"Αναθεματισμενη γυναίκα" ψιθύρισε ξέπνοος πέφτοντας στα γόνατα μπροστά της. Μερος πρώτο "-Τι σου αρεσει δηλαδη σε μια κοπελα?" Σταματησε να κινείται και σταθηκε μπροστα της. Σκεφτηκε λιγο την απαντηση του. Υστερα χαμογελασε πονηρα "-Να εχει μυαλο,για να της το γαμαω" Μερος δεύτερο Και τότε το κάρμα είπε: "Θα ερωτευτείς κάποιον, αυτός όμως δε θα σε αγαπήσει πραγματικά, γιατί δεν ήθελες να αγαπήσεις εκείνον που ήταν ερωτευμένος μαζί σου." Μέρος τρίτο "Παρατα επιτέλους ! Δεν ωφελεί πουθενά όλο αυτό!Απλως κανε κατι αλλο " "Δεν ξερω αν εχουμε συστηθει.Ειμαι ο Jason Hunter ,ο βασιλιας της μαφιας,δεν παραταω ποτε την πρωτη μου επιλογη malyshka" Don't copy ola-kai-tipota © 2017-2020 Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Υπήρξε μια εποχή που η Εύα Παναγιωτίδη πίστευε πως το χειρότερο μυστικό της ήταν το ίδιο της το όνομα. Έκανε λάθος. "Όλοι έχουμε μυστικά ξέρεις. Μερικές φορές είναι πιο σκοτεινά και από τους χειρότερους εφιάλτες μας." Ο γάμος της με τον Ιωάννη έμοιαζε ασφάλεια. Μια ζωή χτισμένη πάνω σε ένα ψέμα, καλυμμένη με ένα δεύτερο. Μέχρι που ο πόλεμος της χτύπησε την πόρτα. "Είσαι ο μόνος άνθρωπος που έχω κάτι κοινό." Δεν το περίμενε από εκείνον. Δεν περίμενε ότι ο άνθρωπος αυτός έκρυβε αυτόν τον εσωτερικό κόσμο. Ο σύζυγός της δεν ήταν αυτός που νόμιζε. Κι εκείνη, με τη σειρά της, ανακάλυπτε πως ούτε η ίδια ήταν αυτή που νόμιζε· εκείνη που θα θυσίαζε τα πάντα της για τον εχθρό. "Μόνο εσύ με κάνεις καλύτερο άνθρωπο. Θα τους σκότωνα όλους για να είσαι εσύ καλά." Ο Γουόλτερ δεν ήταν το μυστικό της. Ήταν αυτό που θα την κατέστρεφε ή θα την έσωζε. Και όλα; Όλα άρχισαν από ένα τανγκό...

Πόσες φορές, αλήθεια, σου έχει συμβεί να συναντήσεις έναν άνθρωπο και να είναι λες και γνωρίζεστε χρόνια; Οι ζωές σας έμοιαζαν σαν δυο παράλληλες γραμμές. Δεν γίνεται, αποκλείεται να σου πέρασε απαρατήρητος, είναι τόσο όμορφος! Μην νομίζεις όμως, δεν ταλαιπωρείς μονάχα εσύ το αθώο σου μυαλό. Εκείνος σπάει το κεφάλι του, πάντοτε υπήρξε παρατηρητικός, αποκλείεται να μην παρατηρούσε μια κοπέλα σαν εσένα. Καστανά μαλλιά και μάτια με φυσιολογικό ύψος, μα αυτό το βλέμμα, αυτή η σπιρτάδα, η εξυπνάδα σου, αποκλείεται να μην τη ξεχώριζε. Κι αυτό το όνομα, Βαλέρια...δεν μπορεί, δεν είχε γνωρίσει ποτέ του γυναίκα με τόσο όμορφο χαρακτήρα, παρουσιαστικό και ταυτοχρόνως τέτοιο ιδιαίτερο όνομα. Κι αυτή όμως, σίγουρα το όνομα Γιώργος δεν είναι κάτι σπάνιο, μα ποτέ της δεν είχε γνωρίσει κάποιον όμοιο του. Πνευματώδης, έξυπνος, κοινωνικός μα ταυτόχρονα τόσο κλειστός και μυστηριώδης. Και να 'στε τώρα, ο καθένας στο σπίτι του, χαζεύοντας μια αδιάφορη σειρά στη τηλεόραση που ξάφνου είναι λες και μιλάει για εσάς, για τη σχέση σας. Πόσες συμπτώσεις πια; Αναρωτιέστε κι αναρωτιέστε, αγνοώντας το πιο σημαντικό σ

Η Αρετή Ραΐση , μεγάλωσε... Τα αγοριστικα ρούχα που της άρεσε να φοράει στην εφηβεία , μετατράπηκαν σε σακάκια . Τα αθλητικά σε γόβες. Τα ανακατεμένα της μαλλιά σε ένα αυστηρό κότσο και το ύφος της, είχε χάσει εντελώς την αθωότητα έπειτα από όσα είχαν δει τα μάτια της. Τελείωσε με επιτυχία στη σχολή και κατάφερε να κάνει το όνειρο της πραγματικότητα σαν δικηγόρος και μάλιστα , ήταν από τις πιο σκληρές γυναίκες στο τομέα της που είχαν περάσει από τα έδρανα. Κι όμως...Εκεί που νομίζεις πως έχεις φτιάξει τη ζωή σου, όλα αλλάζουν... Ένα πρωί, πληροφορείται πως είναι πλέον η μοναδική κληρονόμος μιας κατοικίας, βαθιά μέσα στα βουνά της Κρήτης. Δεν είχε ιδέα από ποιόν. Δεν είχε ιδέα γιατί. Δεν είχε καν ιδέα αν είχε κάποιο συγγενή εκεί... Ποτέ κανένας δεν είχε αναφέρει τη Κρήτη μέσα στο σπίτι κι αυτό ήταν που της κίνησε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον... Μια μέρα, και ύστερα από ένα άτυχο γεγονός, αποφασίζει εν μια νυκτί να φύγει. Και η Κρήτη ήταν η επιλογή της... Μια επιλογή, ζωής μα και θανάτου. All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

Δύο αδερφές αγαπημένες, η Ερατώ και η Κλειώ, με μοναδικό τους κοινό την αγάπη τους για το θέατρο θα ζήσουν μια από τις πιο αιματοβαμμένες εποχές της Ελληνικής ιστορίας. Η Ερατώ πάντοτε ενάντια στην ιδεολογία του πατέρα της γίνεται αγωνίστρια του ΕΑΜ και μάχεται για την ελευθερία της πατρίδας. Το ταλέντο και η γοητεία της σαγηνεύουν έναν Αξιωματικό της Wehrmacht. Γίνεται ερωμένη του μόνο για να κερδίζει πληροφορίες στην οργάνωση. Η Κλειώ, πάντοτε το καμάρι του πατέρα της, ερωτοτροπεί ξεδιάντροπα με νεαρούς στρατιώτες, όμως προσπαθεί να κερδίσει την καρδιά ενός αδίστακτου Λοχαγού με την ομορφιά και την φαινομενική της αθωότητα. Οι διαφορές των δύο αδερφών θα γίνουν αισθητές περισσότερο με την έναρξη του πολέμου, προκαλώντας αναταραχές στην οικογένεια βάζοντας τους εαυτούς τους σε μέγιστο κίνδυνο.

"Σιγά μην ερωτεύτηκα το μικρό ρε"

"Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται καλύτερα κρύο".

Μία ιστορία γεμάτη πάθη, έρωτα, εκδίκηση και αίμα. Το κρύο του Βορρά δεν συγχωρεί κανέναν, ειδικά εκείνον που θα το προδώσει.

love isn't like it is in the books - f. scott fitzgerald cover by -jashton