Title - တည် {တည္} Author - Neera Chapters - 52 chapters + 1 extra ကန့်လန့်ဆန်သောအချစ်၏ Extra 2 ကိုအရင်ဖတ်ပေးပါ။ ကန့္လန့္ဆန္ေသာအခ်စ္၏ Extra 2 ကိုအရင္ဖတ္ေပးပါ။

ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရိုးမရာဇာ မုဆိုးကြီးရဲ့ အသည်းနှလုံးကိုခြွေယူဖို့က ဘိလပ်ပြန် သုတေသနပညာရှင်လေးရဲ့ အပြုံးနုနုသာလိုပါသတဲ့...... မြို့ပေါ်မှာမွေး ဘိလပ်မှာ ပညာသင်ကြားခဲ့တဲ့ သုတေသန ပညာရှင်လေးဟာ မုဆိုးကြီးရဲ့ လက်ဖဝါးကြမ်းကြမ်းကိုကိုင်ဆွဲလိုက်ရရင်ဖြင့် ပဲခူးရိုးမတစ်ခွင်ဖြန့်ကျက်နိုင်ဖို့အင်အားကို လုံလုံလောက်လောက်ရပါတယ်တဲ့လေ။ လှပတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတစ်ခုဟာ ပဲခူးရိုးမတောင်တန်းတွေကြားနူးညံ့စွာပေါက်ဖွါးခဲ့ပါပြီတဲ့..... ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ႐ိုးမရာဇာ မုဆိုးႀကီးရဲ႕ အသည္းႏွလုံးကိုေႁခြယူဖို႔က ဘိလပ္ျပန္ သုေတသနပညာရွင္ေလးရဲ႕ အၿပဳံးႏုႏုသာလိုပါတဲ့...... ၿမိဳ႕ေပၚမွာေမြး ဘိလပ္မွာ ပညာသင္ၾကားခဲ့တဲ့ သုေတသန ပညာရွင္ေလးဟာ မုဆိုးႀကီးရဲ႕ လက္ဖဝါးၾကမ္းၾကမ္းကိုကိုင္ဆြဲလိုက္ရရင္ျဖင့္ ပဲခူး႐ိုးမတစ္ခြင္ျဖန္႔က်က္ႏိုင္ဖို႔အင္အားကို လုံလုံေလာ

BL/ Myanmar Paid မဟုတ်ပါ။

"မင်းကိုယ့်ကိုပြန်ကြိုက်ဖို့ ကိုယ်ဘယ်လောက်ပေးရမလဲပြော" black card တစ်ခုကိုပစ်ချပြီး ရှေ့မှာထိုင်နေတဲ့omegaလေးကိုမေးလိုက်တယ် "ဟက်~ ကောင်းပြီလေ ခင်များမျက်ခွက်ကိုစုတ်ပြတ်သတ်အောင်ရိုက်ဖို့ ဘယ်လောက်ပြန်ပေးရမလဲ" black cardတစ်ခုကိုပြန်ပစ်ချကာ omegaလေးကပြန်မေးလာတယ်။ #uni "မင္းကိုယ့္ကိုျပန္ႀကိဳက္ဖို႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ ေပးရမလဲေျပာ " black card တစ္ခုကိုပစ္ခ်ၿပီး ေရွ႕မွာထိုင္ေနတဲ့omegaေလးကိုေမးလိုက္တယ္ "ဟက္~ ေကာင္းၿပီေလ ခမ်ားမ်က္ခြက္ကိုစုတ္ျပတ္သတ္ေအာင္ရိုက္ဖို႔ ဘယ္ေလာက္ျပန္ေပးရမလဲ" black cardတစ္ခုကိုျပန္ပစ္ခ်ကာ omegaေလးကျပန္ေမးလာတယ္။ #zawgi

စကားအပြောအဆို ပွင့်လင်းသည့် အသုံးအနုန်းဖြစ်သည်။ Own Creation CV Artist By - Melon Mist

မင်းက ငါ့ရဲ့ အလှဆုံးသော အနာတရလေးပဲ အူစီလုံး

Myanmar×OC အချစ်ဦး၊အချစ်ဆုံး၊လက်တွဲ​ဖော်ဟာ တစ်ထပ်တည်းကျ​သောအခါဝယ် 8.2.2023 ___ 8.4.2023

ဟိတ် ဟိုကောင်လေး အချိန်စေ့ပြီ အိမ်စာလာထပ်ချည်တော့..! - စောသိုက်ခေတ် မော်​ကြီးဆိုတဲ့အကောင် လမ်းမှာ ခွေးချီးတက်နင်းပြီး ချော်လဲပါစေ..! - မြတ်ကြည်မောင်မောင်

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"

သူဌေးရဲ့သားနဲ့ ဒရိုင်ဘာရဲ့ မြေးတို့ကြားက တစ်ယောက်က နီးစပ်အောင်ကြိုးစားနေပြီး သူ့ရဲ့ ကြိုးစားပုံ ကြိုးစားနည်းက မမှန်တော့ အဝေးကို တွန်းပို့နေသလို ဖြစ်နေရာကနေ ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် အမှတ်မထင် နီးစပ်သွားတာမျိုးလေးပါ။ အတိတ်မေ့နေတုန်းက အရမ်းခင်တွယ်နေလို့ လက်ထပ် လိုက်တာမျိုး။လက်ထပ်ပြီး နှစ်တွေကြာမှ အတိတ်ကို ပြန်သတိရလာပြီး သူအမြင်ကပ်နေတဲ့ သူက သူ့ယောက်ျား ဖြစ်နေတာကြီးကို တအံ့တဩ ခံစားလိုက်ရပြီး ရှေ့ကို ဘယ်လို ဆက်သွားကြဖို့ ဆုံးဖြတ်ကြမှာလဲ ဆိုတာကတော့ ယုမောင်လွင် ရဲ့ သဘောအတိုင်းပါလို့ ဆိုလာတဲ့ ဟိုလူကြီး