Wirus dopadł domene MHA. Może i potrafi zabić bezbronnych ludzi , ale nie powstrzyma on bohaterów , nadzieji i miłości. Uratują świat nawet przed tak trudnym przeciwnikiem czy zastosują sie do reguł i zostaną uczyć sie dalej na e-lekcjach? 💜💛ZAPRASZAM DO CZYATNIA💛💜

✓COMPLETE✓ ᪥︎🌻lowercase intended🌻᪥︎ DreamNotFound short story. the song Sunflower from seirra Burgess is a loser but it's a high school AU with Dream and George. Not following the plot of the nextflix show, just the song. This story would be an emotional rollercoaster guys. In this story, George is a new kid at his highschool. He's struggling with his mental health at the time but also the fact he's a closeted gay in a home and school of basically homophobic people. And of course, George fell hard for Mr. Popular. Clay. The only kid that wore a mask day to day without being judged. George always wore hoodies to hide his shame. Trigger warning: shame meaning his emaciated form from starving himself and the pale scars on his arms. He had no one to turn to. You're good with no more triggers now George walks the halls day to day, hoping he won't be shoved around anymore. He's on the verge of breaking but refuses to give up, that hope in his heart that it'll all be worth it. Clay, Mr. Popular is the best kid in school. Popular, funny, outgoing, jock. (Not on the football team tho, to cliché) All of it. One thing nagged him however. He was a playboy, bouncing from girl to girl. Not because he wanted to mess with their hearts, he just never felt comfortable with them. Clay didn't know it yet but accidentally ending up with the new boy's number may be the best thing that happened to him.

Bakugou Katsuki pewnego beztroskiego, dziecięcego dnia dostrzega na swoim palcu piękną, czerwona nitkę. Która kończyła się w najgorszym możliwym dla niego miejscu.

Podobno fajne tordtom^\\^' długie tak ale z wieloma błędami bo bardzo stare... niestety zamykam ksiazke .ale opowiesc nie jest zakonczona .

Jest to kontynuacja ''Chwyć mnie za rekę''. Oby ta, jak i poprzednia część się spodobała. ********** ''Wszedłem na salę. Inni już robili okrążenia. Dołączyłem do nich. Po rozgrzewce zaczęliśmy trening. Wszystkie moje wystawy w stronę Tanaki i Asa były nieudane. Nie mogłem się na niczym skupić. W głowie ciągle były te okropne myśli. Serce cały czas bolało mnie i waliło bardzo mocno. Wystawiłem kolejną piłkę. Wyobrazilem sobie biegnącego w moją stronę Shouyou. Uderza i piłka ląduje na parkiecie. Jednak powróciłem do rzeczywistości. Hinata nie odbił tej piłki. Hinata nie przyszedł. Hinata nie skakał. Hinaty nie było.''

cytaty adama oppy

Trzecia część opowiadania "Chwyć Mnie Za Rękę" i "Zagrajmy Jak Dawniej". Czy Kageyama i Hinata dadzą radę w świecie dorosłych i ich miłość przetrwa mimo przeszkód? I czy ktoś może zdjąć te naleśniki z sufitu?!

Kageyama Tobio od czasów liceum nie potrafił odwzajemnić uczuć Hinaty, a właściwie bał się do tego przyznać. Shoyo nie radził sobie z odrzuceniem przez co nie raz próbował popełnić samobójstwo. Jednak zawsze z opresji ratował go Tobio drąc się na jego głupotę. Co się stanie, gdy po półrocznej rozłące spotkają się na weselu czarnowłosego?

- K-kageyama... D-dlaczego mnie p-pocałowałeś? - Wyjąkałem, a szkarłat wkradł się na moje policzki. - Jaa... Ponoć całowanie uśmierza ból. To taki... Paracetamol. - Odrzekł zawstydzony. - Działa? Pokręciłem przecząco głową. Czarnowłosy posmutniał. - Ale przecież nic nie wychodzi za pierwszym razem. - Powiedziawszy to przyciągnąłem go do siebie łącząc nasze wargi w kolejnej dawce słodkiego leku. To wciąż ta sama opowieść, ale staram się zrobić ładniejszą okładkę, zapraszam do czytania. xx

^^