Bahar'ın mezarı başına çökmüş kendine lanet ediyordu Yavuz. Bütün bunlar onun suçuydu. Hepsi onun yüzünden olmuştu. Sevdiği kadın onun yüzünden vurulup ölmüştü. Yavuz bunun vicdan azabıyla kavrulurken, içindeki tarifsiz acı kül ediyordu onu. Sevdiği kadının yerine onun toprağına sarılmak, içini buz kestiriyordu. Yaşamak için bir amacı yoktu artık. Bahar'ı yoktu, mesleği yoktu. Yaşayan bir ölüye dönmüştü. Canlı cenazeye dönmüştü artık. Acıları dinsin istiyordu. Sevdiğine kavuşmak düşüncesiyle yanıp kavruluyordu. Ama ona bile izin vermemişlerdi. Yaşarken öldürmüşler ama gerçekten ölmesine izin vermemişlerdi. Yavuz'un artık tek bir istediği vardı. Vuslat.. Sevgiliye vuslat. Bir an önce Bahar'ına kavuşmaktan başka bir şey düşünmüyor, başka bir şey istemiyordu artık... 🥀 Bahar gözlerini açtığında düşündüğü tek şey Yavuz'du ama duymayı hiç ummadığı şeyler duymuştu. Sevdiği adam onu öldü sanıyordu. Yavuz, Bahar'ın acısıyla yanıp kavruluyordu. Dahası Yavuz da ölmüştü. Yaşatmak için öldürmüşlerdi onu da. Bahar, Yavuz'un acı çekiyor oluşuna kahroluyordu. Onun iyiliği için katlanmak zorundaydı buna. Tek tesellisi sevdiği adamın hayatta olmasıydı. Ona kavuşacağı, sıkı sıkı sarılıp kokusunu içine çekeceği anın özlemiyle bekliyordu. Sevgiliye kavuşmayı, vuslatı bekliyordu... 16/11/18 💕

Tolga hırkasını giyerken Aybüke gülümseyerek bakıyordu ona. Tolga da gülerek gelip banka, yanına oturdu. "Üşüdüm ben ya. Bu akşam biraz serin mi?" Aybüke gülümseyerek kafa salladı. "Sanırım, biraz." Tolga ellerini birleştirip hafifçe öne doğru eğildi. Gülümseyerek Aybüke'ye bakarken, Aybüke de gülümseyerek ellerini iki yandan banka dayadı. İkisi de hiçbir şey demeden birbirlerine baktılar. Tuhaf bir şey vardı. Bakışlarında, gülüşlerinde. Sezonun son sahnesini çekiyorlardı. Birazdan sahne bitecek ve birbirlerini üç ay boyunca görmeyeceklerdi. İkisi de buruktu bu yüzden ama nedeninin henüz ikisi de farkında değildi. İçlerinde yeni yeni yeşermeye başlayan filizlerden haberdar değillerdi henüz. Bu küçük tatlı halleri, yaz sonu tekrar bir araya geldiklerinde devam edecekti. Zamanla iyice büyüyecek ve ikisini de tamamen ele geçirecekti. Öyle ki, o saatten sonra artık ikisi de kendilerini birbirlerinden ayrı düşünemeyeceklerdi. İki partnerken önce iki arkadaş, sonra iki dost en sonunda da birlikte atan iki kalp olacaklardı. Aybüke ve Tolga, bir daha ayrılmamacasına 'bir' olacaklardı. 21/06/2019 💕

"Yavuz sen niye geldin ya saat sabahın 6 sı?" "Sevgili müstakbel kayınbaban beni sabahın 5 inde kaldırdı, sevgili annem bana 'git gelinimi al' dedi bende geldim" Yavbah

BU KİTAP YAVBAH HAYRAN KURGUSU OLUP, YAVBAH FANDOMA İTHAFEN YAZILMIŞTIR. Obsesif kişilik bozukluğu olan, bu hastalığı kendine pek dert etmeyen iki genç, kısa bir süre sonra hayatlarının hastalıkları yüzünden karardığı gerçeği ile yüzleşirler. Tedavi için bir adım atan bu iki genci iyileştirecek tek isim ise bu iki gencin yaşadıklarını yaşamış biri, ünlü psikolog Cihan Kulaksızdır. Psikoloğun talimatları ile hastalıklarını yenmeye çalışan bu gencin bilmediği şey ise onları bağlayan bir geçmişlerinin olmasıdır. Zamanla arkadaşlığı, acıyı ve aşkı tadacak bu iki genç, el ele verip geçmişin tozlu sayfalarını karıştırmaya başlaması onları çıkılmaz bir sokağa sokacaktır. İşin ucu ya ölüm, ya da onsuzluk. Onsuzlukta bir ölüm değil miydi zaten? Not: KİTAPTA CİNSELLİK, KÜFÜR, ŞİDDET VE ESTETİK OLMAYAN DURUMLAR MEVCUTTUR. BU KONULARI DESTEKLEMİYOR VE SADECE KURGU GEREĞİ YAZIYORUMDUR. BUNLARDAN RAHATSIZ OLANLAR ŞİMDİDEN KİTABI OKUMAKTAN VAZGEÇSİN, SONRADAN BAŞIMIZ AĞRIMASIN.

Aybüke ve Tolga'nın Hayali Aşkı

Seni nasıl sevdiğimi kimse bilemez.. Öyle bak ki bana ben bile kendime aşık olayım..

Oysaki 17 yıllık hayatımı sadece beş kelime alt üst etmişti: "Bana da anne olur musun?" 🥀

-sahi neydi hayat? Bir acıdan itibar olan mutluluğun olmadığı hep kırgınlıkların acı ölümlerin ve en önemlisi de mutluluğun olmadığı bir yer mi? -aslında hayır kendi hayatını kendin çizer bir insan bunun en başındada sevdiğin insanı kendin seçersin sonra onunla mutlu olmayı dilersin...

Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.. SABAHATTİN ALİ

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş. Öyle derdi hep... CEMAL SÜREYA