Hayatımın dönüm noktası olan o orman, bir sürü olaya tanıklık etmiş olsa gerek. Biliyorum, hepsinden farklı olacaktı benim hikayem. Ama yaşamadan da göremezdim. Zamana bıraktım ben de her şeyi. Peki ya zaman da bana bıraktıysa...

Göğüs kafesinden dışarı milyonlarca çıkan kuzgun,onun kuzgunları.Bazen masum bir kız bazense hırçın genç bir kadın. Kuzgun bakışları ile bütün iplerin onun elinde olduğunu sanarken bir maske arkasından bakışıyla bir kadına anlatabilir miydi herşeyi? Kadının çözülür mü dili?bileğinden çıkar mı prangaları? kalbini yiyip bitiren kuzgunları bırakır mı onu?

[TAMAMLANDI] Tamamen doğruyu söylemezsen, cesaret göstermezsen ya da cevap vermezsen ölürsün. 2 kişi üst üste "Doğruluk" derse diğer kişi "Cesaret" demek zorunda ya da ölmek! Oyun başlasın! ❝Doğruluk mu? Cesaret mi?❞ Yazar: Ilgın Ayçiçek • İlk BlackPink Truth Or Dare kitabı • İlk Red Velvet Truth Or Dare kitabı • İlk BlackVelvet Truth Or Dare kitabı # 1 - truthordare # 3 - death # 1 - truth # 2 - dare # 1 - jiwoo # 1 - joyrene

Heyatda her kesini itirmiş, kimsesiz, yalnız qalmış insanlar ne qeder xoşbextdirse mende o qeder xoşbextem...

"Pişmanliklar bazen insani doru kişiye goturur"

•Bazen hayatınızı en ufak şeyler bile değiştirebilir. Belki dışarda selam verdiğiniz adam, belki her gün ekmek aldığınız bakkalda karşılaştığınız bir çocuk, belki de telefonunuza gelen bir mesaj. Benimki bir mesajla değişmişti. "O gece ağlarken telefonumun bildirim sesi çalmıştı. Eğer o an telefonumu alıp gelen mesaja bakmasaydım belki de şu an her şey farklı olabilirdi." (Yayın tarihi: 5 Ağustos 2019)

Silinen Anıları tek hatırlayan eğer sadece deli gibi atan kalbiniz ise en çok yarayı da kalbiniz alacak. Elleri ceplerinde, gece karası gözlerini etrafta gezindirip en son gözlerimde durdu. "Ee bu boş evde mi yaşıyorduk biz?" Her bir eşyasını özenle seçtiğimiz her bir noktasında hatıralarımızın olduğu boş eve umutsuzca baktım. "İnanması güç belki imkansız ama bu ev bizim evimiz duvarlarını beraber boyadık mobilyalarını beraber seçtik bak şu duvar anı duvarımızdı bizim resimlerimiz vardı,her gittiğimiz yerde fotoğraf çekinir buraya asardık. " Akmakta olan göz yaşlarımı elimin tersiyle sildim. Onun iri elinden tuttum ve salondaki boydan camın önüne getirdim. Saatlerce gözlerimi ayırmadan onu izlediğim en güzel zamanlarımızın geçtiği ama onun belki de bir daha hatırlayamayacağı evimizin en güzel köşesindeydik. Ben onun hatıralarına sığınırken o beni aklından silmişti. Aklında tek kalan şey ikizi Egenin katili olmamdı.