Kuralların belli olduğu bir oyunda uyanık olan şartları da kendisine göre değiştirebilir. Tek başına zeki olmak, bunun yanında kurnazlıkla işini görene yeterli gelmeyeceği gibi özenle kurduğu tuzaktan kurtulmasını da sağlayamaz.

-Wattpad de ki İLK Kötü Kuma hikayesidir 📌 - 2M ❤📌 - Final olmuş bir kitap . - Yazım hataları finalden sonra düzenlenmeye alınacaktır 😊 ! 10 aralık 2017 ! ~Şilan , Baran ve Dilan 🔥

Seven Adamlar Serisi 2 Watty 2017 Hikâye Ustaları Ödülü❤️💚 Nasıl bir kafayla Arda Bey'in arkasından gittiysem on dakikaya yakın kaç katlı olduğunu bilmediğim otoparkta dolandım. Sonunda arabamı görmemle -daha doğrusu Arda Bey ve arkadaşlarını görmemle- doğru yerde olduğumu anladım. Onların yanından geçmek zorundaydım. Ama o tarafa bakmadan ayaklarımı hızlandırdım. Ne zaman yanlarından geçiyordum ki, "Alya..." diye beni baştan aşağı titreten o sesi duyana kadar. Ama onu duymazlıktan gelmeye karar verdim. Neden mi? Çünkü o da beni yok sayıyordu! "Bekle..." diyerek yanıma geldi ve kolumdan tutmasıyla mecburi durdum. Dokunduğu yer yanıyordu. Kolumu onun dokunuşunun verdiği karıncalanmayla kendime çektim. Artık onun canı değil benim canım yanıyordu. Ayrıca bana karışma demişti bu kaba adam! Neden hâlâ benimle konuşmak istiyordu. "Ne var?" dedim onun bana biraz önceki sana ne derken ki ses tonunu taklit ederek. Ayrıca ona bakmadım da. "Bana bakar mısın?" dedi kibar bir tonla. Neydi şimdi bu? Kafam yeteri kadar karışmışken nedendi bu değişimi? "Bakamam!" dedim ama ona da dönerek gözlerine baktım. Ama hepsi kafamın dalgınlığı yüzündendi. Bu şekil, söylediklerime ters davranmamdan dolayı güldü. Onun dudaklarına kaydı bakışlarım. Dudaklarını kısa bir an inceledim. "Ben seni kırdım..." Konuşmasını izin vermedim. Ona bir adımla yaklaştım ve elimle dudaklarını kapattım. Hiç düşünmüyor muydu bu adam? Bu kız zaten kötü -sonuçta Aslı anlatmıştı ne düşündüğümü ve hissettiğimi- susayım da daha fazla kendini kötü hissetmesin. Ama sanırım düşünmüyordu. "Arda sus!" dedim otoparkın boşluğunda yankılanan sesimle. Bu ani çıkışımla gözlerinin maviliği koyulaştı ve ellerime keskin nefesini verdi. Ona bu kadar çıkıştığım için canım yine yandı. Ama her şey onun iyiliği içindi. "Konuşma... Ve lütfen artık beni düşün

"Bu konuşmanın nereye gideceğini biliyor musun?" Öykü büyük bir yutkunmayla cevap verdi. Tamer kırık bir gülüş gönderdi kadına bütün kasları gergin ve hazırdı, onu istiyordu. "Bana nasıl güvenebiliyorsun, benim iyi biri olduğumu nereden biliyorsun tutkum" derken üzerine daha çok eğilmişti. Masanın köşesinde olan Öykü belini yay gibi gererek arkaya doğru yaslandı. "Be.. ben bilmiyorum sadece ben güveniyorum" diyerek kekelemeye başladı. Tamer onun tatlı dolgun dudaklarını tatmak istiyordu. Teni yumuşacık görünüyordu acaba bütün vücudu bu kadar yumuşak mıydı? Bu kadının yüzüne bakarken vücudunda kan ters yöne akıyordu, bu kadına karşı tek bir kasının oynamasını dahi istemezken, bedenindeki hareketlenmeyi bir kez daha duyumsadı. İki kolunu kadının yanların doğru uzatarak onu masaya sıkıştırdı. "Bir gün pişman olacaksın Öykü ve o zaman bu dediğimi unutma. Ben aziz değilim". "Hangimiz o kadar masumuz ki"

"Toprak!" At bir anda telaşlandığında tutunduğum yer ellerim arasından kaydı. *** "Hayır!" Nefes nefese başımı ellerim arasına aldım ve biraz olsun sakinleşmeye çalıştım. Yine aynı rüya! Ne zaman şirkette işler yolunda gitmese bu rüyayı görüyordum. Psikoloğum sorun teşkil eden birşey olmadığını, sadece stresten olduğunu söylemişti fakat bazı geceler böyle uykumdan edilmek gerçekten hoş değildi. Yine sucuk gibi terlemiştim. Bekir amca kimdi bilmiyordum. Bana Toprak diye hitap eden çocuğu da. Hatta Toprağı da. Toprak kimdi ki? *** "Sus artık, tamam." Alayla nefesimi bıraktım. "Bana böyle davranamazsın! Şu yaptığın hareketlere bak! Sadece aramızda saçma bir iş anlaşması var Savaş Yüksel. Sınırlarını aşma." "Saçma olduğunu sen söyledin. Belki de sana böyle davranmam çok da yanlış değildir ha?" "Benim izin vermediğin sürece davranamazsın!" "Susmadığın ve sözümü dinlemediğin sürece davranırım." "Böyle yapmaya devam edersen susmam!" "Ama ben seni susturmasını bilirim." "Öyle mi? Nasıl olacakmı-" Yüzünü biraz daha yüzüme yaklaştırdığında burunlarımız birbirine sürttü. Arada olan kısacak mesafe dilimi yutmama sebep olmuştu. Belki de bunun sebebi dudaklarıma çarpan nefesi ya da burnuma dolan kokusudu bilmiyorum ama aşağı tarafta hoş şeylerin olmadığı belliydi. Vücudum tuhaf tepkiler vermeye başlamıştı çoktan. "Göstermemi ister misin? Uygulamalı olarak?" Evet... Yani şey hayır! Hayır! *** Yeni hikayeme hoşgeldiniz! Beğeneceğinizi umuyorum, iyi okumalar. ;)

Yasemin Destan... Başına buyruk bir kadın... Modacı... Neşeli ve aklındaki dilinde yapısı ile karşısındakini zorlayan bir karakter. Bir erkeği zorlayacak kadar çapkın... Yaptığı iş anlaşması onun hayatını değiştirecekken karşısındaki adam onunla nasıl baş edecek? Siz onu "Tesadüf Aşklar" hikayesinden hatırlıyorsunuz.

TÜM BÖLÜMLERİYLE SİZLERLE TAMAMLANDI

Yine eski bir hikaye Üstelik eskiden apartmanlarda olan dostluklara da selam çakıyor. Güzel günleri anımsayanlara, hiç yaşamadığı için bilmeyen gençliğe ve bir gün yine insanların eskisi kadar dost canlısı olacağı günlerin geleceğine inananlara gelsin. Aşk mı? Aşk olmadan olmaz...

Çocukluk aşkı, yaz aşkı, imkansız aşk... Alize, Poyraz'a aşık mı, hayran mı? Yoluna çıkabilecek mi? Kendisini gösterebilecek, ilgi çekebilecek mi? Yoksa çocuksu aşk, anılarında mı kalacak? Alize, aşk ile harmanlanmış bir maceraya hazır mı? Katili ararken, aşkı bulabilecek mi? Ya Poyraz? Hayatındaki kötüleri fark edebilecek mi? Bunu araştırırken Alize'ye mi yoksa bir başkasına mı güvenecek?

Tüm hayatı işi olan bir kadın... Hayatını oğluna adamış bir adam... Kaderin tüm kötülüklerinden habersiz küçük bir çocuk... Bu üç kişiyi bir araya getirecek tek şey ise; Sevgi. Bu hikayede kader senarist, hayat yönetmen, biz ise başrol oyuncularıyız... !!! Çalıntı veya kopyalanma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır !!!