Her şeyin bir karşılığı var. İyi ya da kötü olsun hep bir bedel, hep bir karşılık ödediğimiz bu hayatta karşıma çıkan teklifi kabul etmeme gibi bir lüksüm olduğunu düşünmüyorum. Korkuyorum ama kabul ediyorum. Çünkü sunduğu teklif benim için çok değerli... Not: Kurguda +18 kısımlar vardır. Rahatsız olacaklar lütfen okumasın.

Nasıl gözüktüğünün farkındamısın. Tıpkı o ucuz kızlar gibi gözüküyorsun." "O zaman becer beni." Kelimeler ağzımdan benim kontrolüm dışında çıkıyordu. Ama sabah umurım ki bunları hatırlamazdım. Bedeninin kasıldığını hissettim. "Kapa o siktiğimin çeneni ! Bu son uyarım" "Yoksa ne yaparsın ? Aman ne korktum ukala." Asansörden indikten sonra ayağıyla kapıyı tekmelediğini hissettim. " ne oldu ?" Baranın sesini duyar gibiydim. Harika ! Beni kendi odasına getirmişti. "Kendini bir bok zannederek bir sürtüğe meydan okudu sadece. Olan bişey yok baran." Diye tısladı. "Aaaa ayıp ediyorsun mert" diyerek kahkaha atmaya başladım. Daha sonra midemde hissettiğim ekşilikle yüzümü buruşturdum. "Sanırım kusacağım." "Ne garip" Daha sonra kendimi soğuk birşeyin üzerinde buldum. Sanırım duşakabinin içindeydim. "Ne yapıyorsun sen ?" Diye sızlandım. Tişörtünü çıkartıp benimle birlikte duşakabine girdikten sonra cevap verdi. "Sana yardım etmeye çalışıyorum." "Benimle aynı duşakabine girerekmi? "

Canından çok sevdiği kadını bir anlık şehvete kapılıp aldatan bir adamdı Ege. Güvendiği, hayatımın aşkı dediği adamın ihanetiyle derinden sarsılan bir kadındı Adelina. İlk görüşte aşık olduğu kadını hayata döndürmeye çalışan bir adamdı Uraz. Adelina ne yapacaktı? Yıllarını verdiği adamı affedecek miydi, yoksa Uraz'ın aşkına mı sığınacaktı? Ege kendini affettirebilecek miydi? Peki ya Uraz ne olacaktı? Hayatımın kadını dediği Adelina'nın aşkını kazanabilecek miydi? En önemlisi de Adelina artık mutluluğu yakalayabilecek miydi? İşte bunu zaman gösterecekti...  

Yıllarca yurtdışında doktorluk yapan Çağlar ; ailesinin yanına Türkiye ye döndüğü zaman hayatının hiç te eskisi gibi olamayacağını bir çift mavi göze bakınca anlar..

O, Ateş'ti. Bense, ortalığı Ateş'e veren kızdım. Canlı canlı yanmamız kaçınılmaz, sakınılamaz ve men edilemezdi. NOT: TENİMDEKİ İMZA'YI OKUMAK İÇİN RUHUMDAKİ İMZA'YI OKUMANIZ GEREKMEZ.

Arya normal bir hayatı olmayan bir kız. Fakat gözlerini bir hastane odasında açtığında her şeyin daha da anormalleştiğini öğreniyor. Annesi ve babasının ölümüyle beraber kardeşinin kaybolduğunu öğrenince Arya ne yapacağını bilemiyor ve yaşadığı bu şoku teyzesinin onu alıp İzmir'e götürmesiyle dindirmeye çalışıyor. Fakat bilmiyor ki İzmir'de de büyük problemler yaşayacak... 17 yaşındaki Arya'nın yaşamını anlatan bu kitapta bolca macera ve tabii ki her insanın hayatında olduğu gibi aşk var.

''Benim bir mucizeye ihtiyacım vardı ve hayat karşıma seni çıkardı.'' Umut, bizim aşkımızı güçlendiren en büyük şeydi. Elle tutulmaz, gözle görülmez ama kalbin en derinlerde hissedilir. Bunca zaman Kağan'ın sabrı olmasaydı nasıl yaşardım bilmiyordum. Hayatında ne kadar kötülük varsa ben yaşatmıştım. Hepsi benim yüzümdendi. Fakat bana olan sevgisinde bir gram azalma yoktu. Sadıktı. Her şeyimle seviyordu beni. Belalarımla, acımla, sevincimle... Kısacası yaptığım herşey onun için bir mutluluk sebebiydi. Bugüne kadar ne yaşattıysam, ne kadar acı çektirdiysem bin katını ben yaşamıştım. Onun gözlerinden akan her damla bana kor olarak yağmıştı. Şimdi onunlaydım. Herkese ve her şeye rağmen. Bizimkisi diğer aşklar gibi değildi. Basit bir adam ve kadın değildik. Çektiğimiz acılar kelimerlerle ifade edilemezdi. Sevdiğim adam ölümün pençesindeydi bir zamanlar. Hastaydı. Kanserdi. Ben yoktum. Kırmıştım, kırılmıştım. Zor zamanlarında bile destek olamamıştım. Acısına ortak olamamıştım. Yaptığım en büyük hatayda buydu zaten. Her daim yanımda olan adam düştüğünde elini tutup kaldıramamıştım. O kendi azmiyle ayaktaydı. Güçlüydü. O, benim öğretmenimdi. Bana hayatı, acıyı, aşkı, mutluluğu, sevinci ve az da olsa ölümü tattırmıştı. Ölümün soğuk nefesini ensemde hissetmiştim. Gözlerinde koyu kahverengi beni duygudan duyguya sürüklemiş, bazen acıma tuz basmış bazense sevincime ortak olmuştu. O, benim pusulamdı. Kendimden kaçıp kaybolduğumda yolumu gösterenimdi. Karanlık bir sokağa gireceğimde kolumdan tutup çeken, ateşe atlarken elimi sıkı sıkı tutup benimle gelenimdi. Geçmişimi kayıtsız şartsız kabul edenim, yaptığım her şeyin arkasında duranımdı. O, benim babamdı. Onca yıl hissetmediğim şefkati bana gösteren, sarıp sarmalayandı. Hatalarımı korkmadan, bağıra çağ

"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.

"Gölgeye sığınan Hazar, Gölgesine sığındığı Özde..." Etrafınız görünmez örümcek ağları tarafından kuşatılmışken ne kadar güvendesiniz? Ölüm ve yaşam mücadelesini doruklarında yaşadığınız bu dünyanın ötesindeki sanal dünyada hakkında bilgi sahibi misiniz? Avcı iken avlanmanın mümkün olduğu bir dünyadan bahsediyorum. Her şeyin karanlık bir düzenin içinde kurulduğu... Kazanmak için her şeyinizi ortaya koymanız gerek. Tüm bunların farkında olan Özde sanal dünyada hayatta kalma savaşı veriyordu. Güçlü halka olmak için gecesini gündüzüne katıp zayıf halkaların üzerinden kazanç sağlıyordu. O bir Hacker'dı. Hayatının merkezinde beliren karadeliğe çekilmeden yaşamak için bu yolu seçmişti. Ne kapüşonlu ceketlerinin ardına gizlediği gizemli bir yüzü vardı, Ne de asosyal bir kişiliği. Herkes gibiydi ama aynı zamanda hiç kimseydi. Fakat işler yolunda gitmedi. Karadeliğe olmasa da bir savaşa çekildi. Düşmanların, ölümlerin, yalanların olduğu bir savaşa... Ya bu savaşı kazanacak ya da kayıplarının ardında oradan oraya sürüklenecekti. ✒29.05.2015

Bilinmeyen numara: turuncu, bizim okuldaki turuncu tüyleri olan kedi, bu okula geldiğimden beri onu besliyorum ve ilgileniyorum ve seninle olan ilgisine gelirsek seni geçen gün onun yanında gördüm turuncu sweatinle Bilinmeyen numara: onu seviyordun Bilinmeyen numara: o kedi ben dışında kimsenin onu sevmesine izin vermez normalde başlama tarihi: 2220' 020820| #dostluk