Merhaba. Benim adım Özgür. Bir kız için değişik bir isim seçimi öyle değil mi? Ben de farkındayım. Önceden, yani mutlu olduğumu sandığım zamanlarda özgürlüğün istediğim şeyi yapabilmek, istediğim yere gidebilmek olduğunu sanırdım. Bir kuş gibi hafif hissediyordum. Üzerimde gerçeklerin ağırlığı yoktu. Ama sonra gerçeği anladım. Sevildiğini zanneden, koca bir yalanın içinde mutlu olduğunu sanan salak bir kızmışım sadece. Ben, Özgürlüğe hapsedilmiştim. Sonuçlarını düşünmeden, ne zararlar verdiğimi bilmeden kurtulmaya çalıştım. Bana kendi benliğimi kaybettireceğini bilmiyordum. Özgürlük, bencil bile olsa mutlu olmayı seçebilmekti. Yaşamayı yeniden öğrenmekti. Sevebilmekti. Ne olursa olsun vazgeçmemekti. Bunları çok geç anlamıştım. Şimdi ise içimden nefes almaktan başka hiçbir şey yapmak gelmiyor. İçimde nefretim, dilimde öfkem, saçlarımda matem kokusuyla yapayalnız kalmıştım.

Tanrım! Bunu yaptığına inanamıyordu. Hem de bir kadın için. Kendisinden nefret eden ve bundan sonra ilk gördüğünde üzerine atlayacağından emin olduğu bir kadın için. Ama bu yolla hem ailesinin boğucu ısrarlarından kurtulacak hem de çalışmadan rahat yaşamına devam edebilecekti. Onun şu anda sinirden kıpkırmızı bir suratla evinde tepindiğine emindi. Gözünün önüne gelen görüntüler son derece komikti. Arkadaşları, en önemlisi ailesinin şu anda kendini izlemesi için dua etti. Konuşmadan önce derin bir nefes alıp, boğazını temizledi. “Eğer şu anda beni izliyorsan –ki umarım öyledir aksi halde bunların hepsi boşa gitmiş olacak- en az benim kadar şaşkın olduğuna eminim. Geçmişimde yaşadığım ilişkilerin seni rahatsız ettiğini, gözünü korkuttuğunu ve bana yeterince güvenmediğini biliyorum sevgilim. Ama seni böyle –gözleriyle etrafını gösterdi- bir delilik yapacak kadar, hayatımı bundan sonra sana adayacak kadar çok seviyorum.” Suratına tatlı ve baş döndürücü bir gülümseme yerleştirdi. Cebinden, yolda gelirken gördüğü seyyar satıcıdan alınan sahte tek taş yüzüğü çıkardı. Kutuyu kameraya doğru yöneltirken etkileyici bir ses tonuyla konuşmasına devam etti. “Benimle evlenir misin Sahre?”