Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

*Yeni Versiyon* "...Terasın diğer kapısından üniformalı askerler girmeye başladığında diğerleri yanıma geldi. "Kıdemli Üsteğmen Yağız Karahan." dedi beyaz tenli adam..." "... Gözlerinin etkisinden çıkmak için hızlıca dudaklarımı yaladım ve gülümseyip elimi uzattım. "Başçavuş Evrim Vişne Özduman. Tanıştığıma memnun oldum komutanım."..." -Tüm kişi, kurul ve kuruluşlar hayal üründür. Gerçekle hiçbir alakası yoktur. 17.05.22

-SİZ: Aşko yarın geliyor musun? -0542****: Anlamadım ne diyorsun? -Siz: Ya bugün numaranı verdin ya kursta ben o kız işte. -0542****:Oğlum bak seni bulursam doğduğuna pişman ederim komik mi lan! -Siz: Şakamı yapıyorsun Ayşe? Eğer öyleyse hiç komik değil. -Siz: *bir resim gönderildi* -0541****: Bu attığın saçma şey de ne? Eğer bak benim bölükteysen seni bulur mahvederim. -0542****: Sana acımamı istiyorsan ben bulmadan söyle kimsin? -Siz: Sen Ayşe değilsen asıl sen kimsin? --- Sır çıkmazlarına düşen Nazlı ve Yalın nasıl bir aşk yaşayacaklardı? Peki ya bu aşk tüm dünyayı kasıp kavurursa? Bu hikaye ile beraber yanmayı göze alıcak mısınız cevizlerim? BU HİKAYEYE BENZER BİR HİKAYE OLDUĞUNU GÖRÜRSEM YASAL İŞLEMLERİ BAŞLATIRIM HERHALDE NEKRNFLRNKFGK.

Beş yaşındaki oğlu Tan ile yeni bir mahalleye taşınan Eslem, mahalleyi terk etmiş olmasına rağmen sürekli anlatılan Aktan'ı merak eder ve oğlunun onu merak ettiğini bahane ederek mesaj atar... 0545**: Direkt konuya geleyim 0545**: Sadece birkaç ay burada olmamıza rağmen oğluma öyle bir anlatıldınız ki 0545**: Sizinle tanışmak için başımın etini yedi 0545**: Ama yıllar önce, tekrar gelmemek üzere mahalleden taşınmışsınız 0545**: Acaba mahalleye geri dönme ihtimaliniz var mı? Aktan Tunç Kale: Yok.

Ayşeker, küçük mahallesindeki ev yemekleri lokantasında çalışırken hemen karşısındaki sahafa çırak olarak giren Mahir ile hayatının tüm dengesi sarsılır. Yumuşacık bir sevda kalplerini kuşatmışken beklenmedik ayrılıklar ikisini de farklı yerlere sürükler. Yıllar sonraki karşılaşmaları ise o kadar da beklenmedik değildir. En azından Mahir, bu sefer kolay pes etmeyecektir. Bir savcı olarak Ayşeker'in çalıştığı restoranı "bastığında" hikâyeleri kaldığı yerden devam edecektir. 🌙 Sıcacık, yumuşacık, bıcır bıcır, çerezlik bir yaz kurgusudur efendim. 🍬

Onların kaderi yıllar önce yaşanmış tek bir gece sayesinde birleşti. Bir anda karşısına çıkan ve peşini bırakmayan Atmanlı aşireti genç kızın bütün sokaklarını çıkmaz sokağa çevirecekti. Bu zamana kadar her işini kendi halleden bir kız şimdi nasıl alışırdı etrafındaki kalabalığa? Bazı sırlar, hiç ortaya çıkmayacak sanılırdı.. Fakat hiç bir sır sonsuza kadar saklı kalmazdı.

Abisinin arkadaşına aşık olan bir kız. Onunla bu kadar yakınken uzak kalabilecek mi? Hayat ona nasıl bir sürpriz hazırlamış hep birlikte görelim..

*Kitap kapağı bana aittir. *Kafa dağıtmak için yazıyorum..! *Wattpadde 'Kalpli Bere' adlı ilk kurgudur. "Mehlika abla, aşk konusunda ne derdin?" diye sordu. Alkım'ın da dikkatle bana baktığını fark ettim. "Aşk mı? Hmm, öncelikle erkekler gereksiz bir varlık. Bu zamana kadar hiç aşkla işim olmadı. Pişman mıyım?" deyip düşündüm. Hayır, değildim. "Hayır, pişman değilim. Lise hayatım boyunca hatta iki senelik üniversite hayatım boyunca bile sevgilim olmadı. Benimki tercih edilmiş bir yalnızlıktı. Bu yüzden mutluydum. Tabi insan bazen çok yoruluyor," derken Alkım'a baktım. "Yanında birini istiyor. Benim babamdan dolayı bir güvensizliğim var. Korkuyorum da," deyip yere baktım. "Doğru zaman ve doğru insan geldiğinde bunların hepsi aşılıyor. Yine de sevdiğin biri varsa seni destekleyecekse niye olmasın ki?" * Yayımlanma Tarihi: 13 Temmuz 2024 *

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24