Ensemden içeri usulca sızan korku beni bir sağa bir sola sallandırdı. Aldığım kısık nefesler beni yaşama değil ölüme bir adım daha yaklaştırdı. Zemherir'in soğuğu kalbimi dondurdu. Ama kalbimin üzerine konan tek el beni hayata döndürdü. "Morg soğukluğunu andırıyor senin geleceğin. Buz gibi. Zifiri karanlık da eşlik ediyor bu soğukluğa. Ve bir çift göz bekliyor seni, kötülüğün tam kalbinden..." ~ "Zemherir ne demek?" dedim merakın sesimi ele geçirmesine izin vererek. "Cehennemde soğukluğuyla yakan bir tür ateş, Cehennemin en soğuk katına hoş geldin."

"Ben hep aynıyım. çıkıp, gelsen çok şey değişecek...!"

Toplantı başladığından beri sadece töre cinayetleri ve evlilikleri hakkında konuşuyorlardı. Adamın ağzından çıkan son kelime beni çıkmaza sürükledi. "ve bu töre ile ilgili davalarla Ömür hanım gidip yerinde ilgilenecek. Yani Mardin'e gidiyorsun Ömür. " ne kadar da kolay verebilmişti bu kararı. Belkide mesleğimde iyi olmamdan kaynaklanıyordur. Masadan kalkıp odama doğru yürümeye başladım. O psikolojiyi kaldırabilir miydim? Kendimden hiç emin değilim. Bi yandan da seviniyorum. Oralara gitmek hep hayalimdi. gitmek zorundayım zaten. Görev bu sonuçta... Çok büyük endişelerim vardı. Belki de gidip birdaha dönemeyecektim. Omuzlarıma büyük sorumluluk yüklenmişti. Ben bu ağırlığı uzun bir süre taşıyacaktım sanırsam. Zor da olsa iyi yönünden bakmaya çabaladım. Kahretsin ki kötü yönleri daha ağır basıyordu. Tek iyi yönü mesleğimde kademe atlayacağımdı... &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& "Yaa üfff anacım yaa. Ne zaman bana kız resimleri göstermekten vazgeçeceksin? " dedim anneme ümitli ümitli bakarken. " Bana gelin bulduğun zaman" dedi annem ve bana resti çekti. "Buldum ben sana gelin" dedim. Ne diyordum acaba ben? Hem kim bu şanslı kız. Benim birini ayarlamam lazımdı. Bu ızdıraptan kurtulmak için yalan söylemem gerekiyordu ve yalan aletimi bulmuştum. "Kim oğul gelinim? " " Karşımıza yeni taşınan kız Ömür " dedim. Allah beni affetsin ne diyim. *************** SAVCI ÖMÜR VE TOPRAK AĞANIN KARMAKARIŞIK DUYGULAR İÇEREN HİKAYESİDİR. BÖLÜMLER YENİDEN DÜZENLENMİŞTİR VE DEĞİŞİKLİKLER YAPILMIŞTIR.

Ecem Naz ULUTAŞ Sürekli korunup fırça yemek canına yetmişti Ecem Naz Komiserin..! Girdiği bütün operasyonlardan sonra dövdüğü adamlar için yazdığı savunmalar roman olacak kalınlığa gelmişti. Tabi dövdüğü suçluların açtığı davalarda ayrı bir roman olurdu... Babası ve Amcalarına bağlı çalışmak yetmişti artık canına attığı her adımı ondan önce öğrenip önlemelerinden sıkılmıştı bu yüzden gözünü karartıp tayini istemişti başına geleceklerden habersiz.... Hayatın aşkı ile tanışmak için yola çıkmıştı Tüm engellere rağmen...!! Ahmet Eren MERCAN Ağalığın başına geçtikten sonra çekilmez olan hali iyice çekilmez olmuştu..!! İşi ve ailesi tüm hayatıydı. Aile kavramı onun için her şeydi, Annesi ve kız kardeşi ise hayatının aşklarıydı. Taki İstanbul'dan ayaklarına gelen huzur veren mavilikleri görene kadar. Ateş ile Barutun hikayesini okumaya HAZIR MISINIZ? (+18 Sahneler İçermektedir.)

Umursamaz çocuk, masum kız hikayesidir. Kurguyu tamamiyle bilmeden ön yargılı davranma. Her hikâye bir şansı hak eder, sen de bu hikayeye bir şans ver. ;D Kapak Tasarımı: @BurhanAkgun

Hayat herkese adil davranmaz . Bazıları hayatlarını yaşayabilmek için çalışmak zorundayken Bazıları ise ağzında gümüş kaşıkla doğacak kadar şanslıdır . Herkes eşittir bu hayatta ama bazıları daha eşit . Birbirleriyle karşılaşma ihtimalleri bile olmayan iki insanın bir diğeri olmadan eksik kaldığı bir hikaye .

"Beni sev sadece, koca yüreğine dünyaları sığdırabilen adam... Yalnızca beni sokamadın ya o koca yüreğe, dirim değilse de ölüm girebilsin..." ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 5 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

''Ölmek, acı çekmekten daha hafif bir cezadır.'' Elimdeki Pembe gülü dikenleri ile beraber, avucuma bastırdığımda akan kana boş bakışlarla bakmaya devam ettim. Kan, benim kaderimin çaresizliğini ortaya seriyordu. Benim kaderim buydu. Ben Kanı,Tehlikeyi ve Acıyı seçmiş bir kurbandım. Karşımda duran, soğuk bakışları ile beni izleyen katilime baktım bir süre. Soğuk bakışları kaderimin, şekil bulmuş hali gibiydi. Ben ölümle yaşamayı seçmiştim. Ben ölmek isterken, acı çekmeyi seçmiştim. Ve ben ruhumu bile bedenimde zor taşırken, bir bebeğin feryat dolu ağlamasıyla yaşama tutunmayı seçmiştim. Ben Acıya aşık olmuş, çaresiz bir kurbandım. Ben Ruhunda Derin yaralarla yaşamayı öğrenmiş biriydim. Ben Aslı Akaydı'm.

Sen değil miydin ben bir kadına asla bağlanmam,aşık olmam, aşk güçsüzlüktür diyen. Sen değil miydin kadın sadece yatakta güzel hiç bir değeri yok diyen. Ne o! yoksa kalbine esir mi oldun. Beni aramak değil amacın kendini ben de bulmak. Gelme için acıyor,aşkım depreşiyor, gururum kanıyor.

"Bana düşman mı olacaksın? Ol! Bugün seni öldürür, bir saat sonra adını unuturum! Yolda ayağıma takılan küçük çakıl taşından başka bir şey olamazsın sen!" Öyle sinirli konuşuyordu ki yer gök inliyordu öfkesinden ama karşısındaki kadın gram korkmamıştı ondan. Aksine meydan okuyan gözlerle bakıyordu gözlerinin içine. Alayla gülerek süzdüğünde onu iyice sinirlenmişti. Bu kadını hiçbir şey korkutmaz mıydı? "Kabul et, korktun benden." Kadının, cazibeli bakışının gafletine kapılarak hayran bakışlar sundu mavi gözlerine. Ancak hemen toparlandı. Karşısındaki düşmandı. En azından genç adam öyle zannediyordu. Oturduğu yerden kalkarak kadının bağlı olduğu sandalyeye yaklaştı. Elini sırt dayama yerine koyarken kadına doğru eğildi. Meydan okuyan bakışlarla onu süzüyordu. "Ben korkmadım ama sen korkmalısın küçük çakıl taşı. Çünkü kim olduğunu anlatmazsan son göreceğin yüz benimki olacak." Kadın, karşısında ona meydan okuyan adamı ciddiye almadı. Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamıştı. Bu yüzden onu artık hiçbir şey korkutmuyordu. Karşısındaki karanlık bakışlı adam bile. Kader, onları bir araya getirmişti. Şimdi ise kalan kaderlerini onlar yazacaktı.