldadı. "Ama kalbimde bir vaveyladır kopuyor. Sev, diyor bir ses. Sana baktığında gözleri dolu dolu olan bu kadını çok sev." 🌙 Yayınlanma tarihi: 24 Mart 2019 Bitiş tarihi: 17 Ocak 2021

Kural 1 : Pantolon yasak, ailenin geleneksel kıyafetleri giyilecek Kural 2 : kız kısmı oturaklı olur kocasının, erkeğin işine karışmaz Kurak 3 : Kocadan izinsiz dışarıya adım atılmayacak Kural 4 : Kadın çalışamaz evde temizlik yapar Kural 5 : Kuma gelirse gelin buna sesini çıkarmayacak Cehalet çukuruna düşen kadınları ancak bir kadın kurtarabilir ve buna da kadın gücü denir. Bu çukur bir gün çiçek bahçesi gibi olacaksa yüreği güzel kadınların sayesinde olacaktır...

Karanlık bir gece, tıpkı bir yıldız gibi gözüme gözüktü ve kayıp, gitti. Hazer Mirza Zaimoğlundan... İlk yayın tarihi [ 24.07.2022] Düzenlenip, Ufak tefek değişikliklerden sonra tekrar [18.03.2024] tarihinde yayınlandı. ( + 18 şiddet içerir ) Türü : aksiyon, dram, komedi ağırlıklıdır.

Yetişkin okurlar için uygundur! Nüzhet Yalıyar, başarılı bir iş kadınıdır. Hayattan tek bir isteği kalmıştır ama o istek onun için imkansız gibi görünmeye başlamıştır. Yanıbaşında duran, tanıdığını sandığı ama aslında tanımadığı, abisinin yakın arkadaşının o isteğe çözüm olabileceği aklının ucundan geçmez. Çünkü ikili arasında bir gerilim hakimdir ama o gerilimin onları daha da yakınlaştırdığını hiç beklemedikleri bir anda keşfedeceklerdir. Anlaşmalı evlilik içerir. Lütfen sana böyle sahip olayım Nüzhet. Buna ihtiyacım var." Ses tonu öyle tahrik ediciydi ki düşünmeden evet dedim. Ailesinin evindeyken yaptığımız konuşma aklıma geldi. 'Ah Nüzhet bu kalçaların gözümün önünde gidip gelmesini görmek isterim. Daha sert Saruhan daha fazla Saruhan demeni duymak isterim. Var gücümle bu isteğini yerine getirip içini doldururum, bu harika kalçalarını... Böyle tokatlarım ve senin nefesini kesip beni daha da fazla istemi sağlarım. İşte kendini böyle bana bastırırsın kalçanı bana doğru itersin ve Nüzhet seni mahveden o gizli yerlerine ulaşıp zevkin doruklarına taşırım. Sadece kendini bana teslim et...' Kendimi sana teslim ediyorum," diye mırıldandım sanki tekrardan konuşmuşuz gibi.

🖤♾️ "Bir daha gelme!" Dedi fısıltıdan ibaret buruk sesiyle. "Sakın ola bir daha bana dokunma da!" Kendisi ne kadar öfkesini ortaya seriyorsa, Mirhan'da mimik oynamıyor öylece gözlerine bakıyordu. "Geleceğim..." dedi kısık fakat vurgulu bir kararlılıkla Mirhan. Bakışları dudaklarına inip tekrar gözlerine çıktı. "Dokunacağım da." diyerek sürdürdü kararlılığını. Hatta kendinden fazlasıyla emin bir şekilde,"Bir kere aldım, yine alacağım." dedi büyük yemin verir gibi."Yine biz olacağız..." Burnundan verdiği soluğu alaylı bir şekilde havaya karıştı, her kelimesi bir meydan okuma gibiydi."Hangi yüzle söylüyorsun bunları?" Eli de ağır ağır kalbinin üzerine gitti. "Sen şurama, onca acımın tam üzerine bir de evlat acısı yerleştirdin ya...Ben o gün, senli olan bütün anıları tek celsede çöpe attım... Gök kubbe yere inip ikiye yarılsa, biz diye bir şey olmayacak artık." Dila ♾ Mirhan 29/04/2021

"Neden getirdin beni buraya?" Gitmek istedim. Arkamı dönüp ilerleyeceğim sırada eliyle bileğimi tuttu. "Yürü." Emir veren sesine rağmen o an bile dediğini yapabilirdim ama kendime engel olup yapmadım. Peşinden sürükledi beni. Elimle bileğimdeki elini itmek istedim ama başaramadım. Parmakları mengene gibi sarmıştı bileğimi. O kadar hızlı adımlar atıyordu ki koşmak zorunda kalıyordum. Rüzgardan elbisemin etekleri savruluyor diğer elimle eteğimi tutmaya çalışıyordum. Hızlıca avlunun merdivenlerini çıktı. "Biraz yavaş olur musun?" Aldırmadı, daha da hızlı yürüdü. Avluya ulaştığımızda durdu. Aniden durması ile göğsüm sırtına çarptı. Nefes nefese kalmıştım. Savrulan saçlarımı düzelttim. Aşiret toplanmış bütün ağalar bize bakıyordu. Kolumu elinden kurtardım, omzu düşmüş hırkamı düzelttim. "Beni öldürmeleri için mi getirdin buraya?" Sanki etrafta hiçkimse yokmuş gibi sordum ona. Bana bakmadı. Cevapta vermedi. Ağaların içinden biri konuştu. "Ömer Ağa kızı getirmek ile en doğrusunu yaptın. Ölüm fermanı verilmiştir." Gözlerim anında konuşan adama döndü. Diğer ağalarda onaylar gibi başlarını salladılar. Ama o öyle bir şey yaptı ki, herkes şok oldu. "Zerde bundan böyle sözlümdür, Eroğlu aşiretinin gelin ağasıdır, ölüm fermanı düşmüştür." Ağzım açık ona baktım. ### Okuduğunuz töre hikayelerinden farklı bir kurguya sahiptir.